Fatmire Duraku: Sytë e Donikës dhe qeni i pikëlluar
Ecja dhe bëja përpjekje të thithja me shikim çdo gjë. Kaq kohë kisha munguar dhe disa herë më pushtonte një ngashërim. Ecja gati-gati me buzë në vaj, ndërsa përreth çdo gjë kishte rënë në fashë. Lëviznin lehtë vetëm fijet e barit, lulet, gjethet në degë pemësh; një lëvizje që...

























