Atdhe Geci: Udhës me poezinë
Asnjë qetësi nuk e njoh të urtëas ajrin e prajshëm të ernaveas shtratin ku ngjizen stuhitëas vuajtjen ku prehet dhimbjaAra, ti më mësove të jem vetjaguximi për atë që është imjakam kujtime abtrakte të kohësdhe, s´dua të jem ti, e as si ti,më quaj bar i shkulur, pluhur itrazuar, vetimë e qiellit me...

























