Poezi nga Neki Lulaj
Ata më s’më presinZogjtë sërish më shoqërojnëMe një lumë lotësh ku derdhenLebetitjet mbi muret e shpirtitParajsa na pret si ca mbretërTë përmallimit dhe dashurisë Për ata që s’na kuptojnëKëta lotë janë drithëra viteshÇdo herë ndarja i vetëvret fjalëtLulëkuqet çelin mbi gurë varri...


























