Resmi Osmani: Mëngjesi i vetmitarit
Plaku u zgjua. Ishte gdhirë. Pamja ishte si një mjegullim i pështjelluar, midis vetëdijes e pavetëdijes, as në gjumë as zgjuar, një jerm i një bote ireale, trupi peshëhumbur plevaste në boshësi. Edhe pse perdet ishin të lëshuara, mendja e mpire, ende e përgjumur ajgëtonte mozaikun e dritës së zbehtë që larushonte mugullimin e...

























