E enjte, 16.04.2026, 12:53 AM (GMT+1)

Kulturë » Vataj

Albert Vataj: Ne i përkasim vetes, aq sa i përkasim njëri-tjetrit

E merkure, 15.04.2026, 06:53 PM


Ne i përkasim vetes, aq sa i përkasim njëri-tjetrit

Nga Albert Vataj

Pavarësisht me çfarë ne merremi, botës që i përkasim, individualitetit që na përkatëson, identiteti që nënshkruan ndryshimin që ne kemi, ne i përkasim vetes, aq sa i përkasim njëri-tjetrit.

Sipas filozofisë së Martin Buberit, marrëdhënia Unë-Ti, ne nuk mund ta njohim veten plotësisht në izolim. Ndonëse "Unë" jam një individ me një identitet unik dhe një vullnet të lirë, ky identitet merr kuptim vetëm kur pasqyrohet te tjetri.

I përkasim vetes në rrafshin e ndërgjegjes, vendimmarrjes dhe lirisë së brendshme.

I përkasim botës sepse jemi qenie sociale, gjuha me të cilën mendojmë, morali që ndjekim dhe dashuria që ndiejmë, kërkojnë domosdoshmërisht "Tjetrin" për t'u jetësuar.

Identiteti nuk është një muret rrethues, por një "nënshkrim". Në fenomenologji, ky ndryshim është pikërisht ai që na bën të vlefshëm për shoqërinë.

Nëse do të ishim të gjithë identikë, nuk do t'i përkisnim njëri-tjetrit, por do të ishim thjesht përsëritje të së njëjtës gjë. Ndryshimi është ai që krijon nevojën për tjetrin, ne plotësojmë te tjetri atë që na mungon te vetja.

Emmanuel Levinas argumentonte se subjektiviteti ynë lind nga përgjegjësia që kemi ndaj tjetrit. Të thuash "i përkasim njëri-tjetrit" nuk do të thotë pronësi, por ndërvarësi etike.

Pavarësisht profesionit apo statusit social, ne jemi të lidhur nga një fill i padukshëm njerëzor.

Liria jonë individuale, "përkatësia ndaj vetes", merr vlerë supreme vetëm kur ajo kthehet në një mjet për t'i shërbyer ose për t'u lidhur me të ngjashmit tanë.

Vetmia e individit është vetëm një iluzion i përkohshëm, në thelb, ne jemi pjesë e një "organizmi" më të madh njerëzor.

Të jetosh këtë filozofi do të thotë të ruash me fanatizëm integritetin tënd, t'i përkasësh vetes, pa harruar se kuptimi i këtij integriteti vërtetohet vetëm përmes empatisë dhe bashkëjetesës, t'i përkasësh tjetrit. Ne jemi, njëkohësisht, ishuj të veçuar dhe pjesë e të njëjtit kontinent.



(Vota: 0)

Komentoni
Komenti:

Artikuj te tjere

Albert Vataj: Shkodra e 40 viteve më parë, kur kënga shkruante historinë përmes virtuozitetit të mjeshtërve Pjetër Gaci dhe Zef Çoba Albert Vataj: Simone de Beauvoir, ndërgjegjja që guxoi të jetë grua dhe njeri në të njëjtën kohë Albert Vataj: Dervish Shaqa, rapsodi që skaliti monumentin e tij me zë dhe tingull, shpirt dhe qëndresë Albert Vataj: 'Gegnisht' bjen në Shkodër penat dhe parmendat e lëvrimit geg Albert Vataj: Shkodër, 8 prill 1937, kur vetëdija jonë kombëtare u lartësua nga “Lahuta e Malcis” Albert Vataj: Luftëtarët shqiptarë që fshehin municionin nën urë, një gravurë që rrëfen historinë e vitit 1903 Albert Vataj: 'Nënë Dolores', Hyjlindësja Mari e shenjtëruar nga dhimbja dhe trishtimi Albert Vataj: Ikja qiellore e Don Kelmend Spaçit, meshtarit të shpirtit të shenjtë dhe shërbestarit të shqiptarisë Albert Vataj: “Drita” e Mimoza Hafizit, ku fotonet kalojnë përmes thjerrëzave të shpirtit, për t’i dhënë kuptimësi qenies Albert Vataj: Fryma e mermerit që të lë pa frymë Albert Vataj: Letra e fundit si akt i dashurisë dhe dorëzimit të Virginia Woolf për Leonard Woolf Albert Vataj: Misioni i amerikanes, Rose Wilder Lane në "Majat e Shalës" dhe historia një komiti Albert Vataj: Vasil Rakaj, malësori që ngjizi me shkëmb, metal, dru, baltë dhe shpirt, altarin e përjetësisë Albert Vataj: “Puthja e Jetës”, kur guximi mposht vdekjen dhe fotografia bëhet dëshmi e pavdekshme Albert Vataj: Rilindasit, ata që e blenë kombin... dhe këta që e shesin Albert Vataj: Leximi si dashuria, një përjetim përtej kohës dhe hapësirës Albert Vataj: William Shakespeare për gruan, një mesazh i pavdekshëm i shpirtit Albert Vataj: George Orwell dhe Aldous Huxley, ata që paralajmëruan për një botë që kërcënohej nga dhimbja dhe kënaqësia Albert Vataj: Këndimi i Himnit të Flamurit në Shkolla, detyrues me qarkore shtetërore që nga 3 marsi i vitit 1937 Albert Vataj: Ndahet nga jeta Mane Lumani, këputet zëri i dytë i "Katërshes Magjike" të "Parodistëve të Vlorës"

Gallery

Karnavalet Ilire në Bozovcë dhe Tetovë - 2025
Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx