Gjon Markokaj: Ku shkon mendja shkon penda!
Shetiti gjithka; me mëndje, “të shtegu e të bregu” , “të rëra te lumi”, “te tela e të ahat”; “rupave e rudinave”, sëbashku me thëllëzat edhe unë, “kërcej pupthi”; e ngjitem nëpër thepa, gjer në cikole të “Majes Korës”; sikur t isha i ri.Atje dua të mbushëm...

























