Kulturë
Poezi nga Bajame Hoxha - Çeliku
E shtune, 27.06.2009, 10:59 AM

Dy pika loti u dukën
në syrin tënd të zi,
I putha
por buzët më mbetën aty!
VARGJET E MIA
Oh,sa vargje kemi thurrë,
me ritme zemre, me kthjelltësi...
Si të ligës iu bëre urë,
u trete,humbe në padrejtësi?
Po ku shkuan,po ku vanë
vargjet e mia plot trishtim,
atje ku lotët e mia u thanë,
kampeve ku mbeti dhe shpirti im...
DUA
Dua të hap krahet,
të perqafoj lëndinat,
t'u marr aromën luleve,
shqerrkave, blegërimat.
Dua të hap zemrën,
për ty, ja tani,
dua të puth ëndrrën,
dhe ty, kushedi.
PO QAN MUA APO VETEN
Endërr jam a zhgjëndër jam,
Hap sytë e shoh verdallë,
sytë me lot s'ti kisha parë,
pse sot erdhe për të qarë?
Më qan mua apo veten,
kush nga ne të dhemb më shumë?
zemra ime larg e tretur,
apo zemra jote gur?!
NENES
S'duroj dot asnje fije floku të bjerë e të rendojë
mbi shpirtin e nënës sime të dlirë,
ajo që ishte aq e bukur,
aq e ëmbel,
që bukurinë e saj e struku nën shaminë e bardhë,
gjithë bardhësi,
ajo heroinë e kohes së kalbur,
që s'i mori dot jetës një ditë të bukur,
më ishte shumë e shtrenjtë nëna,
ajo permbante heshtjen perzier me dhimbjen,
dhe dashurinë njerëzore në ditët e lenduara,
nëna ime,edukatorja ime e butë,
vetë zoti e kishte zbritur nga qielli
të paisur me të gjitha virtytet,
per të edukuar njerëz paqësorë,
sot mua, vajzës së saj,
me vershon rrembyeshem ,
edukata,
fjala e urtë e saj,
ju të gjithë nuk e njohët nënën time,
s'ia njohet asaj shpirtin e vrarë,
ia dogjen unazën me gurë diamanti,
dhe ajo dhimbje nga më të thella ndjeu,
goditje të pa numërta,
por mbijetoi me shpirt të plagosur,
ndoshta dhe me ndonjë përbuzje nga pas,
nëpër kampe përqëndrimi,
ku çdo ditë e rraskapitur fundosej, fundosej,
në mjerimin e kohës kolerë,
nënë,
tani doren time me btësi,
e shtrij mbi vavarrin tënd dhe bisedoj me ty,
ti vetëm më dëgjon, por s'më pergjigjesh dot,
sepse ti m'i ke thënë të gjitha, të gjitha,
por një fjalë të vetme unë
dua nga ty,
o nëna ime sot.
Nënë,
e vetmja dashuri e vërtetë,
lotin që po të lë mbi mermer,
ktheja me buzëqeshje si dikur,
bijës tënde që mbi varr të gjunjëzohet sot
dhe lutet,
tek lan varrin tënd,
duke derdhur mbi të lot,
lot,
lot,
të them:
zgjohu,
më thuaj një fjalë,
më jep një këshillë, o nënë
jepi bijës tënde një porosi
unë bija jote,
kam nevojë per këshillën tënde dhe tani...
Komentoni
Artikuj te tjere
Agim Drenica: Vargje dashurije
Michael Jackson, mbreti që do të jetojë përgjithmonë
Ksenofon M. Dilo: Kur i trembeshin të vërtetës
Sokol Demaku: Filxhani i kafes
Cikël poetik nga Engjëll Koliqi
Halit Bogaj: Veprimtaria letrare e patriotit të shquar Arif Shala
Cikël poetik nga Seveme Fetiqi- Preteni
Arsim Halili: Intervistë me Hamit Gurgurin – krijues letrar
Skënder R. Hoxha: Kultura shpirtërore e Dushkajës
10 Poezi nga Halit Bogaj
Ejup Ceraja: Tufë poezish për fëmijë
Milazim Kadriu: Gërshetim i dashurisë,lirisë dhe bukurive të atdheut
Agim Gashi: Për Ty!
Shkurte Fejza, një këngë meritore për presidentin historik
Bajame Hoxha - Çeliku: Letër falënderimi për poetin Përparim Hysi
Në Pushtetin Lokal- Nga Ditari i Luan Çipit?
Gjekë Marinaj: Lutje në ditën e tetë të javës (Cikël poetik)
Halil Haxhosaj: Figura e Kozmosit në veprën poetike
Seveme Fetiqi- Preteni: Promovimi i librit "Skenderbeu " apo Misioni i pamundur...?
Suzana Kuqi: Suvenir