Satira nga Sevdail Hyseni

Sevdail Hyseni

Kardiologu dhe gjinekologu

Dy mjekë të dashur, me shumë karakter,

Në shërbim të sëmurëve ishin si çdo herë,

Të zellshëm në punë, miqësor në shtëpi,

Veç një gjumë i ndante, nga jeta n’shoqëri.

Por, shoqërimi i mjekëve, nuk qe pa limit,

Ndahet papritur nga jeta, kardiologu një ditë,

Miku i tij gjinekologu, desh ngeli pa frymë,

Mbet si qyqe i vetëm, i zhytur në hidhërim.

Në ditën e varrimit, kortezhi nuk matej me sy,

Me kurorat: “Shëruesit të zemrave: Lavdi!”.

Ecnin njerëzit kokulur, në heshtje e pikëllim,

Vetëm gjinekologu, qeshte e qante pambarim….

I ofrohet një kolegë e i thotë ngadalë si shok:

- Pse qesh? - Si nuk të vjen turp, o gjinekolog!

Po, si mos të qeshi vëllaçko e të bëhem horë,

Kur të vdes unë, çfarë do të shkruani në kurorë?!

Dushk për gogla

I erdhi pritjes rendi

Për të ik’ nga vendi,

Taksirati seç na zuri

Mos të ik edhe truri.

Ka sytë këmbët me visika

Sikur shiu pika – pika,

Gjatë regjimit n’Jugosllavi

Me shpërnguljet në Turqi.

Viza hiles i nxjerr bishta

- Shkon Selishta për dy gishta,

Me Marrëveshjet në Bruksel

Njëra hyn e tjetra del.

Nuk mbarojnë vetëm me kaq,

- E dini meselenë e Sylës n’Bilaç?

Apo të Nastradinit dikur në përralla,

Dushkun për gogla e merr për arra!

Me “presh” në dorë

Me nga dalë o Zorraxhi

Në qorrsokak pse ke hy?!

- Pak si mbrapsht ke hip në kalë

Nuk ke frerë, as nuk ke shalë.

Në këtë rrugë s’të shohin sytë

Maskarallëqe deri në fyt:

- Fukarallëk, skamje, mjerim

Fajet vet i ke o trim!

Ke hy llugave me do shokë

Nuk të lënë qime në kokë,

Kanë me të qethur si kasnec

E nga prapa dhe një spec...

Duke të hipur në biznes

Si gjithherë me interes,

- Nxirre këtu, futja atje

Nuk lë vend të hysh në dhe!

Të hysh në dhe për së gjalli

Kur drejtohesh nga çakalli,

-  Në politikë dhe në tregti

Zorraxhi, që s’ka si ti!