Lekë Mrijaj: Jeta e Anton K. Berishës na kujton se shërbimi ndaj atdheut është forma më e lartë e përjetësisë

HOMAZH: Jeta e Anton K. Berishës na kujton se shërbimi ndaj atdheut është forma më e lartë e përjetësisë

Shkruan: Lekë Mrijaj

Një vit pas kalimit në amshim, figura e Anton K. Berishës nuk zbehet në kujtesën tonë kolektive. Përkundrazi, ajo bëhet edhe më e pranishme dhe më domethënëse në vetëdijen shumëdimensionale kombëtare, shoqërore dhe kulturore. Koha, e cila shpesh fshin gjurmë dhe zbeh kujtime, në rastin e tij ka vepruar ndryshe: ka nxjerrë në pah vlerën e jetës dhe të veprës së një njeriu që i shërbeu Kosovës me urtësi, përkushtim dhe ndershmëri.

Ky homazh nuk është vetëm një përkujtim formal, por një reflektim i thellë mbi rrugëtimin jetësor të një personaliteti që bashkoi frymën kombëtare, shpirtërore, diplomatike dhe kulturore në një mision të vetëm, shërbimin ndaj atdheut.

Anton K. Berisha i përkiste brezit të burrave që u formuan në rrethana të vështira historike, kur fjala "liri" ishte më shumë shpresë sesa realitet dhe kur ideja e shtetit jetonte vetëm në mendjen dhe zemrën e njerëzve të përkushtuar. Që në rininë e tij, gjatë viteve të rënda të '90-ave, ai u angazhua në Lëvizjen Kombëtare, duke zgjedhur rrugën e përkushtimit të heshtur, por të qëndrueshëm. Ishte një kohë kur Kosova kishte nevojë për njerëz intelektualë dhe të arsimuar, të matur dhe të vendosur, njerëz që e kuptonin se rezistenca më e fortë nuk është ajo e dhunës, por ajo morale dhe intelektuale.

Në këtë frymë, Anton K. Berisha u bë një nga bashkëpunëtorët e besuar të Presidentit historik, Ibrahim Rugova. Ai përqafoi filozofinë e rezistencës paqësore, të dialogut dhe të dinjitetit politik, duke besuar se kauza e Kosovës duhej mbrojtur me mençuri, durim dhe qytetari politike. Kjo periudhë e formësoi thellë personalitetin e tij publik. Për të, atdhedashuria nuk ishte emocion i çastit apo fjalë e zbrazët, por përgjegjësi e përhershme dhe angazhim konkret në shërbim të shoqërisë.

Pas shpalljes së Pavarësisë së Kosovës, kur historia kërkoi njerëz të provuar për ndërtimin e themeleve të shtetit të ri, Anton K. Berisha u vu sërish në shërbim të atdheut. Në vitin 2009, ai u bë pjesë e brezit të parë të ambasadorëve të Republikës së Kosovës. Ky brez kishte një mision historik: ta prezantonte Kosovën para botës si një shtet të lirë, demokratik dhe paqedashës, të denjë për t'u integruar në familjen evropiane dhe ndërkombëtare.

Si ambasadori i parë i Kosovës në Republikën e Sllovenisë, Anton K. Berisha luajti një rol të rëndësishëm në ndërtimin e marrëdhënieve miqësore ndërmjet dy vendeve. Ai hapi rrugë të reja bashkëpunimi, ndërtoi ura mirëbesimi dhe kontribuoi në forcimin e imazhit të Kosovës si shtet serioz dhe i përgjegjshëm. Diplomacia e tij ishte e qetë, e matur dhe e bazuar në respekt të ndërsjellë. Ai dëshmoi se edhe një shtet i vogël mund të ketë zë të fortë dhe të respektuar, kur përfaqësohet me dije, kulturë dhe integritet.

Rrugëtimi i tij diplomatik vazhdoi me detyra të tjera të rëndësishme shtetërore: Zëvendësministër i Punëve të Jashtme, Këshilltar Diplomatik i Kryeministrit dhe përfaqësues diplomatik i Kosovës pranë Selisë së Shenjtë në Vatikan. Ky mision i fundit kishte një domethënie të veçantë shpirtërore dhe kulturore. Në Vatikan, Anton K. Berisha përfaqësoi jo vetëm interesat shtetërore të Kosovës, por edhe historinë, kulturën dhe shpirtin e një populli që kishte ruajtur identitetin dhe besimin e tij përmes shekujve të vështirë. Diplomacia e tij aty ishte dialog moral, i ndërtuar mbi vlera universale si paqja, drejtësia dhe dinjiteti njerëzor.

Dimensioni shpirtëror i jetës së Anton K. Berishës ishte i qëndrueshëm dhe i sinqertë. Nga viti 1996 deri në 2006, ai shërbeu si këshilltar i ipeshkvit të ndjerë, imzot Mark Sopit. Kjo dekadë shërbimi dëshmon përkushtimin e tij ndaj vlerave shpirtërore, dialogut ndërfetar dhe harmonisë shoqërore. Për të, feja dhe atdheu nuk ishin në kundërshtim, por dy shtylla që forcojnë njeriun dhe shoqërinë.

Kontributi i tij shtrihet edhe në ndërtimin e institucioneve demokratike, përmes angazhimit në OSBE, si dhe në drejtimin e Autoritetit Rregullator të Telekomunikacionit (ART) nga viti 2004 deri në 2009. Në këto role, ai u dallua për profesionalizëm, ndershmëri dhe respekt të palëkundur ndaj ligjit, duke dhënë shembull se shteti ndërtohet mbi institucione të forta dhe njerëz me integritet.

Në jetën e tij personale dhe publike, Anton K. Berisha ishte edhe bashkëpunëtor i afërt dhe mik i ngushtë i don Lorenc Sopit, famullitar i Kishës "Shën Katarina" në Pejë, si dhe i don Lush Sopit, ish-famullitar i Kishës " Shën Gjon Pagëzuesi" në Zllakuqan, tashmë famullitar i Kishës "Zoja Rruzare" në Bishtazhin të Gjakovës. Këto miqësi nuk ishin vetëm lidhje personale, por bashkëpunime të thella shpirtërore, intelektuale dhe shoqërore. Ato dëshmonin aftësinë e tij për të ndërtuar ura mes besimit dhe jetës publike, mes Kishës dhe komunitetit, mes shpirtërores dhe kombëtares.

Një vit pas kalimit të tij në amshim, Anton K. Berisha mbetet shembull i shërbimit të heshtur, por të madh. Ai nuk kërkoi lavdi personale, por punoi me përulësi për të mirën e përbashkët. Për intelektualët, politikanët dhe brezat e rinj, jeta e tij është një mësim i qartë se dashuria për atdheun shprehet përmes dijes, punës së ndershme, respektit për tjetrin dhe përgjegjësisë qytetare.

Ky homazh, në njëvjetorin e kalimit të tij në amshim, është dëshmi se Anton K. Berisha jeton përtej kohës. Ai jeton në kujtesën kombëtare, në institucionet që ndihmoi të ndërtohen, në diplomacinë e Kosovës dhe në vlerat shpirtërore e kulturore që la pas. Jeta e tij na kujton se shërbimi ndaj atdheut është forma më e lartë e përjetësisë.

Vienë, më 3 janar 2026