Blerim Latifi: 30 vjet nga hapja e Zyrës Informative të SHBA-së në Kosovë dhe ngritja e flamurit amerikan në Prishtinë

Qenkan
bërë plot 30 vite nga ajo ditë kur në një shtëpi në Prishtinë u ngrit flamuri
amerikan, me ç’rast u hap Zyra Informative e SHBA-së në Kosovë.
Njeriu
duhet ta ketë jetuar atë kohë për ta ndjerë peshën e plotë të atij akti
simbolik.
Viti
1996 ishte ndër vitet më të zymta në Kosovën e sunduar nga regjimi fashist i
Milosheviqit.
Një
dëshpërim i thellë kishte pllakosur njerëzit, sidomos pas përjashtimit të
Kosovës nga Marrëveshja e Dejtonit, e cila i dha fund luftës në Bosnje.
Ishte
ndjenja e braktisjes dhe e lënies në harresë nga bota. Fjalët dhe premtimet nuk
bindnin më; ato vinin e shkonin si gjethet e vjeshtës që i merr era.
Gazetat
përsërisnin prej vitesh të njëjtat gjëra, ndërsa vendi po zbrazej pa pushim nga
shqiptarët. Ata largoheshin me kokë të ulur para policëve serbë, të cilët me
arrogancën e tyre donin të shfaqnin gjithëfuqinë e sistemit të aparteidit.
Aty
këtu flitej se në disa fshatra të Kosovës ishin shfaqur njerëz të armatosur që
quheshin UÇK, por të paktë ishin ata që besonin se dikush në Kosovë po mendonte
seriozisht për një kryengritje të armatosur.
Kishim
filluar të jetonim me ndjesinë se vendi kishte mbetur i bllokuar në një zonë të
errët, midis rezistencës paqësore që po shterronte dita-ditës dhe luftës së
armatosur që askush nuk e dëshironte.
Në
atë atmosferë pasigurie, zhgënjimi dhe vetmie politike, ngritja e flamurit
amerikan në Prishtinë nuk ishte thjesht hapja e një zyre. Për shqiptarët e
Kosovês ajo ishte shenja e parë e prekshme se Amerika nuk e kishte harruar
Kosovën.
Ishte
një dritë shprese në një kohë kur errësira e nënshtrimit dhe poshtnimit serb
dukej se po bëhej gjithnjë e më e madhe.

__________
Në
Luftën e Dytë Botërore, të vetmet shtete që u dhanë ndihmë ushtarake dhe
logjistike partizanëve shqiptarë ishin Britania e Madhe dhe Shtetet e Bashkuara
të Amerikës.
Oficerë
britanikë qëndronin pranë tyre për t'i mësuar se si të përballeshin me
makinerinë e sofistikuar luftarake të fashizmit.
Pas
luftës, kur uria po e mbyste popullin shqiptar, ndihmat e para ushqimore dhe
medikamentet erdhën nga amerikanët dhe britanikët.
Por
komunistët shqiptarë, të manipuluar nga jugosllavët e Titos dhe bolshevikët e
Stalinit, në vend të mirënjohjes i shpërblyen anglo-amerikanët me përbuzje dhe
dëbim.
Dhe
pastaj erdhën 45 vjet të theqafjes, me diktaturë politike, terror shtetëror dhe
mjerim ekonomik, saqë kur ra regjimi, një komb i tërë dukej si i dalë nga një
kamp përqendrimi.
Sot,
shumë shqiptarë janë çuar peshë dhe sërish po përpiqen të mbjellin
antiamerikanizmin brenda këtij kombi. Dhe sërish kjo vjen nga ata që dikur
mbollën farën e komunizmit në këto troje.
Sikurse
atëherë, edhe sot përpiqen t'i largojnë shqiptarët nga aleanca e tyre me
Perëndimin dhe t'i helmojnë me të njëjtat produkte ideologjike që u kushtuan
kaq shtrenjtë dje.
Historia
nuk përsëritet; ajo vetëm rimon, ka thënë dikush. Dhe rimat që dëgjohen sot
tingëllojnë aq të ngjashme me ato që shqiptarët i kanë dëgjuar dikur, pak para
se të hynin në një nga periudhat më të errëta të historisë së tyre.
__________
E
dimë të gjithë: në ditët tona, konkurrenca mes shteteve nuk zhvillohet më vetëm
në fushën ushtarake apo diplomatike.
Një
nga betejat më të rëndësishme është ajo për tërheqjen e investimeve të huaja,
teknologjisë, kapitalit dhe projekteve strategjike.
Në
këtë garë, shërbimet inteligjente kanë një rol shumë më të madh sesa pranohet
zakonisht në diskursin publik. Ky rol quhet:
Inteligjencë ekonomike.
Arsyeja
dihet: ekonomia përbën themelin e sigurisë kombëtare. Për këtë arsye, shumë
shërbime inteligjente angazhohen në monitorimin e lëvizjeve të kompanive të
mëdha, fondeve investuese dhe projekteve që mund të ndryshojnë balancat
ekonomike rajonale.
Në
raste të caktuara, ato mund të ndihmojnë edhe kompanitë kombëtare në
konkurrencën për tenderë ndërkombëtarë, ose të mbrojnë interesat strategjike të
shtetit të tyre.
Në
rajone të karakterizuara nga rivalitete t? forta e të vjetra gjeopolitike, si
Ballkani, investimet e mëdha shpesh shndërrohen në objekte përplasjesh
politike. Një port, një aeroport, një korridor energjetik apo një kompleks
turistik mund të ketë jo vetëm peshë ekonomike, por edhe rëndësi strategjike.
Për
këtë arsye, aktorë të ndryshëm shtetërorë dhe jo-shtetërorë përpiqen të
ndikojnë mbi opinionin publik, partitë politike, organizatat e shoqërisë civile
dhe mediat, me qëllim favorizimin ose pengimin e projekteve të caktuara.
Në
Kosovë inteligjenca ekonomike e Serbis? e ka lënë vendin pa investime në
kapacitet e prodhimit të energjisë, ndërsa në Shqipëri inteligjenca ekonomike
greke ka filluar operacionin per të mos e lejuar Shqipërinë të bëhet rival i
saj në ekonominë mesdhetare të turizmit.
Mos
u çudisni: në ditët në vazhdim do mund të shohim se si ky operacion ka skenarë
edhe për destabilizimin e shtetit.
Në
të dy rastet kjo punë e ndyrë është kryer dhe po kryhet përmes vetë
shqiptarëve, disa të blerë e shumë të tjerë në rolin e atyre që në fjalorin e
shërbimeve inteligjente quhen idiotë të dobishëm.
__________
Siç
na mëson historia, në Romën e lashtë, vaditja e tokave dhe furnizimi me ujë
bëhej përmes një sistemi të jashtëzakonshëm ujësjellësish, disa prej të cilëve
shtriheshin mbi 100 kilometra, ndërsa vetë qyteti kishte furnizim të
pandërprerë me ujë 24 orë në ditë.
Dy
mijë vjet më vonë, në Kosovë mburren me hapjen e një vade uji për ujitje.
Në
fillim mendova se ishte një foto e gjeneruar nga inteligjenca artificiale, por
kur pashë se ishte e vërtetë, më erdhi marre. Marre që në vendin tim, në vitin
2026, paraqiten si arritje gjëra të tilla. Madje me ceremoni zyrtare.
__________
Sa
herë që shqiptarët janë pranë një hapi të rëndësishëm a vendimtar që i lidhë më
fort me Perëndimin, agjenturat armiqësore aktivizojnë bakteret e Haxhi Qamilit.
Për të mos i lënë të ecin përpara dhe, po qe e mundur, edhe për t’i tërhequr
sërish drejt mjerimit të së shkuarës.









