Kulturë
Cikël poetik nga Mercedes Gega
E hene, 23.03.2015, 09:17 PM
Mercedes Gega - Albania
Mercedes Gega ka lindur më 27.09.1980 në Dërmënas, Fier. Ka përfunduar studimet e larta në universitetin “ALeksandër Xhuvani” Elbasan në degën “Gjuhë dhe letërsi shqipe”. Ka botuar:
“Një copëz jetë”, Poezi, “GlobusR” – Tiranë 2007 dhe “Fjalët e pathëna”, Poezi, “Morava” – Tiranë 2011.
“Poezia e Mercedesit hynë mes poezisë së poeteshave shqiptare me
një freski vajzërore, pa lotë, britma, zhgënjim ekstrem.”
Petraq RISTO
“Duke shfletuar librin e Mercedesit të bën përshtypje eleganca e vështrimit dhe delikatesa e lëvizjeve të saj poetike, delikatesë, që mund të zbusë edhe një zemër të egër apo të zhuritur. Është një libër prej tingujsh dhe vargjesh ndjesorë, frymë e mbajtur në momente kritike dhe të bukura, peng i një kënge të pakënduar…
Poezia e kësaj poeteshe të talentuar me tërësinë e kumteve, kumbimeve gjuhësore, fjalorin e pasur ndjesor dhe aftësinë për t’u konfrontuar me të vërtetat e rëndomta të jetës, sjell në poezinë tonë një aromë të veçantë, por edhe shumë joshëse për ata që i lexojnë.”
Agim BAJRAMI
Të flasësh për vëllimin poetik “Një copëz jetë” të Mercedes Gegas, do të thotë të bësh fjalë për një krijuese të dalluar në fushën e poezisë, që sot shkruhet dhe kultivohet gjithandej Atdheut tonë. Autorja e vëllimin na bind se poezinë nuk e kultivon sa për sy e faqe, por se në vargje ajo sikur e tëra shkrihet me shpirtin, me mendimin, me zemrën, me ndjenjën dhe me botën e pasur imagjinative dhe fantastike.
Vargjet përshkohen me një lirizëm të ndjeshëm dhe gjithkund autorja gjatë trajtimit të temave a motiveve vjen me mendime të ngjeshura në aspektin ideor dhe estetik. Gega në poezi kultivon një ligjërim të mëvetësishëm, një teknikë origjinale të kapjes së idesë dhe të përdorimit të mjeteve shprehëse ligjërimore.
Çështjet që shtron poezia e Mercedesit kapin një gamë të gjerë të problemeve, të gjendjeve, të veprimeve dhe sjelljeve të njerëzve. Për këtë shkak këto poezi, kujtojmë, janë plastike – janë të gjithanshme.
S’ka dyshim se autorja posedon aftësi, ka, si të thuash, prirje për artin e poezisë. Ajo ka fantazi e ndjenja, ka intuit poetike për të depërtuar në problemet më të fshehta të jetës. Kudo në poezitë e saj gjejmë vlera të shumëllojshme, vlera që te lexuesi ngjallin kënaqësinë estetike.
Vëllimi na krijon kënaqësi me notat e veçanta lirike. Poezitë janë shkruar me sens e kulturë letrare dhe estetike. Autorja në vëllim përdor një stil original të të rrëfyerit, një gjuhë të lehtë, të zgjedhur dhe të kuptueshme.
Dr. sc. Faik Shkodra
FJONGUA
Me petale premtimesh zbukurove
Flokët e lëshuara të shpresës ngadal
Por era e ftohtë e harrimit
Flokët i lidhi
me fjongon mall.
KOHA, S’KA KOHË TË NDAL
Mendimi, gjen kohë të shlodhet
Kur arrijnë ta kuptojnë sadopak…
Në burimin e dashurisë shuan etjen
Zemra kur vendos brengat të flak.
Dhe dielli gjen kohë të prehet
Kur yjet puthin qiellin ngadal
Vetë jeta lind, gjallon, ndahet…
Vetëm koha, s’ka kohë të ndal…!
AFROHESH…LARGOHESH
Afrohesh…
Largohesh…
Ëndrra ime!
Herë veshur me shpresë,
Herë dyshime…
Afrohem…
Largohem…
Dhe unë.
Herë hapi më bëhet erë,
Herë tjetër i rëndë plumb.
ZËRI I PSHERËTIMËS
Sa flet një psherëtimë
Nuk flasin mijëra fjalë
Aty shuhet një brengë
Prehet aty një mall.
Një lot që fle në sy
Një shpirt me vete mbart
Rreth tij një botë vërtitet
E fjala…s’ka më fjalë!
MË NDJE, NDJENJA IME!
Më duhet të shkoj
Dhe pse dëshira, s’do
Ndjenja ime, më ndje
Me shpresë s’mund të dënoj!
Besomë e shtrenjta ime
Për ty, unë bëj gjithçka
I fshij mëritë e shkuara
Dhe dhimbjet e mëdha.
Por, të lutem, mos kërko
Të shkel mbi veten time
Dhuratë, mëshirën, s’dua
Ndaj ndjemë, ti, ndjenja ime!
FJALË ZEMRE
Kur zemra
Shkrin akulli i mërive
Trëndafili i jetës çel
Petale dashurie.
Kur zemra me zemër flet
Rrënohen burgjet e zilive
Ëndrra e lirë fluturon
Drej qiejsh të rinj lumturie.
NGJYRË DASHURIE
Nga gjithë trëndafilat e fjalëve
Mblodha gonxhet ngjyrë dashurie
Por gishtin e unazës m’a shpoi
Një gjemb i fshehur xhelozie.
FJALËT E PATHËNA
Fjalët e pathëna kacavjerrë rrinë
Nëpër muzgje psherëtimash, ngrirë!