Në vijim të hulumtimeve për artin poetik, stilistikën, mjeteve shprehëse dhe mesazheve që përcjell te lexuesi poezia e Ndre Mjedës, nuk mund të mos bjerë në sy përfshirja e peisazhit dhe natyrës, jo vetëm si bukuri e trojeve shqiptare, që i shtojnë hijeshinë, e bëjnë atë të pëlqyeshme e të dashur, por edhe si pjesë e...
Sot humbi betejen me Coronavirusin kinez, Covid 19 shkrimtari dhe gazetari i shquar kilian Luis Sepúlveda Calfucura (4 tetor 1949 - 16 prill 2020)Shkrimtari kilian Calfucura ishte një kundërshtar i rrepte i regjimit diktatorial të Augusto Pinochet -it, ai u burgos dhe u torturua nga diktatura ushtarake gjatë viteve 1970...
Pano Taçi (i lindur më 1929 në Gjirokastër dhe vdiq në vitin 2012), i ka vuajtur 24 vjet burgje, persekutime e internime dhe punë të detyrueshme. Te poema “Muzg” ai e këndon fatin e tij, sagën e tij të trishtimit e të vuajtjes, të flijimit të vetvetes për të vërtetën...
ju që nuk lulëzoninuk e gjeni dot enigmën e lulëzimitështë diku aty-atje jashtë dhomave e parmakëvenën grila e mbi kulmin e shtëpisëmund të jetë dhe brenda jush...
Dua grua të lartë. Por jo sa Nëmërçka që e hedh shurrën sa Vjosa dhe pordhën sa tundet Gjirokastra dhe Labëria. Më mjafton sa Sonila Meço. Ku kam shkallë për tu ngjitur. Por s'kam gomone ta hedh Drinin.Dua grua të sofistikuar si Zhaku që të më pëshpërisi në vesh fjalë të ...
Ditës së sotme i dolën rrudhatDuke shetitur në dhomë i përgjumurRrezet pjekin lëkurën n’oxhakun e diellitSi bukën e argatëve nën saçin e skuqurFytyrë ime e bezdisur, e mrrolurSi lëvore druri , vjetëruar në kohëBuzët tkurren e zgjaten instiktivishtSi llastik i fëmijëve kur gjuaninZogjtë e pafajshëm pranverave...
Zef Zorba (1920 - 1993) sot mbush njëqind vjet nga lindja e tij. Është poet me librin e vetëm poetik "Buzë të ngrira në gaz" (1994). Një jetë të tërë krijoi në heshtje, në vetmi. Madje, ky vëllim u botua si vepër postume , vetëm një vit pas vdekjes së tij. Përfytyrojeni njeriun që lexon një jetë të tërë, që shkruan e krijon mbi një gjysmë...
Qendrën Shkollore “Muharrem Bekteshi”, ndjera nga më të mëdhatë në Kosovë. Ishte vazhdimisht nën llupen e zezë të pushtetit pushtues serb. gati çdo ditë dënohej, maltretohej, përjashtohej ndonjëri nga mësimdhënësit, punëtorët teknik apo nxënësit. Ishte shkolla më e madhe në gjithë hapësirën...
Vetmia përpirëse e detyruar sjellë një mori kujtimesh ose telefonata herë-herë të pazakonta që mund të mos i presësh kurrë në trurin tënd si i koduar me Covidin 19-të aq të mallkuar në gjithë botën. Në këtë vetmi shkrimtari ka penën dhe librin si mikun më të afërt.Duke rufitur kafenë e mëngjesit që çuditërisht më pëlqen...
Sharkinë n`dorë e kam marrë,Të këndoj për një këngëtar,Këngën unë ia kushtova,Vebi Azirit nga Kërçova. Prapadishti buzë Ujmirit,Është vendlindja e shahirit,Më 35 -sën t`shekullit njëzetë,Vebi Aziri erdh në jetë...
Dua sa s’thuhet, sa s’shkruhet, sa s'numurohet.Sa ende akullnajat nuk janë shkrirë, pyjet nuk janë sharruar, ka njerëz që u mbushen sytë me lot, yjtë ndriçojnë, dielli ngroh, hëna frymëzon - dua.Dua shqiptarët të kthehen me diturinë e bukurinë...
…”S’e kishim enderruar kete kohe menxyre, jete tragjike, te ike njeriu i zemres,pa pare, pa derdhur lot, te shndrohet ne hi, pa nam e nishan ?!”-C’eshte ky armik i padukshem, virus a djall,jetojme me frike, na ka mbyllur, izoluar ne shtepi,femijve i ka ngrire e qeshura, pa shkolle e lodra,shikojme ...
Dielli më mbështjell me mantelin e artë të rrezevee një ritëm i gëzuar fantazish më rrëmben.Ora e lumturisë kumbon në veshëe zjarri i ëndrrave për jetën ndizet.Cicërima zogjsh bëjnë rezonancë me shpirtine natyra me gjymtyrë e trup zjarrmon nga dëshira e çmendur e mosndaljes së...
Shpirti i poetit e ngrohë tokën e qiellinÇdo varg e bekon me lotin e diellitMe hire apo pa hire kryqëzohen fatetMe ferrin jeton e njeriut i dhuron parajsën. Thonë se kur poetit i buzëqeshë fytyraMbretërit grinden e ai qëndisë vargjeShpirti i rebelohet e Zotit i dhuron vetminë...
Migjeni i vetmisë! Në poezinë “Vetmija” (i përfshirë te “Vargjet e lira” në ciklin “Kangët e fundit”), i lexojmë kohët e djeshme e kohët e sotme që po i përjetojmë. Secila kohë e ka Migjenin e vet. Po ky Migjen zbret edhe në kohën tonë.Sa zë profetik na del sot ai te tema...
“Jeta fillon duke u zgjuar dhe dashuruar fytyrën e nënës!Kështu mendova të filloja shkrimin për nënën, ndërkohë më lëviznin hije përpara syve, ngulur në memorien e fëmijërisë. Hije mostra si Llupi Nofulla, ish sekretari i partisë së lagjes, kur dëgjova zhurmë në banjë. Sa bëra ta shmangja hije mostrën Llupi Nofulla...
Kështu shkruante në një nga veprat e tij në vitin 1621 në gjuhën arbërore i madhi Pjetër Budi i Gurit të Bardhë...
Dridhej e spërdridhej të linte përshtypjen se ishte i shkolluar. Por ishte thjesht një gdhë që s’mori dot asnjë diplomë.Po i ditur, i kënduar, a ishte vallë ?As minimalisht. Nga frika se mund ta dëshmonin sa i paditur qe, i vrau një nga një të gjithë ata që ja dinin hilet...
(Simbas Anës lumenjeve) Të braktisur, të marrosur,por me shpresë të pasosur,që në baltë s'na lë mileti,ne s' menduam veç për veti !Lum vatani, lum miletisi e lypi, ashtu e gjeti,zgjatëm rrugën deri te deti.Me veturë e autobuskush s'të ndalë deri në Durrës...
Stina e pranverës fillesën e ka ditën e parë të muajit mars, e cila pothuajse çdo vit pritet me padurim, sepse, në ndryshim nga ditët e mëparshme treguese të fazës përfundimtare të stinëve të ftohta shoqëruar me lagështi apo reshje shiu e dëbore, data 1 prezantohet si një ditë e bukur, e ngrohtë, mbushur me gjallëri...
