Sevdail Hyseni: Nastradini dhe qorrat

Sevdail Hyseni

Satirike

Nastradini dhe qorrat

Njëherë moti, tre qorra u ulën me gëzim,

te porta e xhamisë për të kërkuar ndihmë.

Ishte ditë xhumaje, hoxha ligjëronte mirësi,

ndërsa lypsarët ankimonin fatin e tyre të zi.

Atypari ja Nastradini, kalon me kokën lart,

që humorin e kishte sport dhe ironinë zanat.

Nxori nga xhepi një kuletë, të mbyllur si qese,

me monedha që kërcisnin si kambana shprese.

U afrua ngadalë dhe tundi kuletën me zhurmë:

- Merrni! - u tha me zë e me të qeshura shumë.

Monedhat rrangëllinin brenda kuletës si tik-tak,

e qorrat ia nisën të kërkonin, pa u lodhur aspak.

Filluan të zihen e të shtyhen me bryla e grushte,

kush të kapte më shumë dhe xhepat t’i mbushte.

Njëri godiste me shkop, tjetri e zinte për gryke,

rrëmujë që përngjante në një ndeshje dramatike.

Nastradini qeshte me bark, desh shkrihej në gaz:

- Sa lehtë njerëzit besojnë në zhurmën e parasë!

Shumë respekt për filozofinë e urtësisë popullore,

se ajo sheh edhe atëherë kur ne nuk shohim fare!

(Karikatura marrë nga interneti)