Etiketë: Hamza Halabaku

Hamza Halabaku: Ecim dorë për dore...

Një dorë e vogël në dorën time, Është dora e nipit tim të parë. Jam i lumtur, gjysh, në këto pushime, Më thoshte shpesh tejet kureshtar. - Ecim drejt sheshit të Prishtinës, Buzëqeshja e tij më dhuron gëzime. Mosha e shtyrë rinohet pas stinës, Kështu nuk ka qenë fëmijëria ime...

Hamza Halabaku: Te varri i Zejnullah Halilit

Verën që e lamë pas, pikërisht në gusht të vitit 2016, isha në “Gurinë” të mikut tim, Zejnullah Halilit. Që në Prishtinë isha pajisur me një tufë lulesh që t’ia lija Zejnës mbi varrin e tij. Gushti i vitit që përmenda, nuk ishte ndonjë përvjetor i ndarjes së Zejnës nga ne, apo i shkuarjes së tij në amshim. Po unë, si mik që e kisha Zejnën, ia kam borxh që...

Hamza Halabaku: Takimi me Ibrahim Kadriun

Nga data katër deri më datë dymbëdhjetë e dhjetorit të vitit 2016 isha në Prishtinë. Miku im, Shaban Bërbatovci, më kishte njoftuar me telefon se më 10 dhjetor 2016, në Bibliotekën Kombëtare në Prishtinë, në orën 12 bëhej promovimi i librit të mikut tonë Frrok Kristaj, me titull “Si e njoha Nënë Terezën”...

Hamza Halabaku: I pathyeshmi Profesor Rexhep Hoxha

Një kushërirë imja, në vitet tetëdhjetë të she¬kullit XX, studionte Gjuhën dhe letërsinë shqipe në Shkollën e Lartë Pedagogjike të Prishtinës dhe bano¬nte në banesën e familjes sonë në Ulpianë. Kushërira ishte punëtore e disiplinuar dhe studente e zellshme. Kishte bërë provimin me shkrim në lëndën që e ligjë¬ronte profesor Rexhep Hoxha...

Hamza Halabaku: Gjyshërit e mi

Gjyshi im, Qerim Halabaku (1 janar 1878 -13 qershor 1960), dritë pastë, ishte një plak që i kishte kaluar të tetëdhjetat, por ishte i kthjellët dhe i ditur deri në çastet e fundit të jetës. Kur u nda nga jeta gjyshi, unë isha në moshën 12 vjeç e nëntë muaj. Ai njihej për burrë bujar të fshatit tonë dhe të rrethit të Anamoravës. Në rininë time, kur më pyeste dikush...

Në Fokus