Fehmi Kelmendi: Dakoli
E takova gand. Dukej i mërzitur. Hallet e mundonin. As vetë s’dinte ç’ të bënte. Puna nuk i vete mbarë. Kushtet elementare jetësore i mungonin. Jetonte mizorisht. Vetëm kujtohej.Si ta qetësonte shpirtin e trazuar? Çoç e pësonte. Përjetonte çaste të vështira. Vuante shpirtërisht...

























