Vjeshta, moti vdiq në BregliqeE mbanë mend Di, te plepat:Pasmesnate, kur Ti posa rripinMa shpërtheve: Erdhi kamarieriTrokiti, në derë atë natë VjeshteNdihmë, Dy shtamba me verë. Nuk u pamë te “Parku i Grave”As nën Rrap me shtamba verë.Nën hije, ta lidhim Gjokun. MallinNesërmen, ta shalojmë në Vjeshtë...
Më 1826, autori i "Frankenstein ose Prometheus Modern" imagjinoi një shtet përballë një murtaje pandemike. Një histori që na kujton ngjarjet e sotme."Njeriu i fundit”, nga Mary Shelley, sot meriton një vëmendje. Mary Shelley (1798-1851) është e njohur për kryeveprën e saj “Frankenstein...
Çou moj nuse , me e fshi shpinë –S’ po guxoj , se i çoj vjehërrinë !Çou moj nuse , fshije odën –S’ mundëm nanë , se e prishi modën !Çou moj nuse , fshije oborrin –S’ po guxoj se m’ han maçorri ! Çou moj nuse , shko te pusi –S’ po guxoj se po m’ han knuesi...
Trageti i Barit me trupat e bashkatdhetarëve tanë që humbën jetën në këtë pandemi është një tragjedi më vehte që i shtohet dhimbjes për gjithë viktimat e kësaj katastrofe. Thuhet se vetëm në Bresha, qyteti simbol i katastrofës së Italisë së Veriut, kanë humbur jetën 300 shqiptarë. Sot nuk ka të dhëna të sakta...
Është fjala për baladën aq të njohur dhe të kënduar në gjithë zonën e Toskërisë “Po vjen lumi turbull-o” me një tekst tepër konçiz e drithërues me vargjet…Po vjen lumi turbull-o/ Turbull lumi turbull-o/ Bjen një djal’ të mbytur-o/ Turbull lumi turbull-o/Del e jëma bregut-o/ Turbull lumi turbull-o/Dhe i lutet lumit-o/Turbull lumi...
Trimi Kastrioti, u bë gati t’luftojëArbërinë e dashur nga turku ta mbrojëShumë ish i sëmurë, i ishte zbeh fytyraPor u ngritë nga shtrati, e priste detyra…. Ngjeshi shpatë të madhe, u nis drejtë ushtrisëTi priste rrugën turkut, që vinte drejtë ArbërisëUshtria ish berë gati, me shigjetat në dorëMe kapuçat...
Vdekje është ta kujtosh trokun e ndarjes së zemrës me tyTë udhëtosh fijes së këputur të vetes në reshje të borësTë kujtosh mes dy stacionesh flatrimin e hijes së fedorësTë zgjosh valë të ashpra të detit të ngehura në stuhiVdekje është ta prekësh aromën e gruas së dehur përsëriNga zbret të njëjtën dhiare të vjetër kodrës për në krua...
I kam besuar kryqit thellë n'asht të malit,në bërthamë të gurit,shqipes në gjenezë.Tingujve që më sjellin këngët e thinjura të lumenjve,kur derdhen në det ... I kam besuar kryqit të brengës së thyer,lënë në mes si zhgaravina fëmijësh,ndërgjegjes së brejtur.Lëngut të athtë të bajames...
-Z. Viron, si ndiheni në këto kohë, kur thuajse e gjithë bota është strukur në karantinë për t`u mbrojtur nga Covid-19?-Ndihem si të gjithë, i izoluar “me dëshirë”, por ajo që më preokupon më shumë është padurimi dhe ankthi se kur kjo pandemi do të frenohet dhe nuk do të përbëjë më rrezik për jetën e njeriut...
Në Prishtinë poezia e Frederik Reshpjes është botuar që më 1975, në vëllimin poetik “Enisé, enisé”. Dhe, së fundmi, më 2018, “Era përkund pikëllimin e luleve”, poezi, zgjodhi dhe parathënien e shkroi Anton N. Berisha, edicion i Shtëpisë Botuese “Beqir Musliu”, Gjilan. Vëllim i fundit hapet me poezinë...
Ai kishte mbetur ashtu siç kishte qenë, një plak i dobët, i hajthëm, me një fytyrë të mprehtë, por sytë i kishte shprehës dhe me një vështrim që shprehte mirësjellje;vitet e gjata të burgut politik nuk mundën t` ia kishin ndryshonin atë forcë jete që i lëvrinte përbrenda dhe ende gjallonte tek ai me qëndrueshmërinë e saj...
...Nenave, Grave, Vajzave, Mbesave, princeshave Shqiptare. Fytyra jote pasqyrë e bardhë,liqen kaltërosh ku lëkunden valë,ato që do thuash, s' m'i merr mendja,t’i lexoj në buzeqeshjen, në rrudhat në balle Të kuptoj edhe kur fsheh fjalët,kur qan e qesh, per mire e per keq,s’jam profet, shkronjes i thjeshtë,mos fol, te flet shpirti i shenjte...
Eh,sa vuan ky njeri! Eh,se sa vuan!Është njeriu më fatzi, se dot nuk qan.Kurrë nga sytë e tij nuk bie lotiDuket se për jetë e ka mallkuar ZOTI! Se që të qashë duhet të keshë një shpirt të brishtëSi mund të presëh lot nga një ANTIKRISHT?!!!Ky njeri që nuk qan dot dhe nuk di se ç'është loti...
Sipas një batute humoristikeEngjëlli n'raportet periodike,E njofton të madhin ZotPër vdekjet e Koronës në botë! Merr shembull Kinën e ItalinëPor, Zoti nuk e prish terezinë,As te Franca, Spanja e RusiaShtetet e prekura nga pandemia!...
Sa e lodhshme dita në ngujim virusalNdërsa mendimet dalin rrugëve të botësHumbin ledhave ,brazdave të gjata, pa kthimPa orar e njoftim... E një zile telefoni nga largTrembi kujtesën e ikur deri në qiellE pastaj qetësohem kur zërin dëgjoj“O ku je vëlla,o mik i mirë?!”Ky zë më erdhi pikërisht mes leximit...
Të gjithë të bashkuar si kurrë më parë,qeverisë së rrëzuar pushtetin me ia marrë,s'na ndalë kushtetuta e lëre ma koronat'u shkojmë deri në fund synimeve tona !Ju që erdhët në pushtet me veze e me tym...
Ngacmimi i përhershëm i shu - më studiuesve shqiptarë dhe të huaj ka qenë lidhur me prejar - dhjen e popujve, përkatësisht të shqiptarëve, ngase në manifest -timet e jetës, gjuhës dhe zakoneve të tyre janë gjetur disa elemente të lashtësisë të cilat i kanë vetëm ata. Në mos, vetëm përmes gjuhës shqipe, kanë mund të zbërthehen...
Poeti është si ai Maestroja i Urtisë që i vë në lëvizje forcat e brendshme të njeriut, që e nxit atë të ngrihet lart së brendshmi, për ta siguruar ekzistencën shpirtërore.Te poezia me titull “Rekuiem për Reçakun” e krijuesit Qerim Ujkani, lexojmë vargun antologjik: “Heq kapakun e kresë dhe falem para...
Ata, hetuesi i burgut dhei burgosuri, ishin ulur përball njëri-tjetrit. I ndante tryeza. Zyra ishte mobiluar varfërisht. Binte në sy një dollap hekurime një dryn të rëndë. Muret të zhveshur, lyer me gëlqere që thuajse e kishte humbur bardhësinë. Dritarja e vogël, si sy i verbër, nga veriu, pa perde, e siguruar me hekura ...
Fjalë dashurie mund t’i pëshpërisësh në vesh si zakonisht një vajze,Fëmijës si pikë loti, maces larushe, lulishtes së bukur si një bije mbreti,Korçës, qytetit tonë, fjalë dashurie i them unë por dhe miku im, Skënderi.i puthim kryet të dy kuronën si Bajroni agorës së bukur të një qyteti...
