Xhelal Zejneli: Deklarata e ministres serbe për dëbimin e shqiptarëve nga Kosova, dëshmi se Beogradi nuk ka hequr dorë nga politika serbomadhe

DEKLARATA E MINISTRES SERBE PËR DËBIMIN E SHQIPTARËVE NGA KOSOVA, DËSHMI SE BEOGRADI NUK KA HEQUR DORË NGA POLITIKA SERBOMADHE

Ministrja e Serbisë Snezhana Paunoviq mësimin e pastrimit etnik dhe të dëbimit të shqiptarëve nga Kosova e ka mësuar nga elaborati “Dëbimi i shqiptarëve” (Iseljavanje Arnauta) i historianit dhe akademikut serbomadh Vaso Çubriloviq.

*   *   *

"Po të isha Slobodan Millosheviq në vitin 1998, do ta spastroja etnikisht Kosovën" - deklaratë e ministres së Ministrisë së Administratës Shtetërore dhe të Vetëqeverisjes Vendore të Serbisë dhënë televizionit Kurir më 11 korrik 2026

Snezhana Paunoviq (Pejë, 1975- ) është ekonomiste, nënkryetare e Partisë Socialiste të Serbisë, deputete dhe nënkryetare e Kuvendit të Serbisë.

Në televizionin e sipërthënë ajo ka deklaruar: “Po të isha Milosheviq, Kosovën do ta kisha pastruar etnikisht”. Në frymën e shqipes, deklarata e saj lexohet kësisoj: “Po të kisha qenë në pozitën e Milosheviqit, do ta kisha kryer pastrimin etnik të Kosovës”

Deklarata raciste dhe antishqiptare e Paunoviqit në Kosovë u dënua ashpër. Ajo u shpall edhe e padëshiruar. Partitë opozitare të Serbisë dhe organizatat e shoqërisë civile në Serbi kërkuan shkarkimin e saj nga funksioni i nënkryetares së Kuvendit të Serbisë. Sipas tyre, me një deklaratë të tillë, ministrja Paunoviq promovon dhunë.

Deklarata u dënua edhe nga ministri i Ministrisë për Evropë dhe për Punë të Jashtme të Shqipërisë, Ferit Hoxha (Koplik, Malësi e Madhe 1967- )

Deklaratën fashiste të saj e kanë dënuar edhe autoritetet e Bashkimit Evropian. Deklaratën e ka dënuar edhe Departamenti Amerikan i Shtetit. DASh-i e cilësoi deklaratën si të papranueshme. “Prioritet i ShBA-së në Ballkanin Perëndimor është ruajtja e paqes dhe qëndrueshmëria, ndërsa normalizimi i marrëdhënieve midis Kosovës dhe Serbisë mbetet kyç për këtë qëllim!.

Deklaratën e Paunoviqit për dëbimin e shqiptarëve nga Kosova nuk e dënoi kryetari i Partisë Socialiste të Serbisë, Ivica Daçiq (Prizren, 1966- ), i cili aktualisht është edhe ministër i Punëve të Brendshme të Serbisë. Partisë së tij i përket e Snezhana Paunoviq. Deklarata nuk u dënua as nga kryeministri i Serbisë Gjuro Macut (Beograd, 1963- ), as nga kryetarja e Kuvendit të Serbisë Ana Bërnabiq (Beograd, 1975- )*. Deklarata e Paunoviqit nuk u dënua as nga kryetari i Serbisë Aleksandar Vuçiq (1970- ).

Pothuajse i tërë kabineti i qeverisë dhe i presidencës serbe e ka vendin në Hagë, ku të përgjigjen për krime lufte, për gjenocid dhe për krime kundër njerëzimit.

Ministrja e shkretë serbe duhet ta dijë se në vitin 1999 Serbia e udhëhequr nga kasapi i Ballkanit¸ Slobodan Milosheviqi (1941-2006) dëboi me dhunë nga Kosova rreth një milion shqiptarë. Rreth 600 mijë prej tyre u strehuan në Shqipëri, kurse 360.000 – në viset shqiptare në Maqedoni. Serbi! Mos harro se popujt e stërlashtë, s’ka kush i shkul nga vendi. Duke qenë rrënjës në Iliri, shqiptarët do të jenë banorë të gadishullit deri në jetë të jetëve.

Shënim: Partnere e Ana Bërnabiqit është Dr. Milica Gjurgjiq, specialiste e radiologjisë, ? shkolluar në Londër, Vjenë, Gracë dhe Paris.

*   *   *

Reagimet e zbehta ndaj deklaratës fashiste të Snezhana Paunoviqit - ShBA-ja si superfuqi globale, s’ka shumë kohë për t’u marrë me deklarata të këtilla, sidomos në një kohë kur është në luftë me Gardën Revolucionare të Iranit. Reagimi i Departamentit Amerikan të Shtetit është aq i dobët dhe i zbetë saqë nuk meriton as të komentohet.

Të dobëta dhe të zbehta janë edhe reagimet e BE-së. Janë aq të parëndësishme dhe të pavlerë, saqë s’meritojnë dot të komentohen. Regim i dobët erdhi edhe Shqipëria.

Synimet hegjemoniste, ekspansioniste, pushtuese, sunduese, dominuese, shfrytëzuese, kolonialiste serbomadhe nuk ndalen me reagime. BE-ja, para shumë viteve duhej t’ia kishte mbyllur Serbisë rrugët e integrimit. Me një Serbi fashiste s’duhej të kishte zhvilluar marrëdhënie as ShBA-ja. Tirana nuk duhet të ketë raporte me Beogradin derisa Serbia të mos e njoh pavarësinë e Kosovës. Tirana, jo vetëm që ka raporte me Beogradin, por ishte edhe pjesë e Ballkanit të Hapur.

Problemi qëndron në faktin se Serbia ka qenë dhe vazhdon të jetë e përkëdhelura e Bashkimit Evropian dhe e Uashingtonit.

Politika fashiste e serbes mbështetet fuqimisht nga Brukseli dhe Uashingtoni. Mbështet nga perëndimorët një Serbi që s’e njeh Kosovën, që i kanoset Kroacisë, Bosnjës dhe Hercegovinë, Malit të Zi. Në thelb, ajo s’e njeh as Maqedoninë.

Perëndimorët e ledhatojnë dhe e përkëdhelin një Serbi unitare, centraliste dhe gjenocidale e cila furnizohet me armë nga Kina dhe është përçuese e interesit rus dhe kinez në rajon.

Si duket, ShBA-ja është e zhgënjyer prej sjelljeve, qëndrimeve dhe veprimeve të shqiptarëve. Ndër shqiptarë mbase ka edhe segmente që thonë: “Për inatin e nuses, le të më vdes djali”. Me fjalë të tjera, për inatin e Amerikës, le të rrojnë Rusia dhe Hezbollahu.

Këta mercenarë që gjykojnë ashtu duhet ta dinë se:

“çështja shqiptare rajon, e sidomos mbyllja e shtetësisë së Kosovës nuk janë çështje fetare, as ideologjike”.

Çështja shqiptare në rajon është çështje kombëtare. Pa ShBA-në kjo çështje kurrë nuk mund të zgjidhet drejt.

*   *   *

Vende të caktuara të Be-së si: Gjermania, Franca, Austria, Italia etj. vite me radhë investojnë qindra milionë dhe miliarda euro në Serbi. Pa këto investime Serbia vdes për bukë. Investuese ekonomike në Serbi është edhe ShBA-ja. Askush s’e bën hesap se Serbia është e keqja e rajonit. Secili i shikon llogaritë dhe interesat e veta.

*   *   *

Më 17 korrik 2026 u mbajt në Uashington dialogu midis ShBA-së dhe Serbisë. U nënshkruan dy memorandume. Protagonistë të takimit qenë sekretari amerikan i Shtetit Marko Rubio (Marco Antonio Rubio, 1971- ) dhe Ministri i Jashtëm i Serbisë, Marko Gjuriq (1983- ). Me këtë rast u nënshkruan dy memorandume – një për bashkëpunim në fushën e energjisë dhe një memorandum mirëkuptimi për bashkëpunim në fushën e arsimit.

*   *   *

Serbia është e prapambetur. Ajo ka shkallë të ulët të demokracisë. Në një vend demokratik dhe të qytetëruar nuk do të kishim deklaratë si kjo e ministres Paunoviq. E po të kishim atëherë ajo deklaratë do të dënohej, si nga shteti ,ashtu edhe nga shoqëria. Një zyrtare kërkon pastrim etnik në Evropën e shekullit XXI. Ku ka bërë shkollë kjo e mjerë?! Qëndrimet e tilla anakronike dhe retrograde e mbulojnë me turp Serbinë. Heshtën akademikët serbë, heshti Universiteti i Beogradit, heshtën shkrimtarët serbë, heshti inteligjencia serbe. Ku humbën mediumet, analistët politikë, mjetet e informimit, gazetat, revistat, radio-televizionet, portalet?! Ku humbën dhe u tretën filozofët serbë?!

*    *    *

Akoma në Serbi është në fuqi ideologjia politika kombëtare e historisë politike të kohës më të re. Serbia ende ndodhet në kohën e “Naçeratnies” (1844) së Ilija Garashaninit (1812-1874) dhe të Vaso Çubriloviqit (1897-1990).

Ministrja e Serbisë Snezhana Paunoviq mësimin e pastrimit etnik dhe të dëbimit të shqiptarëve nga Kosova e ka mësuar nga elaborati “Dëbimi i shqiptarëve” (Iseljavanje Arnauta, 1937) i historianit dhe akademikut serbomadh Vaso Çubriloviq.

Serbia ecën rrugës së Vladan Gjorgjeviqit (1844-1930), autor i librit “Shqiptarët dhe fuqitë e mëdha”, Beograd 1913), të akademikut dhe gjeografit serbomadh Jovan cvijiq (1865-1927), të karagjorgjeviqëve, të Nikola Pashiqit (1845-1926), të autorëve të “Memorandumit” të Akademisë Serbe të Shkencave dhe të Arteve të botuar anonim në Beograd në janar të viti 1986. Ky farë memorandumi u quajt “nekrolog” i Jugosllavisë. Serbia e sotme e Vojisllav Sheshelit (1954- ) dhe e kryekriminelit të rajonit Vuçiqit ecën rrugës së akademikut me shkollë të mesme bujqësore, babait të kombit, Dobrica Qosiq (1921-2014). Deklarata e ministres së mjerë na e përkujton kohën e antishqiptarët të përbetuar Aleksandar Rankoviqit (1909-1983).

Serbi, të ka mbuluar turpi!