Adem Zaplluzha: Kur qajnë gratë
Kur qajnë gratë, qan era, shqyen muret, zogjtë ikin nga çatitë, vashat përgatiten t’i përkundin djepat. Çdo gjë ndryshon, asgjë më nuk e ka formën e mëparshme, ndryshojnë sendet sa çelë e mbyllë sytë, këtu çmendurisht ndryshon forma e përsosur e ndryshimit.Portat hapen krah më krah. Hynë dhe dalin lloj, lloj njerëzish. Njerëz me fytyrë dhe ata pa fije yndyre.Disa sosh kanë brengë në shpirt, e disa të tjerë hynë ...
























