Mihal Gjergji: Udhë nuk ka

UDHË NUK KA

Në Spaç, është thinjur dheu

Qershia e gjaktë është tharë,

ndoshta nga dhimbja

Nga lotët,

edhe gurët janë çarë

Një korb vetmitar mbledh eshtra

Mbase ndërton një statujë pikëllimi

Udhë nuk ka...

Është fundi a fillimi?

Mes humbëtirës - një burim,

pinë ujë të vdekurit

Ata,

si zë; as dielli, as vesa

Mbi plagë,

si mjegull nderet harresa!

* * *

Poezia "Udhë nuk ka" nga Mihal Gjergji dhe versioni im në anglisht në nderim të shpirtrave të pafajshëm të burgut famëkeq të Spaçit…

*************

Mihal Gjergji

THERE ARE NO ROADS

----

In Spaç, the soil has got hoary

The red-blood cherry withered,

perhaps from pain

From tears,

even the stones cracked inward

A lone raven is gathering bones

Perhaps a statue of sorrow intend’

There are no roads…

Is it the beginning or the end?

At a remote area – a source,

the dead are drinking water

They,

miss the sun; miss the dew

On wound,

The oblivion rests like a misty hue!

**********

Translation from Albanian into English

By Alfred Kola

Korçë, May 30, 2020