Përparim Hysi: 'Ethe' gushti

"Ethe" gushti

(cikël me poezi lirike)

Nga Përparim Hysi

1. Si? Nuk më besoni?

Po e lë veten në krahët e qefit

M'u arratis shpirti nga trupi.

Dilni e më shihni! Nuk mbahem shendit

Sado që jam plak, nuk pyes nga turpi.

Çfarë, nuk besoni dhe jini të mëdyshur?

Dhe ç'lexoni e mirrni si sajim?

Më erdhi, o miq, syri i ndritur

Dhe bashkë me të shkuan në"vidhimë".

Me të jam dhe kam vënë krahë si dragua

Dhe nuk ia kam asnjeriu për pesë

Mos më dilni përpara mua

Se për dashuri kam  "licencë".

2. Mbas dekadash

I them asaj:-  Mos je ajo?

Ajo që njoha dikur,

Unë jam, por çfarë do?

Se kemi vite pa u parë, qëkur...

Sa po çuditem!

Çuditem shumë që po ju shoh!

Si nuk e sheh që gati po lajthitem?

-Moj, a ke sy apo jo?

Po ti dikur as nuk më the gjë

Mos do ta shpija mendjen, vallë?

Duhet ta vije re që ç'ke me të

Dhe e putha me mall.

Oh, bëri, sikur ra në korent

-Po ti, atëherë, ku e kishe gojën?

Eh, sa kohë ka ikur, "belbacak" i shkretë!

Dhe puthjet s'e mbajnë dot"ojën".

3.  Dhe i thashë

Dhe i thashë:- Je e mrekullueshme!

Ndaj dhe unë të dua.

Pa më zuri"gjarpërushka"

Më "kafshoi" mua.

Eh, se ç'vajti në atë vapëgushti

Veç pse thashë dy fjalë.

As që pyetëm më nga turpi

Të zhytur në mall.

Me të mundem, edhe rrokem

Si dy "axhamijë"

Dhe këndellem e gëzohem

Sado jam kokëthinjë.

4.  TI

Ti je dhe parfumi, dhe aroma

E bukur je si një yll!

Zura t'i putha ato buzë të njoma

Që mbanin erë trëndafil.

Ke një dlirësi që të bën për vete

Buzëqeshjen të kripur dhe pak të druajtur.

Ti sikur ke ardhur nga të tjerë planete

Ndaj, kush të sheh, bëhet si i luajtur

O."Ethet e gushtit" janë të  rënda për një plak

Por ti je aq e bukur, e gjitha si një dremitje

Më"lojtën burgjitë", u ktheva çunak

Se je aq e magjishme si një xhinde.

5. ATO

Çdo emër si një shtrëngim zemre

Asnjë prej tyre nuk veçoj.

Ah, sa e madhe është bota e një femre!

Dhe asnjërën prej tyre nuk  harroj.

Secila prej tyre kishte sharmin e vet

Dhe aromën e veçantë kishte secila

Me to është mbushur plot imja jetë

Ndaj për to flas me superlativa.

Kështu po shkruaj, se e meritojnë

Të veçosh, ndonjërën, bën mëkat.

Flas për femra që dinë të dashurojnë

Dhe akujt nuk dua t'i hyjë në hak.

I kam dashur se diçka në zemër kam ndierë

Dhe ndjenja, mes nesh, ka qenë reciproke

Çdo njërën prej tyre e kujtoj si vlerë

Dhe nuk lë vend fare për ekuivoke.

-Tiranë, 12 gusht 2026