Udhëtimet andej e këndej trojeve shqiptare për të prekur dhe për t’u shkrirë me bukuritë e tyre, i kam tashmë në poret e lëkurës sime. Prej vitesh shtegtoj në Dardani, në qytetet e saj, për të mbushur sytë me peizazhet dhe vendet historike, të ndjejë aromat e shpirtit amtar...
Asnjë udhëtim nuk të duket aq i krahasueshëm me atë kur njeriu prek vende, kujtimet e të cilëve sikur e thërrasin t’i shohë përsëri.Nisemi për një udhëtim të bukur në njërën prej rrugëve historike.Kur e ke në mendje, vështirë ta heqësh nga ideja për të marrë të tjera të ngjashme...
Sa herë udhëtoj drejt Ilirisë së Poshtme më zgjohet e më madhohet ajo grimca e kënaqësisë me shpejtësi e ngutje marramendëse për t’u kthyer në ortek kënaqësie. Një dëshirë që e kalon edhe forcën e pasionit.Është Verë dhe ka shumë lëvizje njerëzish me autovetura, furgonë, autobusë...
Të nisësh një udhëtim…mjafton të guxosh; siç do të bëje për shumë gjëra të tjera: për t’iu gëzuar qetësisë, bukurive të Natyrës, të cilat ndonjëherë mund të të çojnë larg (në rrugë të reja) për të përjetuar të veçanta që shfaqen vetëm duke ecur e shijuar plotësisht.I nisur nga Korça, mezi prisja të arrija sa më parë në Kolonjë...
Ka vende që janë poezi; ka vende ku shfaqen njerëz unikë, të mrekullueshëm; ka vende ku heshtja është muzikë, era është zë, ngjyrat e jetës pikë takimi mes “qytetërimit” dhe Natyrës.Dita është e këndshme (pak e ngrohtë dhe e qashtër) për të udhëtuar dhe admiruar gjithçka rreth teje, mes ngjyrave që të ngopin sytë...
Kur shpërfaqen rrugë, qiell, peizazhe, Bota nuk të duket e vogël. Vetëm pasioni të bën të ngrihesh herët nga shtrati i ngrohtë, pa u shuar yjet; për të zbuluar (përtej Së shkuarës dhe Të sotmes) peizazhet magjepsëse dhe malet (të frikshme) që ta ndalojnë frymëmarrjen me madhështinë e tyre...
Në Beratin e njohur prej nesh, atje ku takohen kohërat e historisë, Antikiteti me Mesjetën dhe Koha e Re; artefaktet dhe arkitektura, kultura njerëzore plot mite të etnogjenezës sonë me tempuj pellazgë e kisha ilire-arbërore...
Ishte një ditë e ngrohtë tetori plot dritë. Rruga gumëzhinte nga lëvizjet. Nga Lezha deri në Shkodër, në të dy anët e saj, shpalosen pamje të mrekullueshme: fusha, kodrina, toka pjellore të depozituara në mijëra e mijëra shekuj duke bërë të mundur t’u afrojë qënieve të gjalla mundësi ushqimi ku njeriu, si aktor, ka ndërtuar jetesën...
Nga Tirana dolëm pa aguar mëngjesi i vrullshëm, kur njerëzit nisin rrugëtimet, mbushin kafenetë, apo hapin dyqanet, duke i uruar njëri – tjetrit një ditë të mbarë.Udhëtojmë drejt Vlorës, në këtë qytet unik për nga emri, personalitetet dhe Historia; i bekuar nga ujërat e kaltra, ajërdeti; me njerëz energjikë, me ngrohtësi dhe vello të...
-Sa bukur!,- thashë me vete, teksa ecja rrugës përmes vendbanimeve dhe kodrinave të buta, që vrapojnë, si të zëna prej duarsh, me pamjen madhështore të malit të Tomorrit ndër sy; nga 84 liqenet karstike të Dumresë, si sy të kaltër, rrethuar me gjelbërim llamburitës, të cilët ka kohë që e shikojnë qiellin dhe shkrihen së bashkë me të deri në...
Në s’të pëlqen e mëparshmja,Gjumit harruar,Ndërto një tjetër ëndërrMe det e pulëbardha. Pa dallgë të vërteta.S’janë më për ty ato.Shto dhe ca valë të urta, të bardha,Që nuk sjellin kurrë stuhi...
Shpesh lexoj libra (kaq shumë libra ka kjo botë, më shumë se lexues) të vendosur në kontekste objektiviteti, largpamësie, bukurie, mençurie, kujtese historike, njëkohësisht, realistë, që flasin me gjuhën e të vërtetës. Shumë prej tyre prej mënyrës së bukur të të shkruarit, përcjellin kureshtje dhe interes për lexuesin...
Sot është një ditë e veçantë; një ditë nga ato që priten me kënaqësi. Është një nga ato ditë, kur njeriu e ndjen veten të lirë nga detyrimet e përditshme, nga ato ditë kur njeriu e ndjen veten tjetërsoj: të udhëtojë larg, në malet mahnit?se, plot aromë virgjërie: në liqenet, ujëvarat, kanionet, shpellat, kështjellat...
Ndonjëherë fjalët janë të pamjaftueshme për prekjen nga afër të vendeve historike dhe të vetë Historisë. Me të mbushim (aq sa mundim) përjetimet e këndshme nga vrapimi i kohës përherë në përshpejtim.Kur është fjala për Krujën, të njohur për Historinë, Natyrën dhe Mistikën, që i përçon me aq shumë vlera krenarie...
Në mëngjezin e një dite të bukur nëntori, me diell të ndritshëm prej vjeshtës së vonuar, në thyrjet dhe përthyrjet e relievit, diku me një ashpërsi tërheqëse e diku të mbytura nga ngjyrat e shumëllojshme, nisa një udhëtim për të prekur trevat që shtrihen në Veri.Udhëtimi në Kelmend, në skajin më verior të vendit tonë e...
Mëngjes fundtetori. Rrugët shtuar me lëvizje drejt vendeve të ndryshme. Vrulli i tyre shpërndan sa andej-këtej njerëzit, në peizazhet e qeta, në malet kreshtëlarta, mes pyjeve, ujërave liqenore dhe ajrit të pastër.Udhëtimi herë të ngjan i lehtë, herë i vështirë, hera-herës fluturon i gjithi nga gëzimi përshkues. Në fakt në këtë...
Udhëtimet e papritura të japin më tepër emocione. Kënaqësia është e pa fund kur shkel për herë të parë perlat e bukura, kur shijon qetësinë, freskinë, vështron ujërat, gjelbërimin…, që të japin ca ndjesi, të cilat zbukurojnë shpirtin e udhëtarit. E rëndësishme është të dish ta kundrosh, shijosh e vlerësosh...
Aeroplani lëvizi ngadalë në pistën e aeroportit “Nënë Tereza” të Rinasit e më pas shtoi shpejtësinë, duke u shkëputur nga toka drejt qiellit. Avioni i kompanisë “AlItalia” sapo kishte marrë kursin horizontal, kur zëri i stjuardesës u kujtoi pasagjerëve se do të mbërrinin në tokën italiane një orë më vonë. Rrugët, fshatrat, qytetet...
Pëllumbi i bie kryq e tërthorë rrugëve të Shqipërisë. Udhëtimet, janë kënaqësia më e tij ndaj trokitjeve drithëruese të ditëve monotone. Udhëtime të pafundme afër dhe larg, në vise të njohura dhe panjohura, duke sjellë përshkrime të mrekullueshme dhe freski poetike, që teksa i lexoj më krijohet përshtypja se...
Deri dje nuk më ishte dhënë rasti të udhëtoja në Pukë. Më dukej e largët në harresën e vet.Një mëngjes të kësaj vjeshte u nisa krejt papritur, a thua se mendimi erdhi në çast për të shkuar atje.Dielli ndriçonte tej. I gëzohesha rrugës ndër më të bukurat e Shqipërisë, që majtas dhe djathtas përmes gjarpërimit në...
