Lazim Miftari: Dashurova një Zanë Mali

Lazim Miftari

Dashurova një Zanë Mali

I vetmuar rrija në luginë,

afër saj kishte shumë lisa,

lumi i vogël me gurgullimë

rrethohej me gurë si plisa.

Befas m'u shfaq një vajzë,

Ishte hije apo rreze dielli?

Mjegull apo ishte një valëz?

Kishte sy të kaltër si qielli.

Flokët e saj ishin të gjata,

të drejta, vezullim si ari,

të shkoj te ajo – u mata,

nga era po valëvitej bari.

Sa u afrova vetëm pak,

para syve ajo m'u zhduk,

arrita me vonesë në cak,

askund më ajo s'u duk.

Për çdo ditë shkoja te lumi,

mos e shoh atë vajzë të bukur,

asnjë natë nuk më merr gjumi,

prej asaj dite që ishte zhdukur.

Një ditë isha duke vrapuar

në një shteg të bukur mali,

tek ajo isha duke menduar,

më doli përpara e më ndali.

O Zot, sa ishte e bukur,

i habitur dhe po e shikoja,

si engjëll, si zanë, si flutur,

atë çast unë shumë e doja.

"Erdha sot për të treguar

se nuk jam unë aspak për ty,

një fjalë ta them: 'Të dua',

por dije: unë nuk jam njeri."

"Do të vij me një formë tjetër,

ku do të duhemi ne të dy,

ky le të mbetet tregim i vjetër",

u zhduk prapë në përjetësi.

Pas shumë kohe, në qytet,

një vajzë si zana aty e pashë,

më hyri në trup një siklet,

iu sula pas, t'më ikë s'e lashë.

Shpejt përpara me hov i dola,

"qe sa kohë unë po të kërkoj",

me zë të butë asaj i fola,

"nuk po të njoh" – tha me drojë.

"Të lutem, vetëm pak më dëgjo,

sa kohë të prita dhe të gjeta,

për atë Zot, mos më lëndo,

në mes rrugëve pa ty mbeta."

"Po ta lë", tha,"edhe një mundësi,

që të takohemi edhe një herë,

pasi e ke dashur shumë atë perri,

do t'ia dish më shumë për nder."

U takuam veç edhe një herë,

ma propozoi ajo dashurinë:

"Më pëlqeve që atëherë,

me ty do ta bëj ardhmërinë."

Dorë për dorë në një anë,

rrugës duke shkuar përpjetë,

dikur ajo ishte veç një zanë,

sot është bërë realitet.

Prishtinë, 18 Maj 2026