Kozeta Zylo: Nga mitra mëmësie
Brengat dhe trishtimet e mbysin një grua,Si grimcëza rëre i qorrojnë sytë,Nga qerpikët e lagur i bien lotët si krua,Dhe aksidentalisht një botë mund të mbyt. Ajo ka bërë pakt të jetojë në Paqe,Dhe pse flakët mundohen ta përpijnë,Portën e shpresës e mbjellë bahçe më bahçe,Dhe bëhet roje e ndonjë pabesie në kthinë...

























