Alban Hajrushi: "Qoshet ku fola me veten", "ditar" shpirtëror

"Qoshet ku fola me veten", "ditar" shpirtëror

Blerim Rrecaj, "Qoshet ku fola me veten", botoi Sh. B. "Armagedoni"

Shkruan Alban Hajrushi

Është një libër që nuk mundohet të bëjë zhurmë, por arrin të lërë jehonë.

I shkruar në kohë pandemie, ai bart në vete një peshë të veçantë emocionale dhe shpirtërore, sepse lind nga një periudhë kur bota u ndal, por mendimet e njeriut filluan të lëvizin edhe më thellë.

Në atë heshtje globale, autori gjen zërin e vet dhe pikërisht ky zë e bën librin kaq të sinqertë dhe të afërt.

Libri përbëhet nga njëmbëdhjetë cikle, dhe kjo ndarje nuk është thjesht formale, por shumë funksionale dhe artistike. Secili cikël hap një dritare të re tematike dhe emocionale: nga ecja dhe përditshmëria, te kujtimet, vetë-reflektimi, jeta shoqërore, rebelimi dhe deri te heshtja e fletës së bardhë. Këta tituj e udhëheqin lexuesin butë, duke e bërë librin të rrjedhshëm dhe të kuptueshëm, por njëkohësisht të pasur në përmbajtje.

Një nga pikat më të forta të librit është introspeksioni i thellë. Te cikli "Leximi i Vetes", poezitë si "Shtrirë" dhe "Lexim" janë goditëse në thjeshtësinë e tyre.

Shohim një njeri të ndalur mes së kaluarës dhe së ardhmes, një njeri që ndoshta nuk bën "asgjë të madhe", por bën diçka shumë më të rëndësishme, përballet me vetveten. Ky është një akt i rrallë dhe i guximshëm në letërsi.

Nga ana tjetër, libri nuk mbetet vetëm brenda botës së brendshme. Te cikli "Rebelim", me poezinë "Paralajmërim", autori ngre zërin për fjalën e lirë dhe për të vërtetën, duke treguar se ndjeshmëria personale mund të bashkëjetojë me vetëdijen shoqërore. Ky kontrast mes brendësisë dhe jashtësisë e bën librin më të plotë.

Edhe në poezi si "Pse rri ashtu", vërehet një vëzhgim i hollë i marrëdhënieve njerëzore. Autori kap momente të vogla, por shumë reale, ku një qëndrim, një shprehje fytyre, mund të ndikojë në gjendjen tonë. Kjo e bën poezinë të afërt dhe të njohshme për çdo lexues.

Ajo që e dallon këtë libër është sinqeriteti i pastër. Nuk ka zbukurime të tepërta, nuk ka komplikuar artificialisht vargun. Përkundrazi, thjeshtësia bëhet forcë. Çdo poezi duket si një mendim i kapur në momentin e vet më të vërtetë.

Në fund, "Qoshet ku fola me veten" është më shumë se një përmbledhje poezish është një ditar shpirtëror, një rrugëtim i brendshëm dhe një pasqyrë e një kohe që na ndryshoi të gjithëve. Është një libër me vlerë, që nuk lexohet vetëm, por edhe ndjehet. Një libër që të fton të ndalesh, të reflektosh dhe, mbi të gjitha, të dëgjosh veten.