Visar Zhiti: Letra e Papa Leonit është për të gjithë ne
LETRA E PAPA LEONIT
NUK ËSHTË VETËM PËR
KARDINALIN TONË, POR PËR TË GJITHË NE,
(EDHE PËR ATA QË S’DUAN TA
LEXOJNË…)
1.
Letra e Papës:
VËLLA I NDERUAR,
me
një mallëngjim të thellë bashkohem shpirtërisht me Eminencën Tuaj dhe me të
gjithë ata që janë mbledhur në ish-kampin e burgimit të Spaçit, ku Ju ktheheni
pas kaq vitesh për të kremtuar Eukaristinë, Sakrificën e Krishtit, e cila e
shndërroi Kryqin nga shenjë vdekjeje në premtim jete.
Ai
vend, i gdhendur në kujtesën e popullit shqiptar, mbetet një prej faqeve më të
dhimbshme të historisë së tij. Spaçi ka qenë një vend ku shumë njerëz kanë
mbartur kryqin e rëndë të padrejtësisë; gjaku i atyre që kanë vuajtur dhe kanë
vdekur mes atyre maleve e ka ujitur atë tokë, duke e bërë një dëshmi të heshtur
besnikërie, guximi e shprese. Sa shumë lutje do të jenë ngritur drejt Qiellit
nga ai vend! Sa përgjërime janë pëshpëritur në zemër! Sa shumë njerëz, të
shënuar nga mundimi dhe privimet, ia kanë besuar Zotit shpresën e tyre të
fundit!
Memoria
na e kujton se asnjë zinxhir nuk është aq i fortë sa të burgosë një ndërgjegje
të ndriçuar nga Ungjilli, asnjë natë nuk është aq e gjatë sa të pengojë agimin
që Zoti përgatit për bijtë e Vet dhe asnjë burg nuk është aq i thellë sa ta
ndajë njeriun nga dashuria e Hyjit (krh. Rom 8,35-39).
Bashkohem
në lutje për ata që kanë vuajtur dhe kanë vdekur në Spaç, që kujtimi i tyre të
mbetet i gjallë dhe të jetë për brezat e rinj një thirrje e vazhdueshme për të
respektuar dinjitetin e pacenueshëm të personit njerëzor, vlerën e lirisë dhe
angazhimin për paqen.Të gjithë të pranishmit ia besoj ndërmjetësimit të së Lumes
Mari Virgjër, Nënës së Shpresës, dhe, duke ju siguruar se do t’ju kujtoj në
lutje, i jap me gjithë zemër Eminencës Suaj dhe të gjithë pjesëmarrësve në
kremtim Bekimin Apostolik të kërkuar.
Nga Vatikani, më 30 korrik 2026
LEONI PP. XIV
2.
EMOCION IMI:
Vëlla
i nderuar, - i thotë. Sa mallëngjyes është mallëngjimi i Tij! Njerëzor, që
arrin qiejt…
Dy
fjalë: “vëlla” dhe “i nderuar”, që na mungojnë aq shumë…
Kujtoj
me dhimbje të thellë bashkëvuajtësit e mi, ata që s’janë, që i vrau shteti e u
vranë në minierë e ferrit, kujtoj miqtë e miqtë e mi të prangave me flokët e
bardhë e plagë në zemër, ku nuk shohin dot të gjithë…Papa është me ne, me
vuajtjen tonë…
Letra
është dhe për shtetarët e tanishëm, politikanë e deputetë, Kryeministrin e
Presidentin, që nuk bëjnë asgjë me rëndësi për kujtesën kolektive, muzeume të
diktaturës, BunkArt 1 e sikur të mos mjaftonte edhe BunkArt 2, Shtëpi me Gjethe
e të Socrealizmit, jo muze Spaçin, as filmin per revoltat në burg, as Burrelin,
Tepelenën, Savrën, etj, veç barriera të padukshme dhe te dukshme per letërsinë
që erdhi prej andej, per poezinë e romanet e përkthimet e mëdha, jashtë
teksteve të edukimit shkollor… dhe sa trishtim, kur ka nga ata, edhe
intelektualë, që duhet të ishin vërtet vëllezërit e ish të burgosurve politikë,
empatikë për vuajtjen e tyre, kur vetë ishin me ata që shtypnin, me veprat dhe
fjalën, vazhdojnë të dalin kunder si policët të veshur civilë, jo vetëm me
braktisje dhe heshtje, por dhe me urrejtje e xhelozi kriminale, madje dhe me
sulme, sa duket se duan të mbulojnë kështu nga vetvetja e dikurshme dhe e
tanishme, për atë që bënë e që s’guxuan të bëjnë, qortojnë si Judë me talent
ish të burgosurit… Në qoftë se kjo shoqëri ka ende nder e moral, në eshtër e ka
prej të burgosurve politikë, që tani duan t’i nëpërkëmbin, se pa ata do të
dukeshin ata që nuk janë dot… por fali, o Zot, se nuk dinë se ç’bëjnë!
Apo
e dinë shumë mirë, pyes prapë…
Vëllezër
të nderuar, - kështu siç thotë dhe Papa!
Lexojeni
sërish letrën e Shenjtërisë së Tij, është e thjeshtë si Letrat Biblike, e pakët
si metaforat e saj, po ka aq botë me thirrjen se ku duhet të jemi…
3.
PËRGJIGJE LETRËS:
Shenjtëri,
Papa Leoni,
Si
një ish i burgosur i Spaçit, ju falënderoj dhe unë me gjithë zemër për letrën
tuaj drejtuar Kardinalit tonë, Dom Ernest Simoni
Troshanit
me rastin e Meshës së kremtuar në atë vend vuajtjeje dhe martirizimi.
Edhe
Krishti ishte aty…
Letra
Juaj është për të gjithë ne.
Fjala
juaj i prek thellë shpirtrat tanë. Ajo
na kujtoi se, edhe në errësirën më të madhe, “Drita shndrit në errësirë dhe
errësira nuk e mundi.” (Gjn 1,5). Ky ngushëllim dhe ky bekim do të mbeten të
pashlyeshëm në kujtesën tonë.
Unë
ju shoh shpesh si vegim para Zonjës së Këshillit të Mirë, që është dhe Pajtorja
e Shqiptarëve, ku Ju, Shenjtëri, bëtë vizitën e parë jashtë Vatikanit…
Zoti
ju bekoftë dhe Shpirti Shenjtë ju udhëheqtë gjithmonë në shërbimin tuaj për
Kishën dhe mbarë njerëzimin.
Me nderim dhe lutje,
një ish i burgosur politik i Spaçit,
Visar Zhiti
nga Chicago-ja Juaj,
31 Korrik 2026 See less
Të Tjera
