Etiketë: letërsi shqipe

Gjon Marku: Mall

Krevati i boshatisur i dukej si një pellg uji të ftohtë, ndërsa minutat, pas mesnate, njëra pas tjetrës, ecnin ngadalë, si hapat e një plaku të lodhur. Gjumi ishte tretur larg. Nuk rrinte dot vetëm, prandaj doli të shihte mos gjente ndonjë nga lokalet e hapura deri vonë natën. Ndoshta atje do të mund të largonte fishkëllimat e vetmisë...

Vladimir Shyti: “Çifuti”

Në dhomat e vogla, ku jetonte familja ime ishin shumë ngushtë, të gjitha dhe hapsira e ndenjes e koridorit qenë të mbushura me disa mobilje, të cilat i kishim sjellë këtu në qytet nga shtëpia e madhe pas shitjes së çifligut;mobiljet ishin shumë të vjetra, prej druri arre. Nëna ime, zonja Jani, një grua e bëshme, damë e shkuar...

Gjon Marku: Telefoni i Nënës Lizë

Nëna Lizë ishte mësuar të zgjohej para diellit. Për më shumë se dyzet vjet, mëngjesi e kishte gjetur gjithmonë në këmbë. Nuk kishte pasur nevojë për zile, as për orë që ta kujtonte. Trupi i saj e dinte vetë kohën. Sapo qielli niste të zbardhte, ajo hapte sytë, ngrihej ngadalë dhe niste ditën me të njëjtin ritëm që kishte ndjekur për gjithë jetën...

Gjon Marku: Këpuca e armikut

Nata ishte e qetë dhe qielli i kthjellët, pa asnjë re. Yjet shpërndaheshin në hapësirën pa fund, dëshmitarë të vetëm që ndiqnin në heshtje gjithçka. Hëna kishte nisur të dilte pas horizontit të maleve, dhe rrezet e saj të zbehta derdheshin mbi liqen. Në urën e vetme që kalonte mbi lumin që lindte prej liqenit e derdhej në det, kaloi...

Gjon Marku: Djali i Fatit

Prej grykave përhapet errësira e u ngjitet thepinave, duke e marrë katundin në gji. Lart, në supet e maleve të lodhura, ra muzgu, e dita ngadalë u largua tej në perëndim. Dielli u fsheh në horizont, duke i përskuqur retë në qiell. Në atë vetull mali u shfaq, duke vështruar vjedhurazi ndër rrëpira, si një dhelpër lajkatare, hëna...

Gjon Marku: Mirditë Kreshnike

Kullat ngritur nëpër shkrepa, Djemtë e tu porsi rrufetë. Veç dragoj përkund në djepa, tek ti shqipet kanë foletë. - Nëpër male e lugje të thella, mrizet, krojet plot freski. Si kurorë e ke Munellën, kapuç bardhë plot me heshi...

Lazim Miftari: Tri hyjnitë

Tek njeriu i sotëm në këtë tokë, Tri hyjni zbresin nga kozmosi, Shumë qetë na futen në kokë, Larg rrëmujës që mbjell kaosi. - Këto tri fuqi që vijnë janë hyjnore, Që nga krijimi janë të pavyshkura, Asgjë mbi to s'ka fuqi njerëzore, Në pafundësi, ende të paprishura...

Edison Ypi: Çemerrica mon amour

Nuk do lejoj të më ikë jeta me adhurues të flamingove që ushqehen me pisllëqe, spiunë me mëditje të Iranit që duan ta ndajnë Shqipërinë nga Perëndimi, të cilit i përket me gjithçka, dhe ta shtyjnë me zor në Lindje, ku s'ka asnjë lidhje gjeografike, historike, kulturore; besimtarët e çartallosur të Islamit të kurdisur nga Sali Kulla dhe dhëndërr loqa, me garuzhde në brez me...

Në dyvjetorin e ndarjes nga jeta të Ismail Kadaresë

Sot, në dyvjetorin e ndarjes nga jeta të kolosit të letrave shqipe, Ismail Kadare, përulemi me respektin më të thellë dhe mirënjohjen e pakufishme para kujtimit të një prej figurave më të ndritura të kulturës sonë kombëtare dhe asaj botërore. Dy vite pa praninë e tij fizike kanë dëshmuar se zëri i tij nuk shuhet, por vetëm sa merr përmasat e një amshimi letrar...

Gjon Marku: Fshati në male

Frynte një erë e ftohtë që të priste si brisk. Shtëpitë përdhese të fshatit dukeshin tek-tuk, si yjet e një nate të vranët, ngulur në shpatin e pjerrët të malit matanë lumit. Shtegu drejt bjeshkëve çante mespërmes një pishnaje, e cila, disi trazueshëm, mbështillej nga era e furishme që frynte. Gurgullima e përroit që rridhte në këmbë...

Përparim Hysi: Kam "tharë" detin me filxhan!

Kam një shqetësim të rëndë familjar  (shqetësim  shëndetësor), sa tërë natën gjumin e bëj me copa. Vendosa që t'u vë kryq shkrimeve modeste të mia dhe gati bëj vetgjyqësi. Bëj takime imagjinare me njerëz të njohur, po se po,  por dhe me të panjohur. Shumica e atyre që vijnë për"vizitë" janë poetë,  miq të mi që, mjersisht...

Lazim Miftari: Gjergji i lashtësisë

Në kohë të lashta,mjegull historie, lindi një foshnjë me trup të gjerë. S'erdhi si njeri prej kësaj njerëzie, por si hyjni që zbret në tokë si erë...

Kalosh Çeliku: Gjithë jetën me poezi, ende pa pasuri

Dje, i kam lexuar Rilindasët shqiptar. Edhe, jam rritur me to si shkrimtar, Qafëpërqafe, heroikisht në Robëri. I kam lexuar edhe bashkohorët Shkrimtarët e Sotshëm gjysëmgjelat Mbi Gardhin e oborrit, para Shtëpisë. Që, nuk e dinë, a janë gjela apo pula...

Mihal Gjergji: Udhë nuk ka

Në Spaç, është thinjur dheu Qershia e gjaktë është tharë, ndoshta nga dhimbja Nga lotët, edhe gurët janë çarë...

Albert Zholi: Si duhet të organizohet sot një Lidhje Shkrimtarësh dhe Artistësh

Në Kuvendin e Lidhjes së Shkrimtarësh dhe Artistëve të zhvilluar më 19 Maj 2026, në Tiranë, mes shumë diskutantësh edhe unë hodha disa ide modeste të cilat po i paraqes më të zgjeruara më poshtë: Në çdo komb, arti dhe letërsia janë pasqyra më e thellë e shpirtit të tij. Ato ruajnë kujtesën historike, ndërtojnë identitetin kulturor...

Migena Arllati: Letërsi e zemrës dhe e kujtesës

Kjo përmbledhje prozash të shkurtra e autorit Tahir Bezhani, paraqet një botë narrative të ndërtuar mbi përvojën njerëzore në kufijtë e saj më të ndjeshëm: mërgimin, vetminë, kujtesën, ndarjen familjare dhe rrjedhën e pandalshme të kohës. Në qendër të të gjitha tregimeve qëndron njeriu i zakonshëm prindi...

Shefqet Dibrani: Dashuria si Univers i Metaforës Erotike

Në vëllimin “KASAFORTA EROTIKE” të Muhamet Halilit, motivi i poezisë erotike është ngritur në simbolikë ekzistenciale. Poeti arrin të ndërtojë një poezi mjaft të realizuar ku trupi dhe shpirti nuk ndahen. Ata ecin paralelisht si dy lumenj që derdhen në të njëjtin destinacion...

Në Fokus