E shtune, 18.05.2024, 05:28 PM (GMT+1)

Përjetësi » Lushaj

Zeqir Lushaj: Dhuratat e miqëve, na gëzojnë (XX)

E marte, 20.03.2012, 08:57 PM


NGA KRONI I TRADITËS

“HAJDE HAJDE, KOHË E VJETËR,

SI ARBNIJA, KUND S’KA TJETËR…!”

Veçojmë tri vjersha nga ky libër modest, por simpatik

 

TRADITA

N’kull? të lasht?,

Ne kemi odë.

N? od?  kemi,

Ball? oxhaku,

 

Mbi oxhak,

Asht’ nj? kavall,

I bje me gishta,

I urti ...Plak.

 

Melodija...,

Si bukë-valë,

Vjen me mall,

E vjen me vajë.

./.

ANDRRA E SHPRESËS

E tash Fisht?,

Pusho n’qet?si,

Kur t’bje hymni,

P?r Arbnorin?,

 

E shenjt?,

Do ta këndojm?,

Me atë lahut?,

Amanet ,

T’bardhave brezni.

Moj Shqip?ri,

Mbetsh bekue,

A t’ka mbetë ,

Një zog drangue.

 

Veç diçka i ra n’mend,

I ndihmon Zoti ynë,

Gjithçka n? jet? ,

E ka t’filluet!

./.

Flia

Nj? zan? ishte e martuar me nj? bari.

Bariu i ruante delet.

Nj? dit? n? mal iu d?ftua Hyu.

K?rkoi nga bariu nj? flijim dhe i tha:

Un? ju dua shum? dhe ju ruaj – ç’ka do t? b?nit ju p?r mua?

Bariu kur u kthye n? sht?pi e mori thik?n me e pre dashin.

Zan?s iu dhimbs e i tha:

Pse po e prenë?

Bariu p?rgjigjet:

E b?jm? fli p?r Zotin.

Zana i thot?: E b?j un? nj? fli .

N?se nuk i p?lqen Zotit at?her?, preje dashin.

Zoti erdhi n? sofr?n e tyre e shijoi nj? petull.

P?r her? t? par? rrodhi nj? lot hyjnor.

Me p?lqen flija se i keni dh?n? form?n e diellit.

Un? gjithmone do t’ua jap dor?n.

Mendohet mbi 10.000 vjet,t? ekzistenc?s s? flis?.

Forma e gatuarjes s? saj kurr? nuk ndryshon,

me saç, mblatimi i hirit t? zjarrit dhe brumit.

-----------------------------

Një fragment nga Poema Shportat e Princit

 

***

Mbas një viti,

çiftit të ri,

u fal Zoti

një fëmijë.

 

Janë gëzue,

verë e shend,

e ja lanë,

emrin Shpend.

 

Shkoi një kohë,

e vite shkuen,

në atë vend,

ku ishin ra,

 

E bajka mbreti

një punë,

zanatçinjtë,

për me i pa.

 

Në pallat i ftoi,

Suvenirë,

I duhen,

kishin ardhë shumë,

 

Reklamonin,

Punën,

e me ta Lauri,

ishte përzie,

Vinte i fundit,

në pallat me hy.

 

Kjo mbretëri,

ishte fqi,

me mbretërinë,

e atit të tij.

 

Një arkë të bukur,

e thurë mirë,

bisht të thikës,

e vë në zjarr,

 

e mbasandej,

në kapak të saj

i dha vulë,

me allë të zjarrtë

(se ne bisht,

të thikës së tij,

e mban kodin,e fshehtë,

për me pa çdo,

mbretëri...,

origjinën e tij)

 

Erdhi dita,

festë pallati,

ulë në fron,

mbreti rri,

 

Kanë mbarue,

Ceremonia,

rend po hyjnë,

zanatçinjtë,

 

E në fund,

i ardhka rendi,

për me hy,

Princi i ri.

 

Vë pallton,

mos m’u njoftë,

prijka nusja,

me gjithë djalë,

 

E mbas saj,

vjen Lauri,

qesin hapat,

shumë ngadalë.

 

Ngrit në kambë Mbreti,

E puth fëmijën,

e merr shportën,

është shtangue,

 

E sheh vulën,

lëshon sytë Laurit,

ky heq pallton,

e janë kuptue.

 

Për at hir,

për Perendi

Lauri

je ti!?

 

Afrohet,

mirren ngrykë,

lot të shumta

derdhin të dytë  .

 

Falë zotit,

o princi im,

ti je djalë

i shokut tim.

 

Jemë mërzitur,

krejt çka qemë,

n’darsën tande,

pa mend mbem,

 

Tash me dasëm,

kam me të çue,

atit tënd,

me i tregue.

 

Tri ditë e net,

Çmallen,

i tregon,

princi ngjarjen,

 

Niska dasëm,

me ushtri ,

për me shkue ,

te shoku i tij.

***

Si redaktor i ZSh-së, dhe sot, edhe si redaktor i librit Shportat e princit, e uroj nga zemra poetin kosovar Ymer Azemi. Me shumë dashuri e kam parë librin e Tij, në dorëshkrim, dhe me kujdes, kam nderhyrë për ndonjë redaktim. I jam mirënjohës edhe per faktin se ,Ymeri ma ka derguar librin e Tij në Amerikë, me një kushtim  ndaj meje, në shenj mirënjohje për punën time modeste. Ec e mos thuaj pastaj që, dhuratat e miqëve, na gëzojnë!

Urime edhe Kadri Manit, si ndërmjetësi dhe lokomativa e kësaj pune të frytshme.
Libri është diçka mes përrallës tradicionale, mes legjendave kreshnike, mes folklorit të pafund, dhe është krejt në tabanin tonë kombëtar. Letërsia shqipe, ka nevojë për këtë stil krijimi.
Libri lexohet me endje nga të gjitha moshat, dhe shumë e shumë vargje të mbesin në mendje.
I urojmë Ymerit edhe vepra të tjera në të ardhshmen.

 

HAJDE HAJDE, KOHË E VJETËR,

SI ARBNIJA, KUND S’KA TJETËR…!”

 

(Për ZemraShqiptare, nga redaktori ynë në NJ,USA)



(Vota: 7 . Mesatare: 5/5)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora