Mendime

Isuf B. Bajrami: Armët e shkatërrimit në masë dhe kërcënimi për njerëzimin

E enjte, 09.04.2026, 06:53 PM

Armët e shkatërrimit në masë dhe kërcënimi për njerëzimin

Nga Isuf B. Bajrami

Armët e shkatërrimit në masë — bërthamore, kimike dhe biologjike — përbëjnë një kërcënim global për ekzistencën e njerëzimit.

Hyrje

Përdorimi i tyre nuk ndalon vetëm te konfliktet mes shteteve; edhe regjimet represive dhe grupet ekstremiste mund t'i përdorin për terror, presion dhe destabilizim. Rasti i Kosovës gjatë viteve 1990 tregon qartë pasojat e përdorimit të armëve kimike kundër civilëve, duke përfshirë fëmijët dhe nxënësit.

Armët kimike dhe biologjike

Mekanizmi i helmimit

• Armët kimike përdorin substanca toksike që prekin sistemin nervor, mushkëritë dhe organet vitale. Shembuj të njohur janë sarini, VX dhe gazi mustardë.

• Armët biologjike përdorin mikroorganizma ose toksina për të shkaktuar sëmundje epidemike, duke destabilizuar shoqëritë dhe ekonomitë.

Pasojat

Efektet përfshijnë vdekje, sëmundje masive, trauma psikologjike dhe destabilizim të jetës normale të komuniteteve.

Rasti i Kosovës: shembull i përdorimit të armëve kimike

Gjatë viteve 1990, nën regjimin e Slobodan Millosheviçit, pati raporte për helmimin e nxënësve shqiptar në shkolla në Prishtinë, Gjilan dhe fshatrat përreth[1][2]. Përdorimi i substancave kimike shërbeu si mjet presioni dhe terrori, duke ndërprerë arsimimin dhe duke shkaktuar trauma psikologjike afatgjata tek fëmijët dhe civilët.

Ky shembull tregon se edhe komunitetet civile të pambrojtura mund të jenë viktima të këtyre armëve.

Shembuj ndërkombëtarë

• Iraku nën Sadam Husein përdori gaz sarin dhe gaz mustardë ndaj qyteteve kurde, duke vrarë mijëra civilë[3].

• Aum Shinrikyo në Tokion, 1995, shpërndau gaz sarin në metro, duke shkaktuar viktima dhe plagosje të shumta[4].

• Rusia ka kryer teste bërthamore në Nova Zembla, duke përfshirë Tsar Bombën[5].

• Koreja e Veriut ka zhvilluar dhe testuar armë bërthamore[6].

• Irani, India, Pakistan, Iraku kanë programe bërthamore dhe aftësi zhvillimi armësh të shkatërrimit në masë[7].

Rreziku nga grupet ekstremiste

Grupet ekstremiste përbëjnë një kërcënim të madh për sigurinë globale, veçanërisht përmes përdorimit të armëve kimike, biologjike dhe në disa raste bërthamore. Shembuj të njohur përfshijnë:

• ISIS – Ka përdorur gaz mustardë dhe klorin në Siri dhe Irak, duke vrarë dhe plagosur civilë[8].

• Al-Kaeda dhe degë të saj – Kan përfituar nga destabilizimi i rajoneve të pasigurta për të përvetësuar materiale kimike dhe biologjike.

• Talibanët (Afganistan) – Kan treguar interes për përdorimin e dhunës masive dhe destabilizimin e rajonit.

• Hezbollah (Liban) – Mbështetur nga Irani dhe Siria; ka kapacitete për armë të rrezikshme dhe operacione të armatosura.

• Boko Haram (Nigeri) – Ka përdorur sulme masive dhe është raportuar për interes në armë kimike.

• Hayat Tahrir al-Sham (Siria) – Degë e ish-Al-Kaeda, operon në zonat e luftës dhe ka mundësi qasje në materiale kimike.

• Al-Shabaab (Somali) – Kryen sulme terroriste dhe destabilizon qeveritë lokale.

• ISIS-K (Khorasan, Afganistan) – Degë e ISIS me aktivitet të lartë në rajone të pasigurta.

Grupet ekstremiste të ndikuara nga shtetet

Disa grupe mund të marrin ndikim, mbështetje teknike ose logjistike nga shtete të fuqishme që përdorin politika agresive:

• Rusia – Raportohet se disa organizata proxy ose grupe ekstremiste në Lindjen e Mesme dhe Europën Lindore janë ndikuar ose mbështetur për të ushtruar presion politik dhe destabilizim rajonal[9].

• Koreja e Veriut – Degë të grupeve militantë mund të jenë ndikuar ose të kenë qasje në ekspertizën bërthamore dhe teknologji armësh kimikë të zhvilluar nga shteti.

• Irani – Mbështet grupe si Hezbollah dhe disa milicia në Lindjen e Mesme, duke u ofruar qasje në armë kimike ose teknologji ushtarake.

Kombinimi i ekspertizës shtetërore, destabilizimit rajonal dhe ideologjisë ekstremiste krijon një rrezik të madh për civilët dhe stabilitetin global. Kjo e bën mbikëqyrjen ndërkombëtare, kontrollin e armëve dhe bashkëpunimin global thelbësore për të parandaluar katastrofa humanitare.

Konventat dhe ligjet ndërkombëtare

1. Traktati për Mos-përhapjen e Armëve Bërthamore (NPT): Ndalon përhapjen e armëve bërthamore dhe promovon përdorimin paqësor të energjisë bërthamore[10].

2. Konventa për Armët Kimike (CWC): Ndalon prodhimin, ruajtjen dhe përdorimin e armëve kimike; kërkon shkatërrimin e arsenaleve ekzistuese[11].

3. Konventa për Armët Biologjike (BWC): Ndalon zhvillimin, prodhimin dhe posedimin e armëve biologjike dhe toksinave[12].

4. Ligjet ndërkombëtare humanitare dhe të drejtës ndërkombëtare për krimet e luftës: Përdorimi i armëve kundër civilëve konsiderohet krim kundër njerëzimit dhe krim lufte[13].

Pasojat globale

Përdorimi i armëve të shkatërrimit në masë ka pasoja që shtrihen përtej vendit të përdorimit:

• Vdekje dhe sëmundje masive

• Trauma psikologjike dhe destabilizim shoqëror

• Ndotje të tokës, ujit dhe ajrit për dekada

• Fenomene globale si dimri bërthamor pas një konflikti të madh bërthamor[14]

Përfundim

Historia dhe shembujt ndërkombëtarë, përfshirë rastin e Kosovës, tregojnë se armët e shkatërrimit në masë janë një kërcënim real dhe i vazhdueshëm për njerëzimin. Bashkëpunimi ndërkombëtar, respektimi i ligjeve dhe konventave, kontrolli rigoroz dhe ndërgjegjësimi global janë thelbësore për mbrojtjen e civilëve dhe për ruajtjen e stabilitetit botëror.

Fusnota:

[1] Raporte të mediave lokale të Kosovës, 1990-1999, mbi helmimin e nxënësve në shkolla.

[2] Organizata për të Drejtat e Njeriut në Kosovë, dokumente mbi përdorimin e armëve kimike gjatë regjimit të Millosheviçit.

[3] Amnesty International, "Chemical Attacks in Iraq", 1980s.

[4] Human Rights Watch, "Tokyo Sarin Attack", 1995.

[5] Historia e testimeve bërthamore në Nova Zembla, Bashkimi Sovjetik/Rusia.

[6] Raportet ndërkombëtare mbi testet bërthamore të Koresë së Veriut, 2006-2017.

[7] Programet bërthamore të Iranit, Indisë, Pakistanit dhe Irakut.

[8] Raportet mbi kapjen e mundshme të armëve kimike nga grupet ekstremiste.

[9] Raporte mbi ndikimin e shteteve si Rusia dhe Koreja e Veriut mbi grupe ekstremiste.

[10] Traktati për Mos-përhapjen e Armëve Bërthamore, 1968.

[11] Konventa për Armët Kimike, 1993.