Dedë Preqi: Mos i njollosni lulet e gjakut
Dikush i vrau bukuritë e kësaj tokeI vodhi dhe i mbuloj me duar xhelati,u kërkoj borxh për përralla të vjetralargë e më largë te miteve të pshurrta. Sa herë errët e ndriqohet qielliToka hap gojën emri i tyre flet,Qetësinë e tyre e vrasin rrëbelët...

























