Ike i dashur vëllau ynë Teki, ike duke na lënë një boshllëk të madh brenda vetes. Donim të të kishim gjithmonë pranë, të dëgjonim zërin tënd, mendimet e tua. Ti ishe burri me një karakter të fortë, i pathyeshëm para tiranisë së diktatorëve dhe i papajtueshëm me ...
Kohët e fundit një fushatë e shfrenuar e disa prej hienave të zeza të së kaluarës ka shpërthyer në vendin tonë. Në qoftë se do t’i shikosh me vëmendje do të kuptosh se ato janë një thirrje që të mundurit e epokës së përmbysur kërkojnë ta ringjallin. Përse u ringjallën? Atë e...
O moj zemra ime, zemër pikëlluar,Çfarë ke pse rënkon, zemër dëshpëruar?Unë po vajtoj, kohën e kaluar,Kohën e rinisë, kohë hidhëruar. Atë kohë mizore që ne e jetuam,Kjo rini e sotme, nuk e ka menduar...
Përse vashërri trishtuar,shpirtin tykush ta lëndon,pse je kaqe dëshpëruar,syri ytpse po loton? Mos vallë zemrënty ta theri,flak’e zjarrtëe dashurisë,mos vallë shpirtin...
Më 12 dhe 19 shkurt 2019 televizioni “A1 Report” transmetoi një interviste timen dhënë zonjës Admirina Peçi ne të cilën flisja për aktivitetin e organizatës antikomuniste që kishim krijuar në Vlorë në vitin 1951, kur ishim ne vitin e parë të gjimnazit, si dhe periudhën që kaluam në burgjet dhe kampet ...
Qeleshexhiu kosovar, e kishte shtëpinë në Pazar të Ri, në mes të Tiranës. Këtu e 20 vjet të shkuara, trokita, për herë të parë në derën e Hajdar Kastratit, aty, djathtas, në katin e dytë,sipër tunelit të pallatit. Doja një qeleshe për babën, për t’ia dërguar në Tropojë. Hajdari...
Ulur një ditë dhjetori,Nën një shelg po qëndroja,Degët e tij seç lotonin,Unë rrija dhe mendoja. Po mendoja timen jetë,Iku shpejt duke lotuar,Porsi deg’e shelgut shkretë,Plot me dhimbje e mbuluar...
Po po, e mbaj mend mirë Kukel Ndoun e Curraje t’Epër. Vinte në shtëpinë tonë në Gri sa here e qitke rruga për Kolgecaj. Ishte dashamirë i babait tim Sadik Selmani. Mua si fëmijë at’herë 10-12 vjeçarë më bënte shumë përshtypje gjatësia e atij burri si lis bjeshke...
Ish një natë, natë maji,Yjet shndrisnin lart në qiell,Buzë detit, shtrirë zallit,Plot kujtime në mend sjell. Kujtoj kohën e kaluar,Kohën time të rinisë,Atë kohë të trazuar,Nën sundim të tiranisë...
Me iniciativën e profesorit shokut Kadri Osmani, Drejtoria e shkollës fillore "Rilindja" në Keqekollë, organizoj pritjen e Vitit të Ri 1966, në objektin e shkollës me prezencën e dhjetëra mësuesëve e arsimtarëve të Shkollës Amë në Keqekollë me paralelet e saja në fshatrat: Koliq, Ballaban, Prapashticë, Dabishevc...
O moj zemra ime, zemër pikëlluar,Çfarë ke pse rënkon, zemër dëshpëruar?Unë po vajtoj, kohën e kaluar,Kohën e rinisë, kohë hidhëruar. Atë kohë mizore që ne e jetuam,Kjo rini e sotme, nuk e ka menduar...
Kushtuar ngjarjes tragjike të9 janarit 2004 ku 27 persona humbënjetën për indiferencën e autoriteteve shtetërore. O mor det, det i tërbuar,Çfarë ke që je harbuar?Zemëruar Posejdoni *,Mbretin ** do rrëzojë nga froni...
Çfarë ke zemër që rënkon? Pse s’më thua çfarë ke?Porse zemra drithëron dhe përgjigje nuk më kthen,Çfarë po fsheh ti brenda vetes? Ç’është ajo uturimë?Thellësi e zemrës time, nxjerr një zë si një kushtrim...
Uragani ka filluar. Nje uragan i tillë, që kishte vite që nuk ishte parë, qysh nga viti i pa përsëritshëm 1990. Në krye të këtij uragani janë përsëri rinia shqiptare, janë përsëri studentët, njësoj si atëherë, nuk janë partitë politike organizatorët e kësaj revolte.. Studentët e kanë ...
Në një ditë të bukur vere, tek qëndroja i menduar,Ëndrrat e mia të zjarrta, nëpër mendje rrotulluar,Ëndërroja që të shkruaja, të botoja poezi,Plot tregime dhe novela, për liri, për dashuri. Porse koha ish mizore, ish e zymtë, ziliqare,Ëndrrën time djaloshare, seç e dogji, shembi fare.Ato...
Në këtë ditë festive të 28 nëntorit, ditës së përvjetorit të Shpalljes së Pavarësisë Kombëtare dëgjojmë edhe disa zëra korbash të zinj që, për ta errësuar këtë ditë të shënuar të kombit shqiptar, nxjerrin në plan të parë një datë tjetër, një datë të turpshme për t’u përmendur, atë të 29 ...
Ky shkrim i dedikohet një ngjarjeje të jashtëzakonshme që ka ndodhur në qytetin tim të lindjes, në Vlorë, në kremtimin e ditës së pavareësisë në vitin 1991, një ditë e papërsritshme kur në shtizën e flamurit do të ngrihej, për herë të parë, pas dyzeteshtatë vitesh...
Më falni, i nderuar Mid’hat Bej Frashëri, më falni sepse nuk munda të vij për të vendosur një tufë me lule mbi varrin tuaj. Nuk munda, jo sepse nuk doja të vija, pasi për atë qëllim kisha ardhur, por nuk më lejuan korbat e zinj që kishin bllokuar rrugën për te varri juaj...
Kishim vite që të prisnim Mid’hat Bej. Ishim ne, nacionalistët që të prisnim. Nuk kishim luftuar duke thirrur emrin tënd. Nuk kishim rënë nën emrin tënd. Po të pranonim këtë do të ishim servilë dhe hipokritë, si komunistët, që çdo gjë e bënin për udhëheqësin e tyre...
Zeqir Lushaj: Azemi për ne, Lulzimi për Azemin...
