Etiketë: Lazim Miftari

Lazim Miftari: Çelësi i jetës

Në heshtje shpirti e gjen dritën, kur zemra ime hapet drejt qiellit, misteret thellë në brendi ngriten, si agu kur lëshon rrezet e diellit. - Si në rreth, udhëtimi ynë shkrihet, aty tek burimi i fshehur në mal, një shkëndijë lart mbi ne ngrihet, si flakë që ndriçon terrin ngadalë...

Lazim Miftari: Tri hyjnitë

Tek njeriu i sotëm në këtë tokë, Tri hyjni zbresin nga kozmosi, Shumë qetë na futen në kokë, Larg rrëmujës që mbjell kaosi. - Këto tri fuqi që vijnë janë hyjnore, Që nga krijimi janë të pavyshkura, Asgjë mbi to s'ka fuqi njerëzore, Në pafundësi, ende të paprishura...

Lazim Miftari: Jam i lashtë

Jam i lashtë sa vetë toka, gur i palëvizshëm në zemër të kohës. Koha më rrethon si rreth pa fillim — dëshmitar i vetvetes dhe i botës...

Lazim Miftari: Ushtari i lirisë – UÇK

Ngrihet mali, thërret kushtrimi, ushtari del me shpirt të zjarrtë, flamuri valon si flakë amshimi, luftëtari fuqinë në gjoks e bartë. - Mos harro, bir, besën e kombit, ruaje flamurin si gjak në dorë, sytë e saj, në krrokama t'korbit, lotët i derdhte të ftohtë si borë...

Lazim Miftari: Dëshmitarët e detit

Në horizont kaosi lindi detin, valët e larta nuk patën fund, Gjithësia e ruan mirë sekretin – çdo gjë në këtë botë u lëkund. Uji përplasi me vrull bregdetin, dallgët anijen e kanë përkund. - Kapiteni aspak nuk u përkul, edhe stuhitë u kthyen në lojë, rrebeshi i egër keq iu vërsul, por ai ekipën di si ta mbrojë. Dallga anijen s'mund ta shkul, as rrufeja s'guxon ta shpojë.

Lazim Miftari: Kënga e femrës shqiptare

- Në oborr të blertë, lule e bardhë, Sytë nga qielli, shpresë e pashuar, Me ninulla rritet, si filiz i gjallë, Vajzë shqiptare, shpirt i kulluar. - Me këngë dasme e valle në prag, Urë mes shtëpive, me bukë e derë, Sjell dritë e hijeshi, si dielli nga larg, Nuse shqiptare, me nder, me vlerë...

Lazim Miftari: Unë jam kujtesari

Nga shpellat e heshtura dal unë, Kujtesari, me çelësin e lashtë, me gjakun në sy. Pa shpatë, pa mburojë, por me zjarrin e fshehtë që ndez gurin dhe zgjon eshtrat e vjetra...

Lazim Miftari: Gjergji i lashtësisë

Në kohë të lashta,mjegull historie, lindi një foshnjë me trup të gjerë. S'erdhi si njeri prej kësaj njerëzie, por si hyjni që zbret në tokë si erë...

Lazim Miftari: Dashuria

Dashuria të vërbon, si dritë që s'të lë të shohësh. Të prek në heshtje, si teh i padukshëm mbi lëkurë.   Të djeg ngadalë shpirtin, si zjarr nën hirin e natës, dhe lë pas vetes një jehonë të gjatë në zemër...

Lazim Miftari: Dashurova një Zanë Mali

I vetmuar rrija në luginë, afër saj kishte shumë lisa, lumi i vogël me gurgullimë rrethohej me gurë si plisa...

Lazim Miftari: Trilogjia e njeriut

Ky është udhëtimi i njeriut: nga hyjnorja tek robotika, nga drita tek errësira, dhe përsëri tek drita. Një rrëfim për degradimin, por edhe për shpresën. Një kujtesë se pjesa hyjnore nuk është zhdukur, por pret të zgjohet...

Lazim Miftari: Eposi i Këngës së Gjallë

Ky epos nuk është shkruar për të qëndruar në letër. Është kënduar për herë të parë në një natë gushti, nën një ah të vjetër, nga një lahutar që as vetë nuk e dinte nëse ishte gjallë apo hije.   Figurat e tij — Zanat, Orët, Shtrigat, Dragoi, Kulshedra, Shtojzovallet — nuk janë zbukurime. Janë...

Në Fokus