Më në fund shqiptarët do e duan Shqipërinë më shumë se sa baltën e saj të përgjakur. Më në fund, do të hapen dosjet e diktaturës- pëshpëriti gjyqtari i gëzuar në veshin e sekretares së tij. Kjo e fundit nuk i kapi qartë fjalët e eprorit të saj, sepse atë çast dy policë, me një fytyrë me seriozitet të ...
Më pritniKur kthehem do t’ua sjellëNjë arkivol të larmëPak më alegro se jeta e jonë Vizatur me ca gjethe gështenjeDhe shije manaferreEdhe ju keni të drejtë...
Fatos Rushiti është një poet nga Kumanova e largët, një skaj jo i harruar i tokave shqiptare, i cili me poezinë e vet po sjell një frymë të re të një vargu që mbart ndjenja dhe mendime të gjalla thurur me një frymë moderne, ku spikat së pari thyerja befasuese e mendimit që vjen përmes fjalës së re...
Buzë rruge i skajuarNdrydhë nga çizmeNë kohë të kaluarMbështjellë në lëmashkMe erë vuajtje,Dërmuar,Buzë lumi i eturNë arën time i uriturMe dhëmbë të rënë...
Kishte disa kohë që, me të drejtë, mbesa Dorelë shqetësohej për gjendjen e një dhëmballe. Në orën e pushimit, ndërmjet orëve të mësimit, kishte shkuar edhe te dentistja e shkollës, por ajo nuk ndodhej aty?! Dhëmballën 6, në anën e djathtë-poshtë, ia kishte parë një dentist, i njohur i babit. ...
Të them se që nga viti 1971 kam patur nderin të shfletoj librat e rilindësve tanë në Bibliotekën e Akademisë Rumune në Bukuresht, ndoshta e teproj! Asokohe nuk kishte skener për riprodhimin e tyre në kolor. Dha Zoti që pas tre vitesh të hulumtoj botimet shqiptare edhe në një bibliotekë të Vienës...
Ato ditëIsha si në endërrZjarr pas zjarri e ëndërr pas ëndrreNë Muzeun e Arteve HistorikePreka me buzë shpatën e stërgjyshit në VienëNë shtëpinë e Lidhjes plaku nga Ulqini po kthenNë qytetin e konsujve të Alfabetit të ...
Dritëro Agolli (1931) është ndër figurat qendrore e shkrimtarëve të shekullit të kaluar dhe vazhdon të jetë emblemë e qëndrueshme në letrat shqipe, me krijimtarinë e tij në prozë, publicistikë dhe sidomos në poezi, që ka një bagazh të madh, si nga vlerat estetiko-letrare, poashtu edhe nga shtrirja ...
Si s´pushove pakëzSi s´të mori gjuminë djep duke t´përkundurnë djepin prej druri Në djepin më mbulojësNë djepin me kaptellMë shqiponjë të kokaRrethin më kordel...
Është bërë praktikë e zakonshme, që shkruajmë ose japim mendime për libra letrarë, pra që autorët e tyre kanë krijuar në poezi ose prozë. Ndërsa, kësaj here, dëshiroj të shkruaj pak radhë për librin e ri të agr.Tomson Nishani, i cili është i një natyre tjetër. Sigurisht edhe në këtë botim...
Mes një lumi Grykës së Pejës, vrik po bëhem lodërtarE po marr një Valle Shpatash, sikur qiellin e bëj zjarr.E po loz me ortek bore, si të isha kreshnuik përralleNë pasaqyrë ku më sheh bjeshka e hedh thesin plot me halle...
Asokohen kur u beslidhën dalzotët e Arbrit, Si tash 570 vjet më parë mori udhë kuvendi i kryezotëve dhe princërve të Arbrit. Më 2 mars të viti 1444 çeli punimet ai tubim gjithëarmbnor. S’andejmi përfaqësues të zotërimeve...
-E di se kjoqë du ata them e nuk tat hem dot është një çmenduri!-dhe e kishte shikuar drejt në sy.-Po ti thuaje sado e çmendur që të jetë ajo fjalë!-ia kishte kthyer ajo duke qeshur.E qeshura e saj e çiltër atë e kishte trembur ...
Qindra vite u grindëmMe korbin që shtirej pëllumbPër një tokë,për një lumJa ai,ja unëpor kështu deshtifati,kombi e zotitani këtu jam unë,jo më korbi...
Kushedi sa djem dhe vajza më 3 mars do të festojnë njëzetvjetorin e lindjes. Njëra ndër ta është edhe Nazime Visha. Këto vajza dhe djem mezi e presin këtë ditë sepse do të mbushin njëzet vjeç dhe njëzet vjeç është një mrekulli e moshës, të duket se krejt bota është e jotja. Këta njëzetvjeçarë ëndërrojnë...
Kur të rinjtë nderonin t’ vjetrin –Shkonim rrinim me njëri – tjetrin !Edhe pse kishte varfëri –N’ shpirtrat tanë kishte kënaqësi ! N’ derë t’ oborrit t’ prisnin me çehre –Hajde mik , mirë se na erdhe !...
Në sallën e bukur të bashkisë së pesëmbëdhjetë të Vjenës ishte festë e vërtetë e cila dukej gjithandej hapësirës, në fytyrat e buzëqeshura të mërgimtarëve, në veshjen solemne të nxënësve me kostumet e bukura ...
Kisha kaluar 3 vite në vetmi pas çkurorëzimit. Jeta ime ishte në rregull, as nuk më mungoi shoqëri femërore por asgjë me shpresë për të ardhmen. Fillova të ndiej vetmi... dhe shkrova një letër nënës - për çudi shqip, nëna ime nuk kishte ditur asnjë fjalë të asaj gjuhë, por në parajsë sigurisht ...
Ishte viti 1978, kohë kur unë po kryeja shërbimin detyruar ushtarak në fshatin Sopot të krahinës së Zerqanit. Ato ditë kisha një dhimbje të pa ndërprerë të një dhëmballe. I mora leje komandantit të repartit dhe u nisa në këmbë drejt qytezës së vogël të shupenzës ku ndodhej e vetmja qendër ...
Sapo u njoha në internet me titullin e librit “Portretizime eseistike” të autorit Arsim Halili, botuar në kujdesin e shtëpisë botuese “Beqir Musliu”, intuitivisht kuptova se është fjala për një libër serioz mbi letërsinë. Libri i Arsim Halilit është një parakalim modest eseistik i njëmbëdhjetë figurave ...
