E merkure, 21.02.2024, 11:39 AM (GMT)

Kulturë

Tahir Bezhani: Zëri i nënës

E enjte, 28.12.2017, 10:16 AM


TAHIR BEZHANI

 

ZËRI I NËNËS

(nga varri)

 

Një zjarrmi e  etshme më zuri

Mall i çmendur u fut në zemër

Varri i nënës më vjen para syve

Ka kohë që nuk e kam vizituar

Rrëmujë mendimeve të mia

Palë mbi palë ngarkuar

Dita gdhiu e bukur,me rreze dielli

Përmallshëm ecja rrugës

Mbytur në kujtime...

Arrita te varri  me zemër të ganduar

Hoqa  bar të keq, ndonjë rrënjë fier

Një ushtimë dika më vjen, një zë

Një dredhë pluhuri rrugëve të fshatit

Ngrihej deri në qiell

Më mbështolli në boshtin  e saj

  lidhi si në djep lilak,

E një zë i ëmbël si në vaj  flet:

“ A  ishe  në Zogaj  o biri im

A gjete kënd,a të priten mirë,

A  të thanë ndonjë fjalë

Te varret a ke qenë

Folëm lumi im,folëm  çdo gjë?...

Qe gjashtëdhjetë vite kam  ikur

Akoma shkrumbin e kam në  buzë

E mallin në sy e mbaj...”

 

Pasi iku dredha në rrugëtimin qiellor

U shkreha në lot e vaj mbi varrin e saj

Kujtoja vajtimin  në dyshekllak të kullës

Kur loti i saj thante dushk e bar

Tani zërit të saj i përgjigjem me radhë

Ia kam plotësuar dëshirën,amanetin

Radhë me radhë ,duke ia thënë :

Po e dashura nënë,

Kam qenë në Zogaj e fort jam çmallë

Tërë Bytyçin e  Tropojën shëtitë i kam

Lule ishte vendlindja ku ke lindë e  rritë

Ato boka e kodra ,fusha e male

Vizituar të gjitha i kam

Themelet e shtëpisë i gjeta pa kate

Beso,shumë jam mërzitë!

Dajë të dashur: Alushi,Ademi,Sadiku

E gjithë ajo djalëri

U gëzuan shumë e thanë:

“ O na erdhi nipi,djali i Razës

Pas pesëdhjetë vitesh, sa lumturi

Lotët e tyre flisnin,gojët ishin ngri

U bashkua Bytyçi shpi për shpi

Nga gëzimi dashin e  therën për gosti.

Pastaj takova motrën tënde ,Hyrën në Padesh

U përqafuam gjatë,qanë zemrat fort nënë

Çdo gjë u tregova për ty ,për ne

Gati harrova pa të thënë,

Te varri i gjyshit Zenun u përula në Zogaj

Gjyshja Tahe në Padesh ishte varrosur

Shkova edhe atje

Për hatrin e zemrës sime nënë…

 

Tani fli e qetë nënë e dashur

Kufijtë janë rrënuar

Kudo në Shqipërinë tënde kam shkuar

Më kanë dhënë shumë mirënjohje

Bytyçi e gjithë Tropoja

Kam shkruar libra nënë

Poezi për Zogaj e Valbonën

Me lot i kam qa

Si ti dikur frengjive të kullës

Kur unë isha fëmijë...

Të gjithë më duan  në Tropojë

Kur shkoj edhe gurët gëzohen

Bokat qeshin e natyra gjelbërohet..

 

Tani dita iku,nata po vjen

Përshëndeta nënën te varri

Një zë si ushtimë sërish dëgjoj

“Faleminderit loke,

Shpirtin ma qetësove

Shkrumbin më largove!....”

 

Ecja si i  këputur    brez

Do vite ngarkuar trokasin gjymtyrëve

Do mjeshtër dembelë po punojnë

Mendimet bluanin ngjarjen e ditës

Ktheva kokën prapa

Sikur diçka nga brenda foli

Natën e mirë nënë,sërish do vi

Nuk di sa vonohem!....

Shtëpia më tërhiqte,edhe fëmijët

Dy botë të ndara

Kaluan bashkë një ditë

Imagjinata ushqen shpirtin e plagosur....

 

Shkruar në pakohësi!..

 

Gjakove, Dhjetor 2017



(Vota: 2 . Mesatare: 5/5)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora