Halil Haxhosaj: Milianov Kallupit

Halil Haxhosaj

VAJI I HAIKUT

(Milianov Kallupit)

Lot gurrë i rrjedhin haikut

Në mes të vapës e të rrezeve

Një rreze zbriti nga rrokja e tretë

U fut në zemrën e tokës metaforë

Elbasani dënesat i shtriu mbi ofshe

Mbi figura e shkronja të arta

Njëra nga to u ngrit në qiell

U përjetësua me tjetër frymëmarrje

Në sytë e vet lotët i fshin haiku

Shqip duke dënesur e vajtuar

Milianovin e përqafoi përjetësia

Në Arbëri mbeti zë e frymë e tij

Nuk është më me shpirtin që kishte

Të ëmbël mik të dashur e bujar

Ai prehet tash në prehër të Krijuesit

Në vargje haiku u skalit portret i tij

Në historinë e haikut shqiptar

Do të shijohet prore me madhështi