Gjon Marku: Roza Anagnosti – një bijë e Mirditës në elitën e artit shqiptar

ROZA ANAGNOSTI -NJË BIJË E MIRDITËS NË ELITËN E ARTIT SHQIPTAR

Në historinë e kulturës shqiptare ka figura që, me talentin dhe
veprën e tyre, kanë kapërcyer kufijtë e krahinës, qytetit apo kohës ku jetuan,
duke u shndërruar në vlera kombëtare. Ndër këto personalitete zë vend të
veçantë Roza Anagnostit një nga aktoret më të shquara të teatrit dhe
kinematografisë shqiptare. Pak njihet fakti se rrënjët e saj familjare lidhen
me Mirditën, krahinë që i ka dhënë Shqipërisë një numër të madh personalitetesh
të shquara në fusha të ndryshme të jetës kombëtare.
Roza
Anagnosti lindi më 27 tetor 1943 në Shkodër. Familja e saj, me mbiemrin Xhuxha, kishte
prejardhje nga Shëngjini i Fanit në Mirditë. Si shumë familje mirditore të
vendosura në Shkodër gjatë shekujve XIX dhe XX, edhe familja e saj ruante
kujtesën e origjinës, traditave dhe vlerave të trashëguara nga vendlindja e të
parëve.
Formimin
artistik e mori në Liceun Artistik "Jordan Misja" në Tiranë,
institucion që përgatiti breza të tërë artistësh shqiptarë. Talentin e shfaqi
herët dhe aktivitetin e saj artistik e nisi në Teatrin "Migjeni" të
Shkodrës. Roli i Norës në dramën Nora e Kelmendit të Andrea Skanjetit përbën një nga
paraqitjet e para të rëndësishme në skenë.
Nga
skena shkodrane ajo kaloi shpejt në qendrën e jetës artistike shqiptare.
Debutimi në kinematografi me filmin Detyrë
e Posaçme shënoi fillimin e
një karriere të gjatë dhe të suksesshme. Më pas interpretoi në filma që tashmë
konsiderohen pjesë e fondit klasik të kinemasë shqiptare, si Toka Jonë, Komisari i Dritës, Plagë të Vjetra, Fije që Priten, Mësonjëtorja, Besa e Kuqe dhe
shumë të tjerë.
Kulmi
i artit të saj interpretues konsiderohet roli i Dafinës në filmin Mësonjëtorja. Përmes këtij personazhi, Roza Anagnosti arriti
të krijojë një figurë të pasur psikologjikisht, ku ndërthuren idealizmi,
ndjenja njerëzore dhe përkushtimi ndaj dijes. Ky interpretim u vlerësua
gjerësisht nga kritika dhe publiku, duke u renditur ndër realizimet më të mira
të kinematografisë shqiptare.
Përveç
filmit, Roza Anagnosti ka dhënë një kontribut të rëndësishëm në teatër. Në
skenën e Teatrit Kombëtar interpretoi dhjetëra role nga dramaturgjia shqiptare
dhe ajo botërore. Loja e saj karakterizohej nga natyrshmëria, ndjeshmëria
emocionale dhe aftësia për të depërtuar në botën shpirtërore të personazheve.
Nëse
analizojmë figurën e saj në një këndvështrim më të gjerë kulturor, vërejmë se
shumë prej roleve të saj mishërojnë virtyte që tradita shqiptare, e veçanërisht
ajo e trevave veriore, i ka çmuar ndër shekuj: dinjitetin, qëndresën morale,
ndershmërinë dhe besnikërinë ndaj vlerave njerëzore. Këto tipare e bëjnë
figurën e saj të afërt me universin kulturor prej të cilit rrjedh familja e saj.
Për
kontributin e jashtëzakonshëm në artin shqiptar, Roza Anagnosti është nderuar
me titullin "Artiste e Merituar" dhe më vonë me titullin "Mjeshtër
i Madh". Veprimtaria e saj
shumëvjeçare e ka bërë atë një nga figurat më të respektuara të kulturës
shqiptare.
Për
Mirditën, Roza Anagnosti mbetet një dëshmi e qartë se kjo krahinë nuk ka dhënë
vetëm prijës, klerikë, luftëtarë e studiues, por edhe artistë të shquar që kanë
pasuruar jetën shpirtërore të kombit shqiptar. Në panteonin e personaliteteve
me origjinë mirditore, emri i saj zë një vend nderi.
Bibliografi
1. Fjalori Enciklopedik Shqiptar, Akademia e
Shkencave e Shqipërisë, Tiranë, 2008.
2. Enciklopedia e Kinematografisë Shqiptare, Tiranë.
3. Roza Anagnosti, intervista, kujtime dhe dëshmi
të botuara në shtypin kulturor shqiptar.
4. Studime mbi historinë e teatrit dhe
kinematografisë shqiptare.
5. Gjon Marku, Antologji
e Mendimit të Sotëm për Mirditën, Tiranë, 2009; intervistë me Roza
Anagnostin.





