E hene, 26.07.2021, 03:30 PM (GMT+1)

Kulturë

Poezi nga Naser Ahmeti

E diele, 17.06.2018, 08:36 AM


(Poezi)

 

NASER AHMETI

 

UDHËTARI

 

Aty ku u linda nuk u rrita

Për pak bukë larg udhëtova

N’vend të huaj shumë u sita

Skamjen më s’mund e durova!

 

Udha ime ishte e gjatë

Më e gjatë se lumi Nil,

Duke kërkuar të fshehtin fat

I mbushur mall gjeta mallkim...

 

Sa larg ika në mërgim

Që t’i fshehem varfërisë

Halli e malli s’paskan fund

Plag e jetës kur përkund!

 

Derti i madh të tjetërson

Edhe kur ti nuk ke vullnet

Të humb ëndrrën të largon

Është e gjatë dita n’kurbet!

 

Nuk  po e qaj rininë e shkuar

As mundimin që kurrë s’mu nda,

Po e qaj marrin që kurrë s’u shua

Për vendlindjen gjithmonë duke qa.

 

Në pleqëri do kthehem prapë –

Tua kujtoj breznive të reja

Se vendi i huaj s’është dëshirë

Por dert i madh që bren pa mëshirë...

 

 

LAVDIA

 

Shumë e duan lavdinë,

Por ajo e do t'vërteten

Të vetemin mik e ka drejtësinë,

S'merakoset kurrë për veten!

Trimëria vjen nga urtësia,

Në çdo rast e në çdo kohë,

Kurrë nuk joshet nga kusaria,

Se, s'pranon t'duket si e gjorë.

Në kohë lufte për atdhe,

Armikut shpejt i del përballë,

Nuk përton me vdek për dhe,

Edhe kur është i vetmi djalë.

Për trimëri flet fare pak,

Dhe shumë e ruan modestinë,

Në shqiptar kurrë nuk merr hak,

Gjithmonë luftonë me padrejtësinë.

Lavdia kurrë nuk mahnitet

Nga paraja dhe biznesi,

Qëndron krenare e nuk lajthitet

Nga ryshfeti dhe interesi.

Por sot, kush ka lavdinë

Ka rrespektin e të gjithëve,

Nuk shoqërohet me mafinë

Kokën lart e mban mes miqve.

Trimëria s'duron tradhtinë,

As qyqarllëkun e të ligut,

N'valle të marra kurrë nuk prin,

Dhe gajlen kurrë s'ia ka armikut.

Lavdija s'është si hajnia,

Ato janë armiq të përbetuar,

Dhe kush dëshiron t'i ketë të dyja,

Turpin kurrë s'ka për ta larguar!

 

 

FSHATI IM

 

Vend me fusha plotë hijeshi,

Nga shkolla te Drini Bardhë,

Kodra dhe mali shtrihen përbri,

Sikur t'ftojnë aty me ardhë!

Pleq te mençur dhe bujar,

Si per oda dhe muhabet,

Burra t'matur dhe pleqnarë

Jetojnë këtu me qindra vjet.

Vasha t'bukura plot hijeshi

Bash si bora e bardhë në mal,

Ngado shkojnë me krenari

Ato shëndrisin si kristal.

Në çdo stinë dukesh i bukur

Dhe kur vera e thatë të djegë

S'ta heq gjë hijeshin e dukur,

Ti n'Pranverë dukesh Helenë.

Nuk ka sëmundje më fisnike

Sesa malli për fshatin tim,

Vendi huaj s'bëhet vendlindje,

Veç këtu çmallesh pa mbarim.

Tek ty shpirti m'është robnu,

Nuk pranon të arratiset,

N'kroje t'bukura don me pushu,

Se veç aty zemra m'flladitet.

Fshati im plot bukuri,

Ti më rrite dhe edukove,

Të kam borxh këtë poezi,

Gjëra t'bukura ti m'dhurove.

(22.03.2018)

 

 

PRANVERA

 

Dimri gjatë të ka zili,

Se nuk e lë të ngrijë dhe pak,

T'bardhën borë prapë të shtrijë,

pastaj t'ikë i shkreti plak.

Pranverë je më e bukura stinë,

Vjen me diellin si përherë,

Në çdo arë e çdo lëndinë,

Bar e lule vet i mbjell.

Fusha e mali do t'lulëzojnë

Veç për t'shkretat bagëti,

Dimri i ashpër i mundoi

Ca të shkreta dhen e dhi.

T'lumtur janë dhe zogjtë e malit,

Këngë dhe rima n'fluturim

S'do kenë më për ushqim hallin,

Shtegtarët e vendit tim!

Bujku ty shumë të ka mike,

Mezi t'pret njëherë me ardhë

Punë e madhe dhe fisnike

E pret n'fushë dhe në arë.

Dallëndyshja të fton e para,

Fole t'bukurën me qëndis,

Det e mal kalon shtegtarja,

Me çel zogj në tra të shpisë!

(07.04.2018)

(Për “ZSH”, SKËNDER R. HOXHA)



(Vota: 1)

Komentoni
Komenti:


Gallery

Pëllumb Gorica: Magjia e bukurive të nëntokës sulovare
Fotaq Andrea: Një vështrim, një lot, një trishtim – o Zot sa pikëllim!
Pëllumb Gorica: Grimca kënaqësie në Liqenin e Komanit
Shkolla Shqipe “Alba Life” festoi 7 Marsin në Bronx
Kozeta Zylo: Manhattani ndizet flakë për Çamërinë Martire nga Rrënjët Shqiptare dhe Diaspora