E premte, 22.11.2019, 06:57 PM (GMT)

Editorial » Çeliku

Kalosh Çeliku: ''Liri'' me ferexhenë hedhur krahëve

E hene, 24.08.2015, 08:11 PM


“LIRI” ME FEREXHENË

HEDHUR KRAHËVE

NGA KALOSH ÇELIKU

Koha është sot, shqiptarët të pushojnë me hapjen e Universiteve të partive politike shqiptare edhe nëpër katunde. Dje, nuk jemi, sot. Mesiguri, nuk do të jemi as Nesër. Moti kohë është dashur ta hapim Universitetin Shqiptar, në Shkup. Edhe sot, nuk është vonë si ide me parashikime për Ditën e Nesërme. Populli shqiptar thotë: më mirë vonë, se hiç.

Punë tjetër, është ajo, se: Çka rrokullisin “vëllezërit” e Njerkës në kokë për t’i vënë edhe në Ditën e sotshme në shërbim të tyre arsimin dhe kulturën shqiptare si propagandë politike të “vëllazërim-bashkimit”. Merreni me mend: aq shumë që na kanë dashur si “vëllezër”, saqë dy hapa më larg Shtëpisë na e kanë bërë gropën e mbuluar me gjethe. Gropë, në të cilën një ditë do të bien vetë si “vëllezër” të Njerkës. Një gjë patjetër, duhet ta kenë të qartë ‘vëllezërit” e Njerkës: Nuk jemi Sot edhat e xha Balit, Ujku kur u troket te porta. Këmbën ua rrëfen për dritare të lyer me miell.

Arsimi dhe kultura shqiptare me shekuj ka ecur dhiareve. Herë pas here edhe nëpër zjarr. Gati të gjithë e dimë, sesi kemi ecur nëpër pusi dhe sa plumba ende i kemi në trup. Shembull akoma i freskët: Univrersiteti i Tetovës. “Foshnja e vdekur, e lindur parakohe”, sipas Dhëndrrit. Mosnënshkrimi i PDSH –së në fletëthemelim, edhe pse vetë ishte iniciatore e themelimit të Universitetit të Tetovës. E shiti Universitetin e Tetovës me themelimin e Univeristetit të Evropës Juglindore për pazare politike. Njësoj, siç e shiti pak më herët PPD – ja për Fkultetin Pedagogjik, në Shkup. Mirë, do të thoni ju si shqiptarë, i fituam brenda një kohe disa universitete. E vërtetë, Universitete të politizuar deri në palcë, e jo vatra arsimore të shqiptarëve. Vende pune hapën partitë politike shqiptare për partizanët e tyre me diploma të blera në Univeristetin “Kirili dhe Metodi” dhe Qafë Thanë. Prandaj, sot është koha: mashat shqiptare ta mbyllin gojën dhe veprimet e tyre “patriotike në dobi” të arsimit dhe kulturës shqiptare, kanë marrë FUND.

Partitë Politike Shqiptare, të pushojnë t’i emërojnë këto dudumë “shqiptar” nëpër ministri të arsimit dhe kulturës shqiptare, që “haber” nuk kanë nga profesioni në të cilin thirren si “pedagogë e artistë”, e marrin pagesa mujore në emër të popullit shqiptar. Kësaj radhe nuk do të hyjmë në paisjen e tyre me “diploma universitare”, po në punën e tyre të shenjtë për arsimin dhe kulturën shqiptare.

Hë për hë, nuk na duhet truri i tyre neokomunist! Shqiptarët, e dinë fare mirë sesi me sa vështirësi janë hapur ato shkolla shqipe, universitete shqiptare, Institucione arsimore e kulturore, që një ditë partitë politike shqiptare t’i politizojnë deri në palcë për qëllimet e tyre partiake dhe përfitime familjare. Punësimin e partizanëve të tyre në Universitet, familjarëve dhe farefisit. Diplomat universitere dhe titujt shkencor, nuk i ka dhënë Universiteti, por Nëna Parti si libreza anëtarësie.

Realitet mbi sipërfaqe në rrymën e ujit, nga i cili edhe gjatë kohë nuk do të mund të çojmë krye si popull shqiptar. Mallkimi na ka zënë i gjallërimit të hapjes të shkollave të para shqipe në kohën e Ernest Koliqit. Fatkeqësisht, kur sot në IRJ të Maqedonisë, asnjë shkollë shqipe nuk e mbanë në ballë emrin e atij ministri të arsimit largpamës. Ministri i arsimit, që e mbuloi me mësuesë vullnetarë Shqipërinë Etnike. Përmëkeq, shkollat shqipe ende nuk mbajnë emrat e vetaranëve të arsimit shqiptar: Mahmut Dumani, Nexhat Pustina, Mehmedali Hoxha etj. Histori arsimore të cilën e dimë i madh dhe i vogël. Vështirësitë e tyre nëpër hurdhat komuniste për të dalur mbi sipërfaqe të lumit. Politizimin e tyre deri në palcë, që vazhdon edhe sot e kësaj dite.

Ndryshimet demokratike në IRJ të Maqedonisë, arsimit dhe kulturës shqiptarë i vunë vulë në ballë. Arsimin dhe kulturën shqiptare (themelet e një shteti, shoqërie) i morën në dorë partizanët e Partitve Politike Shqiptare (PPD, PDSH, BDI). Përmes mashave shqiptare e sakatuan edhe më zi se “vëllezërit” arsimin dhe kulturën shqiptare.

Strategjia e këtyre neokomunistëve: Prodhimi i diplomave universitare me shumicë e pakicë, në Tregun e Bit Pazarit. Tituj shkencor, që bleheshin për pak para në Shkup, Prishtinë e Tiranë. Sakatimi i paparë deri më sot i planprogrameve shkollore nga kakademikë shqiptar e profesorë të dalldisur nëpër institucione të shtetit të “pëbashkët”. Emërimi i trusakatëve me porosi të partive politike shqiptare në përpilimin  listës për lekryrat shkollore. Financimi i revistave për fëmijë me gërshërë të tullumbaxhinjëve partiak (nën nivelin artistik të Gëzimit dhe Fatosit, në kohën komuniste), duke i heshtur shumë revista kulturore të udhëhequra nga emra eminentë të kulturës dhe letërsisë shqipatre, që mezi e shihnin dritën.

Tregtari i Bit – Pazarit, dhe  “Çobani” i sharrit, nateditë çirreshin për arsimin dhe kulturën shqiptare, e në anën tjetër e goditën tinëz pamëshirë si masha shqiptare pas shpine. “Veprat e tyre artistike” me fakte të shumta policore, ende janë gjallë dhe nuk ka nevojë t’i përmendim në këtë shkrim publicistik.

Aspak, nuk duhet të na befasojë sot realiteti i “vëllazërim-bashkimit”: shqiptarët, pse ende nuk kanë arsim dhe kulturë shqiptare të barabartë me “vëllezërit” e Njerkës në këtë shtet të “përbashkët”?! Shembull konkret, ende i freskët: bojkotimi (për të dytën herë) i Mbrëmjeve të Pozisë Strugane nga Kryetari i Komunës të Srugës, Zijadin Sela. Askushi nuk ia vëndon veshin zërit të tij të ndërgjegjes paralajmëruese. Thirrjes njerëzore për ndihmë. “Vëllazërim – bashkim” të një niveli të barabartë në Shtetin e “përbashkët”. Nesër, mos na lindin probleme politike të paparishikuara “vëllazërore”.

Përgëzime, Kryetarit të Komunës Strugës! Vështirë është sot të jetosh me “vëllain” në një Shtëpi, kur ai nuk të del zot si vëlla. Arat, livadhet, pyjet dhe Shtëpinë i ka marrë për vete, e ty t’i ka lënë për “sadaka” enët dhe lugët. Nuk është në gjendje të njoh dhe respektojë gjuhën shqipe me popullatë shumicë shqiptare, në Strugë. Histori më vete kulturore, që opinioni shqiptar e di fare mirë, se: unë në atë Manifestim të Poezisë Strugane e kam shitur darkën për një birrë.

Përgjigjen, sot e kemi para syve: Nuk e shohim cungun, por ashklën. Vetë i kemi pri kësaj “veprimtarie patriotike”. Dhe, e kemi sjellë sot me forcat tona politike në këtë “derexhe”. Përmëkeq, e kemi veshur edhe me ferexhe të zezë. Partizanë të partive politike e hoxhallarë të rrejshëm na kanë pri në ballë për Liri. Fitorja e merituar, është kjo që e gëzojmë sot: “Liri” me ferexhenë hedhur krahëve. Mirë do të ishte së paku ta kishte struken krahëve. Kësulën e bardhë të Bjram Currit në kokë. Dy koburet historike të Isë Boletinit në brez, në Londër. Po, ja nuk i ka këto armatime legjendare shqiptare. E ka çallmën e Hoxhës Allahut në kokë me tri-katër shajkaça nën setre.

Fatkeqësia: Pavetëdije, ende e pyesim veten si të dalim nga kjo hurdhë, kur vullnetarisht si kope e dhenëve kemi kërcyer bythekrye në lumë. Sot për sot, përpiqen të na nxjerrin amerikanët në breg të lumit.

Ditën e Nesërme, një Zot e di kush do të  na nxjerrë nga gremina?!...



(Vota: 37 . Mesatare: 5/5)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora
PËLLUMB GORICA: MURET CIKLOPIKE QË SFIDOJNË SHEKUJT