Ndjehesh i çartallosur, i çorientuar. Të lypset një ardhje në vete. Një vajtje diku. Një dush i plotë, i thellë. S'ka si shiu për të hequr këto bezdira. Shko prite shiun ku shiu fillon para se ta ndajë mendjen nëse do vazhdojë drejt Tiranës apo drejt Durrësit, në Rumanat. Nëse në Rumanat do arrish para shiut, ulu prite shokun shiu anës rrugë...
I vajtën Hajdutit në arratì. E gjetën te zgavra ku ishte fshehur. E morën, e lanë e shpëlanë. Ja hoqën morrat, e krehën, e ujdisën. E nxorrën në televizor. I thanë të thotë çfarë u leverdiste për të fituar Noc Rrokun në zgjedhjet e ardhëshme. Pra i vajtën të vdekurit te varri. Ja mblodhën dhe ja ngjitën kockat. E ngritën, ja hoqën baltat, e veshën...
Moderatori televiziv mund t'i qaset mysafirit në disa mënyra:Përballë, si ujku qingjit. Me breshëri pyetjesh dhe kritikash. Pa e lënë të marri frymë. Mysafiri tmerrohet. Bashkë me zero rezultatin, avullon edhe pritshmëria e publikut. Ky moderator që çoç i duket vetja, është një i falimentuar...
Sa herë vjen fjala te arratisja dhe të arratisurit e Diktaturës, komunistat e sotëm, bashkë me aleatët e tyre të përhershëm, hordhinë e budallenjve të kudondodhur, hapur ose nënkuptuar, nuk e lënë pa shprehur një përbuzje cinike për "të pandjeshmit", që nuk pyetën për familje e...
Noc Rroku është ai llapaqeni që ulet, përkulet, ngrihet, tundet, shkundet, sulmon, tërhiqet, drejtohet, shtremohet, forcohet, zbutet, tkurret, zmadhohet, zvogëlohet, ndrydhet, shtrydhet, ngrohet, ftohet, ndizet, teshtin, kollitet, vjell, rrjedh, merr fjalën, nis e dërrdëllit, bije në trans, në jerm, në ekstazë, nis e...
A do të pasurohesh? A do t'i thush fukarallëkut një herë e mirë: Ma nxive jetën, ma more shpirtin, mjaft të durova, sikter, ik e mos u duk ?Bëj biznesin më të suksesshëm që ka bërë shqiptari në shekuj: Shitu për tu pasuruar.Jo te i huaji. Të shitesh te i huaji nuk varet nga ty që je gati...
Në jetën e Fatkeqit koha nuk rridhte në rend kronologjik.Ishte më se zakonshme që një ditë që niste, ta zemë, muajin e ardhshëm, të vazhdonte pardje, dhe të përfundonte pasnesër.Lidhja e jetës së Fatkeqit me Matematikën dhe Numerologjinë ishte diçka që sot e kësaj dite vet Fatkeqi...
Atdhjeu im është një vend banorët e të cilit, bashkatdhjetarët e mi, mburren me;Besën që nuk e mbajnë.Trimërinë që u mungon.Punët që nuk i kryejnë.Luftat që nuk i bëjnë.Historinë që nuk e njohin.Artin që s'ja kanë haberin.Lavdinë që nuk e meritojnë.Atdhjeu im është vendi ku të gjithë dhe gjatë gjithë kohës...
Parashqevi Simaku nuk tutet, nuk fshihet, nuk bishtnon, nuk frigohet. Nga asnjë kompliment apo mallkim, nga asnjë rrethanë e favorshme ose e pafavorshme, praktikisht nga asgjë.Mjaft ta shohësh e dëgjosh pak minuta Parashqevi Simakun dhe bindesh se Ajo kurrë s'ka bërë asnjë dallim mes Tiranës...
Femra perfekte nuk duhet të jetë "kuq si molla". Përkundrazi, duhet të jetë e verdhë, e fikur, e cfilitur, e vdekur. Kësisoj, lëkura e femrës perfekte duhet të jetë aq e lëmuar sa askush të mund të dyshojë se nën të, pra nën lëkurë, femra perfekte ka ndopak mish për prekje dhe...
Një miku në Amerikë i leu në zemër të më bëjë një dhuratë. Ça tipi e ke tabletën ku shkruan ? më pyeti. Se ja të ra tableta nga dora, prishet, dhe budallallëqet që shkruan i merr lumi. Që kjo të mos ndodhë, do të nis një kapak apo një këllëf gome që po të ra tableta nga dora në dysheme...
Rrugët tona janë pothuaj të gjitha rrugë lufte, rrugë të ndërtuar nga pushtuesit.Janë të njohura pamjet filmike që tregojnë rropatjet e ushtrisë italiane nëpër dimër, dëborë, baltë dhe suferinë, me mushka dhe topa gjatë përpjekjeve me ushtrinë greke në jug dimër-pranverë 1940-1941...
Askush nuk do pare të pastra, pare djerse.Të gjithë duan pare të pista, pare të vjedhura.Ka gjithfarlloj paresh: pare pune, pare djerse, pare të pastra, pare të pista, pare të nershme, pare të rrejshme, crypto pare, pare piramidash, pare xhepi, pare rë merituara...
Sapo ra nata thirra shërbëtorët të më përgatisnin kalin dhe armatimin, jataganin, përkrenaren, parzmoren, heshtën. I hipa kalit. U nisa. Duke ju afruar kështjellës therra me jatagan tre roja që ma zunë rrugën. Ndala në errësirë rrëzë mureve shekullorë me gurë dhe myshk. Të tëra dritaret të ndriçuara. Vetëm një dritare e errët, dritarja e dhomës...
Me humb shëmtut është kollaj. Bëhu morr, ose plesht, dhe u zhduke, u harrove, humbe, si deshe.Zotësia është me humb bukur, me u bo i pa kapshëm, i paarritshëm nga turmat, zhurmat, televizori, celulari, rrjetat sociale, mesazhet, emailat, mundësisht aq larg dhe...
Nisu në Sojnikun e braktisur para se ta ketë ngrënë ferra.Nisu nga 6 e gjysëm e mëngjezit. Të mos kesh probleme me trafikun dhe të kthehesh para se të zërë nata, më herët do ishte më mirë.Nëse duke ik drejt Elbasanit, do t'i ibyri sytë dielli i sapo lindur mbi Dajt, do të shqetsojë trafiku mëngjezor me zhurma dhe piskama...
Ku rruga që të çon në Kukur kthen për Gribë, nja një kilometër më tutje në thellësi të luginës, një djalë dhe një kalë po ecin anës rrugës.Është 24. Ka lindur dhe jeton në Poroçan, juglindje të Gramshit, kufi me Mokrën dhe Gorën. Sy të kaltër...
Shitsja e marketit më sheh sikur i kam vra babën. Farmacisti sikur i kam helmu nonën. Kafen ma sjell njëra që më sheh sikur i kam dhjetë mijë eruro borxh. Çajin një tjetër si ajo e kafes. Në mbrëmje mezi më zuri gjumi. Mora një sharrë e sharrova Karaburunin në rrëzë atje ku ishin nëndetset. Krijova një Kanal Panamaje që lidh ...
Tavlla prej qelqi për të shkundur hirin e cigares ishte aq e trashë dhe e rëndë, saqë, pas thikës pas shpine, tavlla pas koke ishte arma e dytë e ftohtë më e preferuar për vrasje. Tavlla, ama, ndaj thikës, kishte përparësinë se mundësonte justifikimin: E vrava padashje kur po shkundja tavllën...
Udhëtimet të bëhen vetëm me tren me qymur me lokomotivë të zezë që bën çuf-çuf duke kaluar nëpër fusha, pyje, lugina, fshatra rrëzë kodrave.Ka s'ka udhëtarë në tren për të zbritur a në stacion për të hipur, treni të ndalojë në çdo stacion.Pamja e stacionit kur treni s'ka ardhur ose ka ikur, është një boshllëk në shpirt...
