Blerim Rrecaj: Lule në hyrje të Prishtinës

Blerim Rrecaj

Lule në hyrje të Prishtinës

Këto lulekamomili në hyrje të Prishtinës

Si tufë me dele në një stan barinjsh

Pranë oborreve të dy shtëpive-ndërtesa të vjetra relike

Përballë Stacionit Ndërurban të Autobusëve

Rrijnë të palëkundura këtu nëpër stinë

Kalimtarët mund t’i shohin në çdo kand

Sikurse fotoreporterët që zgjedhin një pamje

A piktorët një tablo

A poetët një variant

Në prag kryefeste

28 Nëntorin e pritëm dhe e presim

Ndjenjëpërzier sa qajmë e sa qeshim

Është përvjetori i 110 me radhë

Gëzim e mërzi në sy zemër ballë

Gëzohemi për të mirat që ka kombi ynë

Për rrugën e përbashkët deri në bashkim

Mërzitemi se mund të bënim më shumë

Mund të bënim ne e ajo e ti e unë

Në kalanë e kombit një vepër më tepër

Të ecim rrugës së amanetit të vjetër

Të ruhemi prej syrit të keq e gojëve të këqija

Që kot llomotisin se s’bëhet dot Shqipëria

Ndaj sot kemi kaq ndjenja të përziera

Trazimi na shkund në shpirt por do fitojë e mira

Çdo 28 Nëntor kur të niset e të vijë

Çdoherë më shumë gëzim e më pak mërzi

Buzëqeshje prej shiu

U zgjova në mëngjes

Në shtatë dola në ballkon

Vështrova për pak minuta

Fytyrë e mrroltë qielli

Hidhej binte e vinte shi

Po një re e ndritur buzëqeshte

Më shtyu ta merrja telefonin

Të shkrepja këtë pamje

Kjo pamje që pashë ishte poezi

As shkrepja e as përshkrimi im i çastit

Historizë me arra

Në tavolinë kuzhine një qese me ftonj

Pranë të shpërndara kokrra arrash

Ca mandarina aty pranë

Tik-taku ecën e pothuajse mesnatë

Kërkoj darët e arrave e nuk i gjej

I afrohem çekiçit të drurit si çekan gjyqtari

E lë e se marr se gjumin mund t’ia trazoj diku

Mbrenda mureve tona e përtej e këtupari

Ma bënin me sy këto arra kryeçykë

Mendova ta provoj një të moçme metodë

T’i marr në grusht e t’i shtrëngoj fort

Duke i përplasur si deshët kokë më kokë

Provo një herë e provo herën tjetër

Më në fund një lëvozhgë kryeneçe u dorëzua

Se lashë këtë natë pa shijuar një thelb arre

Që dhuratë nga fshati i sollën për ne e për mua

E shijova shumë si të haja përsëpari

Dhe provova dhe një tjetër

Po kaq e mirë edhe kjo doli

Të tjerat mbi tavolinë po presin

Duken kaq të mira e kaq të ndritshme

Po i lë kur dita të zbardhëlloj

Kështu e kanë arrat si gjithmonë

Kërkojnë goditje të forta para se t’i provojmë

Kaq ishte kjo historizë e kësaj nate

Fola si të flisja për ngjarje të papara

Një varg fëmijërie pakëz e ndryshoj

Përralla-përralla ha gjyqtari ftonj e arra