Sami Islami: Fanatizmi fetar i një “profesori” nga Kosova

FANATIZMI  FETAR I NJË “PROFESORI” NGA  KOSOVA

(Reagim përkitazi me shkrimin e “profesor” Milazim Krasniqit publikuar në internet, me titullin ROLI I VEPRIMTARËVE ISLAMË NË KAUZËN KOMBËTARE, Marrë nga fjala e tij  mbajtur më 13 tetor 2005, në Pallatin e Kulturës në Tetovë, organizuar nga Forumi Rinor Islam dhe Myftinia  e BI-së të Tetovës)

Nga Sami Islami

Duke e  lexuar këtë shkrim përshtypja e parë që të krijohet është se  Milazim Krasniqi  është  një antikombëtar, akrobat, sepse,  në të njëjtën kohë, di të anojë herë në një krah e herë në krahun tjetër.  Por kryesorja është se ky vdes për fe.  Ky vdes për Perandorinë Osmane.

Kështu, krejt rastësisht, duke hulumtuar në internet më ra në sy ky  shkrim i gjatë i “prof.” Krasniqit. U bëra kureshtar dhe e lexova me një frymë. Të them të drejtën titulli më ngacmoj të mësoj se kush qenkan këta  “veprimtarë islamë”  që paskan kontribuar në kauzën kombëtare?

Lexo e lexo hiç. Dhe shkrimi  filloi të më dilte, mu  si dredhëza e Nasradinit. E dini punën e dredhëzës Nastradinit, që në pamje dukej e madhe, po në realitet doli krejt e vogël. Kështu edhe “profesori” në fillim ishte marrë krejt me çështje të tjera, e tek shumë më vonë doli “dredhëza”. Fillimi i përkiste historisë  se kur paskan ardhur osmanët në Ballkan, kë e kishin gjetur aty dhe  se si shqiptarët kishin kaluar në fenë islame! Dhe tani në rolin e një hulumtuesi shkencor  thotë: ”Sipas rezultateve të padiskutueshme të historianëve...një pjesë e tyre shqiptarë (po emra nuk ka) por edhe atyre evropianë, të cilët edhe janë korrekt (nga kjo nënkuptohet se historianët evropianë qenkan korrekt !, kurse këta shqiptarë e di Milazimi)  dihet qartë se viset shqiptare, veçanërisht Kosova, Maqedonia kanë qenë nën juridiksionin e Mbretërisë serbe” . Dhe vazhdon.

Në shekullin XIV në Kosovë thotë “profesori” kishte një numër të vogël shqiptarësh, sepse pjesa më e madhe ishin bërë (asimiluar) serbë. Ai, kur e përmend  këtë mbështetet në librin  e Noel Malcolmit “Kosova – një histori e shkurtër”. Por unë e kam lexuar këtë libër dhe në asnjë vend nuk thuhet se  në shekullin e XIV në Kosovë kishte një numër të vogël shqiptarësh. Nuk di nga i paska marrë autori këto “të dhëna”? Në regjistrat e defterëve turk të kësaj kohe përmenden se Kosova kishte 250 mijë deri në 400 mijë banorë, po se a ka pasur ma shumë serbë a shqiptarë nuk thuhet.

Nga historiografia shqiptare dihet se në Luftën e Kosovës, që u zhvillua më 20 qershor të vitit 1389, ka marrë pjesë Perandoria Osmane në një anë dhe në anën tjetër koalicioni Ballkanik, që, përveç Serbisë, me në krye Car Llazarin, kanë marrë pjesë edhe  boshnjakët të udhëhequr nga Vlatko Vukoviqi. Nga shqiptarët kanë marrë pjesë Balshajt dhe Muzakajt. Millosh Kopiliqi, i cili e vrau sulltan Muratin (që serbët ia ndërruan  mbiemrin  në Obiliqi) historia e thotë se ishte shqiptar. Vetëm Milazim “profesori” thotë ndryshe. Ai thotë: “Ata që kanë luftuar, siç është Millosh Obiliqi e disa të tjerë, për të cilët thuhet(!) se kanë pasur prejardhje shqiptare, në fakt kanë qenë pjesë integrale e ushtrisë serbe...” Pra ai thotë se Millosh Kopiliqi është serb! Çka të thuhet tjetër për këtë “historian”?

Tashi vjen margaritari tjetër i Milazimit! Lexojeni me kujdes ju lutem! “ Gjendja e shqiptarëve ka qenë e tillë, prandaj ardhja e osmanëve në Kosovë dhe në viset shqiptare, nuk ka nënkuptuar robërimin e shqiptarëve, por zëvendësimin e një robërie shfarosëse !?(fjalën e ka për mbretërinë serbe)) me një sundim që ka qenë shumë i butë !?(me Perandorinë Osmane), dhe me një Perandori që ka sjellë mesazhin hyjnor të islamit, i cili ka qenë shpëtimtar jo vetëm për shqiptarët, por edhe për botën(!?), sepse islami është thirrja e fundit, thirrja më universale dhe thirrja më komplete, që është dërguar nga Mëshiruesi si mëshirë dhe si shpëtim për mbarë njerëzimin”! Po ta kishte thënë kështu ndonjë injorant, pra pa shkollë dhe pa edukim të lartë edhe do të mund të justifikohej disi, por ta thotë një “intelektual” , një “profesor universiteti” kjo nuk kapërdihet.

Po more “profesor” a nuk je në dijeni se çfarë masakra  ka bërë edhe Perandoria mbi shqiptarët bre? Kujtoji pak sa gjak shqiptari është derdhur nga sundimtarët  “të butë” për t’i shtruar  ata. Kujtoji luftërat më të përgjakshme që i ka bërë mu kjo Perandori kundër shqiptarëve.

Nëse Perandoria Otomane paska qenë “e butë” dhe shqiptarët e paskan pranuar me “dëshirë” sundimin e saj, si u bë që  kjo Perandori të gjithë popujve që i pat nën pushtim e vet  (si  serbëve, bullgarëve, grekëve) tua njeh edhe pavarësinë, e shqiptarëve nuk u dha as edhe një shkollë. Ky qenka “sundim i butë”. Mos paskan ardhur otomanët për t’i poshtuar viset tona me lule në duar apo ma shpata e topa e gjyle e zjarr? Më trego! Mos fol dokrra!

Po shqiptarët nuk  e duruan  asnjë regjim të huaj. Gjithnjë kanë luftuar kundër secilit pushtues, pra edhe kundër Perandorisë. Duke e parë shqiptarët se nuk do të kishin ndihmë nga askush, më vitin 1878,  ata u mobilizuan ta zgjidhnin fatin me forcat e veta. Kjo ndodhi pikërisht para se të mbahej Kongresi i  Berlinit,  kur u mbajt Lidhja Shqiptare e Prizrenit.  Porta, le që nuk i përkrahu kërkesat e shqiptarëve, përkundrazi  ajo  “e buta”, pas dy vjetësh  e shoi Lidhjen me dhunë.

Milazim “profesori”, më tutje  shprehet: “Në shekujt XVII dhe XVIII kemi një lulëzim të kulturës islame brenda trojeve shqiptare dhe pikërisht këtu fillon edhe periudha e veprimtarëve islamë (kush janë?), të cilët filluan të krijojnë edhe vlera artistike, politike si dhe vlera kombëtare, brenda komunitetit shqiptar( ?), të cilat , siç do të shohim , kanë qenë vendimtare për krijimin e identitetit  shqiptar, për krijimin e projektit për kombin shqiptar dhe për krijimin e shtetit shqiptar” . Ja kjo është fjalia e “profesor” Milazimit. Kjo fjali po të ishte shkruar nga një nxënës i shkollës mesme, ndoshta  do të justifikohej disi, po të shkruhej nga ai që rreh gjoks se “është ekspert i letërsisë” , se është akademik është e pa kuptueshme.

Po ai nuk e lë me kaq. Milazimi  duke e futur në funksion fantazinë e tij shumë të frytshme, nis tash të shpik falsifikatorët e tij (as për këta nuk ka asnjë emër as mbiemër, por sipas tij ata janë rreth tij!) dhe thotë: “Por,  falsifikatorët kanë arritur që edhe këto gjëra t’i fshehin, t’i minimizojnë dhe t’i injorojnë, siç ka ndodhur për një periudhë shumë të gjatë”

Nostalgjinë për Perandorinë Otomane  Milazimi e shpreh kështu: “Në shekullin e XVII-të (duhet: shekulli XVII) në një pjesë të Shqipërisë kemi lulëzim të madh ekonomik në qytetet shqiptare dhe ky lulëzim ekonomik ishte bërë falë ekspansionit ( duhet: zgjerimit), e cila fitonte vazhdimisht territore, fitonte vazhdimisht prona dhe ishte në gjendje që t’u  krijonte shtetasve të vet mirëqenie ekonomike “( Por jo edhe shqiptarëve për të drejtën e shkollimit në gjuhën e tyre!?). Qe se si lumturohet  Milazimi për Perandorinë, e cila elementin themelor të emancipimit, pra të shkollimit të gjuhën shqipe e ndalonte. Po kjo qasje për një “intelektual” të shitur te turku është gjë normale.  Pastaj “profa” i përmend Beratin, i cili, sipas tij, në këtë kohë kishte “më shumë se 30 medrese, dhjetëra xhami- mesxhide, shkolla letrare” dhe s’ka faj që i mbetet merak se “ato shkolla nuk i kemi as sot  aq tamam” , përfundon ai! Pra sipas “profes”  ato shkolla paskan qenë më të mira se këto të sotme!

Milazimi në vazhdim shkruan për Elbasanin si qendër kulturore, dhe shton: “ Elbasani në këtë kohë quhej “qytet i poezisë” dhe ku kishte shkolla letrare, debate letrare(!), ku zhvillohej poezia shqipe, kultura shqipe në gjuhë shqipe, por që shkruhej me alfabet  arab”.por ankohet se: “Tash falsifikatorët e historisë shqiptare duan që krejt këto t’i fshehin  vetëm për një arsye: për faktin se ato janë shkruar me alfabet arab”.

Për Milazimin, kam përshtypjen, se edhe sot ai është gati ta ndërroi alfabetin që e kemi, pra alfabetin latin, me alfabetin arab! Po si mund të pajtohet ore që  gjuha shqipe të shkruhet me alfabet arab? Është absurde të mendohet se gjuha shqipe do të mund të shkruhej me alfabet arab “profë”! Paj “profë” hurmat e shkretëtirës nuk bëhen kurrë në tokën shqiptare! E pse bejtexhinjtë , në atë kohë, kanë shkruar me këtë alfabet, e kanë bërë prej zorit “profë”! Po lëri kulturat dhe alfabetet  arabe në vendin e vet! Bejtexhinjtë si  Nezim Frakulla, Hasan Zuko Kamberi, Muhamet Kyçyku e ndonjë tjetër kanë shkruar me alfabetin të cilin e kanë pasur në dispozicion.

Mashtrimi i radhës dhe demagogjia e “profës” është kur i përmend Rilindasit edhe atë nën sintagmën  VEPRIMTARËT ISLAMË. Ata që i kategorizon si “islamë”, nuk janë islamë. Ata janë shqiptar, pavarësisht se çfarë pushtuesi kanë pasur. Tjetër është substanca tjetër është forma. Tjetër është kombi tjetër është feja,  apo jo? Duhet ta kuptosh se e vetmja fe perandorake është feja islame që nuk është reformuar  kurrë. Ka mbetur ajo e para 16  shekujve, kur themeluesit e saj kanë jetuar nëpër shpella. Fetë e tjera abrahamike jahudizmi, ortodoksizmi, katolicizmi janë reformuar para pesë  shekujve. Kjo ndodhi më vitin 1517 nga Martin Luteri. Ti si “profesor” duhet ta dish këtë.  Kjo reformë bëri kthesë të madhe  tek të gjitha religjionet. Pa i llogaritur ceremonitë fetare, secili popull  kishte të drejtë të falej(të lutej) në gjuhën e vet  amtare. Pse feja islame nuk u reformua? Apo, ndoshta se “fjalët e zotit” nuk po u përkthyekan!

Nostalgjia për Perandorinë Osmane i kthehet prapë Milazimit. Atij i vjen keq që Perandorisë i kishte hasur sharra në gozhdë kur  më vitin 1683 e kishte rrethuar Vienën, e që nuk arriti ta pushtonte!. Prej asaj kohe filloi kriza e osmanëve! Po tani, Milazimi, si magjistar, apo si evlia që është, me një abrakadabra  e gjen shkaktarin dhe thotë: ”Në atë kohë sulltan Sulejmani, një ndër sulltanët më të mëdhenj, ishte një njeri që mbi dashurinë  ndaj islamit, kishte dashurinë ndaj një gruaje ruse, e cila ishte në haremin e tij dhe e cila me mbrapshtitë e saj kishte arritur ta bindte sulltanin që ta vriste djalin dhe gruan e vet (duhet gruan e tij) legjitime bashkë me kryeministrin. Prandaj ndëshkimi prej zotit (pse e paska vra djalin dhe gruan e tij , si dhe kryeministrin, nuk i paska shkuar mirë përhapja e islamit!) vjen atëherë kur bëhen padrejtësi dhe punë të mbrapshta. Kështu që edhe disfata e Vjenës është një farë fature për devijimin që kishin filluar të bënin sulltanët në bazë të qejfeve të tyre dhe kënaqësive tokësore, në dëm të islamit.” E shihni pra Milazimi nuk vetëm “profesor” por edhe evlia!

Po Milazimi vazhdon e nuk ndalet, se, siç u pa, i pëlqen shumë Perandoria. Bile kur flet për pashallëqet e mëdha të Shkodrës dhe të Janinës, përdor fjali shumë interesante, që veç Milazimi di kështu:  “ Ndërtimi (duhet: krijimi, formimi) i këtyre pashallëqeve filloi të krijonte njëfarë administrate lokale, dhe filloi (këtu nuk dihet vënë presje) të ndërtonte disa interesa (interesat nuk ndërtohen) lokale që lidhen me fatet e njerëzve në lokalitetet në të cilat jetonin. Kështu që nga disa pikëpamje (nga pikëpamjet nuk ndërtohet asgjë s.I.) brenda këtyre pashallëqeve filloi të ndërtohej -një strukturë e veprimtarëve dhe dijetarëve islamë që punonin për administratën dhe për ndërtimin e një identiteti (identiteti nuk ndërtohet por formohet). Çka mund të thuhet për fjalitë e përdorura?  Ky nivel i shkrimit për një “profesor” të universitetit është turp.

Rilindasit shqiptarë NaimFrashëri, Sami Frashëri, Ismail Qemali, Hoxha Tasini etj. ndikuan shumë në nxitjen e ndjenjës kombëtare dhe patriotike të shqiptarëve. Por Milazim “profesori” të gjithë këta shkrimtarë, poetë, diplomatë që po punonin për çështjen shqiptare nuk i quan “shqiptarë”, por   “myslimanë”. Dhe ja fjalia e tij: “...Falë organizimit të këtyre myslimanëve u arrit që të ruhej një ide kombëtare dhe të ndërkombëtarizohej çështja shqiptare” (Jo të këtyre myslimanëve, për të këtyre shqiptarëve zotëri S.I.)!

Milazimi si fundamentalist fetar përpiqet të shitet si patriot. Fundamentalizmi dhe hipokrizia e tij duket qartë në një konstatim si ky: “Pa dyshim se në lëvizjen nacionale kanë dhënë kontributet e veta edhe pjesëtarët e komuniteteve të tjera, katolikët dhe ortodoksët”. Ky i shesh, si shqiptarët e besimit katolik, po ashtu edhe ata ortodoks, si komunitete, sikur të ishin këta  të ndonjë përkatësie tjetër kombëtare e jo si shqiptar!  Ç’është puna jote kështu pse ke urrejtje për shqiptarët e besimit katolik dhe të atij ortodoks? Ata janë vëllezërit tanë Milazim.

“...Por ne jemi të pa kënaqur- vazhdon ai- me faktin se kontributet e tyre (fjala është për shqiptarët katolikë dhe ata ortodoksë!) zmadhohen dhe ekzagjerohet, ndërsa kontributet që kanë dhënë myslimanët ( shqiptarët e besimit mysliman) minimizohen, injorohen dhe shumë herë edhe fshihen. Prandaj kjo nuk i kontribuon as harmonisë kombëtare”

Kur flet “profa” për intervenimin e NATO-s në Kosovë thotë: “Por vetë fakti i intervenimit ndërkombëtar në Kosovë, në vitin 1999 tregon se kjo  Evropë e ka ndier nevojën që të ndihmojë një popullsi shqiptare, e cila është myslimane me shumicë absolute...”

Jo nuk është ashtu Milazim! Ku e di ti se shumica e shqiptarëve të skosovës janë myslimanë? Nga e more vesh ti këtë, apo në bazë të çfarë regjistrimi po flet? Nuk janë shumica e shqiptarëve në Kosovë myslimane. Pse e them këtë është se kurrë nuk është bërë regjistrimi i popullsisë, që përfshin edhe përkatësinë fetare. Kur të bëhet  regjistrimi duhet të pyetet secili banor i Kosovës edhe se çfarë religjioni ose feje ka, e vetëm atëherë del pasqyra e saktë, jo kështu me shabllon. Unë për vete nuk jam mysliman dhe, po të bëhej sot regjistrimi i popullsisë së Kosovës jam i bindur që kështu si unë do të deklarohen edhe nja 60 për qind të tjerë, duke të përjashtuar  ty!

Kur flet për shkollat tona thotë: “Me të vërtetë njeriu dëshpërohet për shkallën e madhe të falsifikimeve që janë bërë në këto programe shkollore. Për shembull  në librat e lekturave  shkollore, që u jepen fëmijëve tanë...mësohen “Meshari” i Gjon Buzukut, “Çeta e profetëve” e Pjetër Bogdanit, ose  “Gjella e Shën-Mërisë së Virgjër”, e Jul Varibobës. Unë jam specialist i letërsisë, jam filolog, dhe mund të garantoj, duke e ftuar madje edhe në polemikë publike cilindo që mendon se nuk është ashtu siç po them unë, se  “Meshari” i Gjon Buzukut nuk është vepër letrare dhe nuk ka lidhje me letërsinë. Ajo është shkruar si letërsi, por është vepër fetare dhe në të vërtetë, nuk është vepër origjinale, por vepër e përkthyer” .  Ndërsa  fëmijët tanë i konsumojnë veprat e tilla si letërsi, dhe përmes tyre, në fakt, u injektohen dy gjëra: çoroditja e identitetit, sepse fëmija në klasën e tetë ose të nëntë , mëson për kristianizmin(!), atij i çoroditet identiteti, meqë është në fazën e formimit. E njëjta gjë bëhet edhe me veprat e tjera që janë letrare, por që janë krejtësisht me kristiane, ( po ti the pak më lart se “Meshari” nuk është vepër letrare! Ç’u bë tash?) siç është për shembull “Juda Makabe” e Gjergj Fishtës. Unë e kam lexuar me kënaqësi,(tani “profesori  është më tolerant)  sepse jam specialist i letërsisë, por ai nuk është libër për ta lexuar nxënësi në klasën e nëntë, ose në klasën e dytë të shkollës së mesme, sepse nxënësi nuk di të dallojë vlerën estetike prej vlerës religjioze në letërsi”

Po ti “ Profë” i çove në qiell veprat e Bjtexhijve dhe të Rilindasve. Edhe  ata kanë shkruar vepra dhe poezi me përmbajtje fetare. Ja disa: Nazim Frakulla “Divani” poezi me përmbajt fetare dhe filozofike, Hasan Zuko Kamberi , poezi fetare e satirike, Muhamet Kyçyku, Erveheja – poemë me temë fetare morale, Sulejman Naibi, Poezi fetare dhe didaktike, Naim Frashëri , Qerbelaja, vepër fetare islame, Fletore e bektashinjve, filozofi dhe besim bektashi, Shahin Kolonja etj.

Kjo që po thua ti është punë me dy standarde!  Në njërën anë edhe pse kanë përmbajtje fetare thua se janë të mira (Bejtexhinjgte dhe Rilindasit që i përmenda më lart, e që i ke përmendur edhe ti), kurse në anën tjetër thua se nuk bën të lexohen ato letërsi se janë fetare (Buzuku, Budi, Matgrënga etj) sepse fëmijëve po iu “çoroditka” identiteti! Hajde Milazim, hajde!

Të them se me këto çka lexova nga ti jam shumë i habitur! Të shkruhet me këtë urrejtje për krishterimin nuk më ka bë vaki të njoh njeri tjetër, aq më keq për një njeri që e mban vetën për intelektual profesor universiteti madje edhe “akademik”.

Po ti Milazim duhet ta  dish historinë tënde bre? E di sigurisht që 5-6 gjenerata  më herët krejt baballarët tanë gjyshër dhe stërgjyshër kanë qenë të krishterë. Të krishterë kanë qenë edhe ata gjyshërit e tu! E çfarë do të thuash tash?

Dhe, në fund, qershia mbi tortë e Milazimit është kjo:” Unë po përmend në fund edhe një thënie të Omerit... Ai ka thënë se islami na ngriti në lartësi, jashtë islamit jemi asgjë”. Unë them se islami na ka ndarë prej botës moderne. Islami është religjioni më i prapambetur.  Për ditë në botë ekstremizmi islam është në lajmet e para të mediave evropiane e botërore. Në emër të zotit dalin dhe bëjnë masakra. Pra as Omeri, as ti  nuk e keni mirë. Omeri sigurisht ka shkuar në atë botë, por ti ke mbetur në këtë planet veç për të zeza!

Megjithatë ke edhe pak kohë të reflektosh dhe të mendosh ndryshe për islamin.

Deri tani besoj se t’i kam thënë krejt çka kam pasur t’i them. Edhe një fjali më duhet ta kontestoj “profë”. Ti the  se popujt janë produkt i zotit, kurse unë dua ta ndërroj pak këtë fjali:  Zoti është produkt i popujve! Pra njeriu e krijoi zotin, e jo zoti njeriun!