Xhevahir Cirongu: M’i vodhi gjethet
Ashtu në qetësi si pa u ndjerëIku dhe vjeshta, si kripa u tretë,Këmishën e verdhë kish’ zhveshurBliri jetim te rruga mbetur vërtetë. I folën blirit , ai njerëzve diçka u thaKjo erë e vjeshtës, m’i vodhi gjethet;Nga degët ia shkundi gjethet e verdha...
























