Kështu kisha pyetur një ditë pas datëlindjes së tij të 85-të, që s’e kishin kujtuar fare, edhe pse shkrimtar me njohje dhe i burgosur që i përflitej disidenca dhe rebelimi zëmërak?Pse kjo mëri e ndërsjellte me të? Edhe tani që bëhen 6 vjet që s’është më?Rrallë ndodh të ketë një marrëdhënie të tillë plot...
E pranova me dëshirë kërkesën që të shkruaja diçka për poezinë e poetit Halil Matoshi, që e çmoj vërtet dhe e ndjej vëllazërisht - kështu më ndodh me poetët e Kosovës, - pra, dua të them se e bëra rekomandimin, që do t’i shërbente botueses Donika Dabishevci, që do të konkuronte në Ministrinë e Kulturës në Prishtinë për subvencionim...
…erdhën njerëz të bukur në Bibliotekën e bukur në Downers Grove, Chicago. Salla e bukur, me ato radhët e gjata me karrige, që nga pianoja e deri te dera në fund, po mbushej me shpejtësi dhe, teksa uleshin, vazhdonin bisedat me njëri-tjetrin. Po bëhemi Shqipëri dhe këtu, e madhe në zemër, ja, kemi shqiptarë të Shqipërisë, nga Kosova...
Për të zënë vendin bosh të kryetarit të asaj pjesë të ndarë të Partisë Demokratike, ndërkaq dhe zyrtare, hodhi kandidaturën e tij të beftë qytetari Gjergj Hani, anëtar i thjeshtë i saj, me premtimin për bashkim, për të ecur në rrugën e rimëkëmbjes të së Djathtës politike shqiptare, por dhe të Shqipërisë...
Ukraina qëndron… Ajo po lufton, po lufton dhe me libra, me poezi, po fiton…Bota u trondit sërish, kur u vra nga bombardimet poetja dhe romancierja e re Victoria Amelina, dëshmitarja e sulmeve ruse. Mediat në Perëndim, në Itali, Francë, etj, e deri në SHBA e shpërndanë lajmin e kobshëm: po bombardohet poezia…
- Një dukuri e veçantë: nga i burgosur politik në Kryeparlanentar, pastaj statujë te muri i Parlamentit dhe pastaj… harrimi?… Në pritje të një thirrjeje… -Rikthimi i Pjetër Arbnorit në vendin ku punoi, në...
…befas dhe bukur na doli në krye të rrugës y.l.b.e.r.i… vërtet si një dhuratë hyjnore, thashë me vete, i parë që shikoja këtej kaq të guximshëm, ashtu elegant, një hark që hovte si një sorkadhe nga toka drejt reve, sa për të dërguar një porosi në Qiell dhe të merrte një tjetër për ne, tokësorët...
Në burgjet e diktaturës komuniste, në atë të Spaçit dhe më pas të Qafë-Barit ka patur dy revolta të burgosurish, rebelime kundër kushteve çnjerëzore në burg, por me thirrje të hapura kundër diktaturës dhe komunizmit. Të dyja revoltat, të vetmet në të gjitha burgjet politike të perandorisë komuniste ndodhën në muajin maj, në data të njëjta, 21 e 22, e Spaçit në vitin 1973...
- Kur të ktheheni, ndalni në Ann Arbor dhe shikoni Kubin e Brodskit, - më tha miku im Lisandri.- E pse quhet ashtu? - pyeta.- Unë e quaj se Brodski aty bëri atë foton e tij aq shumë të njohur. Të gjithë studentët, pasi diplomohen, është ritual, dalin në fotografi te Kubi…
…kur ka datëlindjen një poet, - që jemi shumë që e duam shumë, - më duket se janë bashkë dhe datëlindjet e poetëve të tjerë, e vetë poezisë…Vërtet te Naimi ynë, me atë fytyrë atërore, shohim prijëtarin frymëzues. Dhe fjala jonë ka dritën brenda të qiririt metaforik që Ai ndezi...
Sipas latinëve, janë dy vdekje për shkrimtarin, njëra ajo natyralja dhe tjetra ajo më pas, kur i vdes vepra, do të thosha prerë.Por për shkrimtarin shqiptar ka dhe vdekje të tjera të më përparshme, të mbrapshta, kur të vdesin pa vdekur, siç ndodhte kur sundonte Realizmi Socialist...
Ishte kohë kafkiane vërtet dhe Ilirjani guxonte, pa bujë, por hapur, vuajti, po nuk iu nënshtrua vuajtjeve dhe padrejtësive, madje iu përgjigj dhe vrazhdë… thashë “kohë kafkiane” se lidhet dhe me Franz Kafkën e ndaluar, kemi një ndodhi tonën ashtu, që dhe e kam shkruar...
556 vjet më parënë 25 prill Pajtorja e Shqiptarëve,Zoja e Këshillit të Mirë,Fugurja iku nga kisha e saj në Shkodër, rrëzë kalasë së famshme të Rozafës dhe u vendos në Itali, në një kishë afêr Romës, në Genazzano…
Nga qielli me luftë i Ukrainës, - e ndjeva kështu dhëmbshëm, - më erdhi online revista letrare “Kyiv”, numri më i ri i saj… Ma dërgonte poeti ukrainas, Dmytro Chystiak, shoqëruar me këtë copëz letër në anglisht:“I dashur Visar,?????????? Ju lutemi, gjeni këtu përkthimet e mia të poezisë suaj prekëse në gjuhën ukrainase në Revistën "Kyiv"...
E dëshironim shumë takimin, ishte për ne më tepër se një takim i lartë, kishte nga simbolika dhe ëndrra. Arritja deri këtu i ngjante dhe një udhëtimi në kohë, në kujtesën historike, kishim lënë pas nga padrejtësitë shekullore, copëtimin dhe ndarjet, ferrin e luftës dhe të dënimeve, harrimet, kufirin… dhe kishim hapur si derën e shtëpisë...
Rugova u bë bëmatari i madh i së pamundurës, që mrekullisht po shkonte drejt zgjidhjes përfundimtare. Ai sikur kishte marrë bekimin e shenjtores tonë, Nënë Terezës. Kosova u bë e pavarur dhe u shpall Republikë. Shtatorja hijebukur e Presidentit Rugova u lartesua shesheve…
Pelegrinazhi ynë në Tokën e Shenjtë, edhe pse po i afrohet fundit, ndjehet se do të vazhdojë brenda nesh…Kemi parë mjaft e kemi mësuar shumë, sidomos shpirtërisht, sa s’e dimë a do t’i tregojmë dot, por mund të themi vetëm kaq se Bibla na u bë e gjallë. Ndoshta dhe ky ishte qëllimi…
Ndërsa vazhdojmë pelegrinazhin në Tokën e Shenjtë, kur sot në Jeruzalem po vizitonim Qumran-in, rrënoja dhe shpella, atje ku ishin ruajtur në pergamenë disa nga librat e Beslidhjes së Vjetër, më vjen lajmi se në Panairin e Librit në Tiranë do të jetë dhe romani im i ri “Këpuca e aktorit”, botimet “Onufri”...
…dallgë që përsërisin ecjen e Jezusit dhe gurë që ruajnë porositë e Tij. Imazhe shenjtërie që u afrohemi, i shohim për herë të parë e lutemi të mos jetë hera e fundit, por gjithsesi ato futen brenda teje me dritë bashkë me frymëmarrjen. Mrekulli pas mrekullie në Tokën e Shenjtë. I prekim. Çaste janë, por u deshën shekuj...
Me të zbritur nga qielli në aeroportin e Tel Avivit, duke parë gjithandej flamujt e Izraelit, i thashë Edës time që po më shfaqet Atjoni, djali ynë më një flamur izraelit në dorë, kur ishim në një Panair Libri në Laipzig, atë po shikoj dhe unë, më pëshpëriti ajo…
