Jam në epokën time të rëndesësnë kraharor kam erërat e kohësu flas nga Parnasi i fshatit timdritë e Roganës i ka dy lashtësinjëren pellazge dhe, tjerën Iliri Midis krijuesve të kryeherit tonënë kalë unë e vë vetëm Homerinpas tij, Platonin, Pindarin, Eskiline krejt në vazhdim, Naimin dhe Kadarenë...
Takimi i mbrëmshëm i një numri të konsiderueshëm poetësh nga disa qytete te hapësirës shqiptare, në natyrën e hapur të bukurive natyrore të fshatit Kasaj të Tropojës, rrëzë majës së Shkëlzenit, ishte jo vetëm një ndjenjë me peshë madhështore,por një përjetim romantik, që dinë ta shijojnë vetëm poetët...
Libri i ri me poezi i autores Mina Çaushi, “Rrezet e pasqyrës” është një zgjedhje ndryshe nga librat e saj të parë. Duke pasur parasysh zhvillimet e fundit jetësore, por edhe ato politike botërore, ajo vjen para lexuesit me një libër poetik ku shtrihen dy etapa te jetës së saj fëmijëria dhe tashmë mosha e tretë...
Prapë na gëzoi cingërrima e ziles kaq shumë.Dritë, gaze hare po lëshon gjithë shkollaMe nxënës e nxënëse oborri na u mbushShpresa të reja paska nëpër kthesa të forta Nepër korridore zëra të gëzuar jehojnëHapa take e përshëndetje rinore derdhenPrapë u zgjuan muret nga gjumi verorIku heshtja e shkolla...
Me këmbë e me duar, duke ecurMares sikur flet, tek më sheh habitshëm:- Ka tre muaj që pena të ka ngecur,Ku humbe, o gjysh i “vargut të ndritshëm”?! Apo shkruan mençurira të tjeraQë, ca herë, as vetë nuk di ç’thua,Ç’i bëre fjalët? Mos t’i mori era?Si merr gjumë e s’bën vjersha për mua...
‘Gruaja është shenjtëria e burrit, e shqiptarit Haxhi Çali, e di këtë ti a?!’‘E di,’ mërmëriti Haxhi Çali: ‘Ka burrë nëne të mos e dijë.’'Po atëhere ç'mutin do?'Më vështroi ngulët. U kollit, erdhi vërdallë qelisë...
Se lind njëherë ai,po brezat jetojnë,Ecet përpara vetëm me dije,punë e shpresëEmrat dhe veprat kohërash jetojnë. Të parët tanë, Eva ,AdamiJetën na dhanë,dritën, mirësinëO tokë e lashtë me zë tabaniMe ty o zot rrezaton shenjtërinë...
Kush isha unë...e çfarë jam! Ç'tu them më parë. Hëm, i ziu unë, partizani që ma prenë këmbën pa narkozë, me sharrën që presin drutë. Shpirti ma di sa vuajta kur sharra hyri në këmbën e gangrenizuar dhe preu kockën. Nga dhembja nuk qava por këndova. Dhe isha mustaqe...
Katundi Makap atë mëngjez u ngrit i shqetësuar. Gjatë natës ishte zhdukur një djalë. Prindërit e djalit thanë se kishte vajtur në disko. E kishin marrë në celular. Zilja binte, djali s’përgjigjej. Hamëndje të frikëshme mbushën kafenenë e Makapit. Lajmëruan Policinë të vinte urgjent në Makap. Policia u tha...
Kishin shaluar kuajt e po shëtisnin me Tamarën. Po lodhnin e po shlodhnin sytë e zemrën atyre pamjeve mahnitëse të brigjeve të Cemit. Po shikonin ato bjeshkë aq të dashura e aq të trishtueshme, në të cilat, qëkur kishin lindur, kishin qenë lumturia dhe mjerimi i tyre. Edhe dashuria që i kishte...
I Nderuemi Prof. Qvick shkruen:Sivjet kanë kaluar 80 vite pas vdekjes së poetit kombëtar shqiptar Gjergj Fishta. Zgjodha dhe interpretova suedisht një nga poezitë e tij më të njohura:GJERGJ FISHTA – POETI KOMBËTAR SHQIPTAR...
Në autobusin e linjës Tiranë-Durrës u plandos nga fundi i ndenjëseve. Nga radhët e para arrinte zhaurima e hapave në ngjitje, që më pas heshtte në një kuisje sustash dhe nëpër ajër shpërndaheshin notat e një kënge popullore të kënduar nga Sinan Hoxha. Ishte i gatshëm t’i grindavecej shoferit të ndërronte...
Lana jo. Jo Lana. Me gjithato ujra, këllira, ura, tuba, gjiriza, s'bën për grua dredharakja Lana.E buta Buna s'ka këllira. Por as shkodrania Buna s'bën për grua. Se Buna ka dy burra, Kirin dhe Drinin.Vjosa po. E hirshme, e rrjedhëshme, rretheqark me male që i bëjnë lajka, nga koka te këmbët, nga...
Kur shkove ti, babaBuka u thye për gjysmëDera u mbyll përgjithmonëKulla përmbysë u kthyeUnë në mes rrugë mbetaPa diellPa pranverë... Kur shkove ti babaIku edhe ëndrra e funditE pa ëndërruarNata këmbëkryq u ulëNë sofrën tonëUnë ngela në mes rrugë...
Nënë Tereza, nëna që shenjtëroi mëshirën dhe devocionin dhe i mëkoi shpresës diellin e besimit.Sot nuk është vetëm dita e kujtesës dhe kremtes së shenjtores shqiptare, por edhe përulësisë dhe bamirësisë si akti sublim me të cilin ne shpërblejmë shpirtin me dritën më të vezullim të besimit...
Një pasdite duke lexuar librin;”Jam shok me ty” të shkrimtarit Shevqet Musaraj , një shkrimtar, që i përket brezit të shkrimtarëve të paraluftës, shprehet Rexhep Qosja,kurse si krijues të dalluar janë afirmuar në vjetët pas saj. Ka një të vërtetë të çuditshme në një botim të vitit 2014 nga :”Toena”për shkrimtarin...
Me Lutfi Alia njihemi prej shumë vitesh. Kam ndjekur ecurinë e tij si levrues i anatomisë patolo-gjike dhe në mbrotjen e titullit doktor i shkencave mjekësore. E kam ndjekur në vazhdim dhe kam admiruar personalitetin e tij poliedrik, shpirtin e dashuruar me bukurinë e disiplinës tonë, në kuptimin si përsosmëri...
Asht ai emër, ai za, ai kushtim që vjen dhe rivjen te sekush prej nesh, për të dëshmu, për të kremtu, për të ysht e me zgju prej thellë, nër ne, vullnesën njerëzore. Po atë forcë, të cilës i duhet dhan krahë sa herë që qiejt kërkojnë fluturimin, i duhet dhan këmbë t’forta e kivet, sa her i duhet me mposht mitin antik...
Sot e?shtë Dita e Ne?ne?s ne?permjet se? cile?s e gjithë bota njohu zemre?n, humanitetin dhe karakterin e shqiptarit. Kur ajo thoshte 'jam nga një vend i voge?l me emrin Shqipe?ri' ne? veshe?t e bote?s ky vend tinge?llonte sa nje? planet. Kujtimi pe?r Ne?ne? Terezen ...
Shqiptarët i dhanë shumë civilizimit botëror, në të gjitha periudhat historike. Sot në ditëlindjen e saj, kujtojmë bijën tonë, që me fuqinë e saj rrezatuese, mbeti e pavdekshme në historinë botërore.Shenjtorja Nënë Tereza, erdhi në jetë 110 vite më parë, për t'u bërë sinonim i shpresës për miliona njerëz, shembull...
