Kulturë
Resmi Osmani: Dy fjalë për një ditlindje që s’u festua
E hene, 04.05.2020, 11:23 AM
Dy fjalë për një ditlindje që s’u festua
Për
80 vjetorin e lindjes
Nga
Prof. Dr. Resmi Osmani
Si sot, më 5 maj, të vitit
1940, erdha në jetë, në fshatin Mazrek të Çamërisë. Kjo është ditlindja ime.
Mbush rrumbullak 80 vjet. Jeta është treguar bujare në vitet.
Shokë e miq, kishin menduar
që ta festonim bashkërisht këtë përvjetor, por pandemia e koronavirusit nuk na
e mundësoi.
Janë afro tre mijë shokë e
miq,të afërt, virtualë në fb. por edhe në jetë, poetë e poete, shkrimtarë,
dijetarë e dashamirë, në gjithë trojet ku jetojnë shqiptarë, që më lexojnë dhe
i lexoj dhe që shume syresh, jo vetëm për kortezi, do të më dërgojnë urime.
Për ta dhe të pranishmit që
do të ishin në sallë po publikoj fjalën që do të mbaja ne këte takim.
Miqtë e mi,
Si ka rrjedhur jeta ime në
këto 80 vite?
Shtatë
vjet i takojnë fëmijërisë, në
vitet e vështira të pasluftës.Shpërngulja nga Çamëria, vrasja e babait nga
zervistët. Pesë fëmijë të parritur
mirë, nën kujdesin e nënës.Me shumë mungesa, në zgrip të jetës.
Gjashtëmbëdhjet
vitet e rritjes, nw
qytetin e Fierit dhe Tiranë, pararinia (adoleshenca) dhe rinia, e tëra kohë e
shpenzuar me zell e dëshirë për t’u arsimuar dhe përfituar dituri, në bangat e
shkollës auditoret universitare dhe biblioteka. Me ato gëzime , brenga dhe
zhgënjime të kohës dhe moshës.
Dyzetetre
vite punë(1963-2006). Berat e Tiranë. I diplomuar agronom. Mbolla dhe korra. Tok
me shokë, u dhashë jetë mijëra e mijëra fidanave te ullirit dhe pemeve, mbushëm
kodrat me ullinj e vreshta, studjova, eksperimentova dhe projektova. Specialist
dhe drejtues në administratën e lartë shtetërore, i rashë kryq e tërthor
Shqipërisë,bëra shokë e miq,I desha dhe më deshën, i dhashë përvojë dhe dije brezit të ri, shkrova
dhe publikova 10 libra tekniko-shkencorë, dhe tekste mësimore, 120 artikuj në
revista tona dhe të huaja, përfaqësova vendin dhe referova në disa konferenca
shkencore të organizmave europiane dhe mesdhetare. Midis viteve , me vështirësi
dhe pasion, krahas punës, mbrojta dhe përfitova titujt dhe gradat shkencore:
doktor i shkencave, docent, professor i asociuar, professor.
Nga martesa, lindën dhe u
bënë burra tre djem.Më kanë bërë gjysh. Ime shoqe, iku nga jeta në vitin
2012.Ishte humbja më e madhe e jetës sime.
Katërmbëdhjetë
vite në pension (2006 e në
vijim)Tiranë. Për të qënë shoqërisht i dobishëm dhe për ta parë veten të zënë
me punë, iu përkushtova letërsisë, që ishte një dëshirë e hershme e rinisë.
Frut i kësaj pune janë: Gjashtë romane(Kolana “Libri i mbretërve”),dy libra me
jetëshkrime, tri libra me ese
monografike, dy libra studimorë, katër novela, 105 tregime, 55 nga të cilat të
publikuara ne tre libra, ese për folklorin, artin dhe mjeshtërinë letrare,
vlerësime të krijimtarisë së shkrimtarëve dhe poetëve bashkëkohorë,
publicistikë etj. të publikuara në portalet elektronike dhe shtypin e shkruar.
Letersia e shtypur ne libra ze 1700 faqe në 18 tituj librash.Jam përpjekur të
shkruaj shqipen tone të bukur për të rrëfyer ngjarje nga e shkuara dhe e
tashmja, e të bëj art, por sa ja kam arritur? Gjithmonë kam qëne dyshues.
Vleresuesit jane lexuesit.
Këto janë vitet dhe
puna e deritanishme e jetës sime.
Kaq kam mundur të bëj.
Mund të kisha bërë edhe më
shumë.
Ju faleminderit për
pjesmarrjen dhe dëgjesën ,me urimet e mia më të mira për gjithë ju.
Resmi Osmani
Tiranë, 5 maj 2020.