Spica Metalike: Zogu i verës

Satirike
Zogu
i verës
Mërgimtari
zog shtegtar,
vjen
n’vendlindje fluturim;
sjell
me vete plot dhurata,
mbush
shtëpinë me gëzim.
Sapo
mbërrin në oborr,
i
dalin para varg e vijë:
nëna,
baba, halla, daja...
e
përqafojnë me dashuri.
Por
edhe gëzimi ka kufi,
si
vizitat me orar;
nuk
mjafton veç dashuria
për
një jetë mërgimtar.
Çdo
mbrëmje thotë,
me
zë e solemnitet:
-Vitin
tjetër kthehem,
vendlindjen
e kam amanet!
Kur
vera bashkë me gushtin
i
afrohet përfundimit,
valixhet
presin te dera,
me
biletën e kthimit.
Si
dallëndyshja ai
e
do folenë me dashuri;
por
vetëm verës e viziton,
dimrin
s’e kalon aty.
Sapo
vjen shtatori
me
erën e parë,
fluturon
përsëri,
si
zogu shtegtar.
E
ka vendlindjen
dashuri
të pashtershme,
por
në kurbet,
adresën
e përhershme.
(Karikatura marrë nga
interneti)


