Etiketë: Kujtime

Eduard A. Skufi: Një jetë në shërbim të jetës… e këputur nga Covidi

Ka njerëz që largohen, mes një heshtjeje, si një  dritë që shuhet paritmas në horizont. Por shkëlqimi i tyre mbetet gjatë, në sytë dhe në shpirtrat e atyre, që patën fatin t’i njohin, si bashkëudhëtarë në rrugëtimin e tyre. Ato ikona, mbeten  në  kujtesën  e  atyre  që  prekën, në mirënjohjen  e  pacientëve  që  u  dhanë  jetë...

Eduard A. Skufi: Vileta e lypesit fisnik

Si çdo njeri, ai e jetonte realitetin e asaj kohe, me shpresën në ëndërrime. Veç ëndërrimet e atij të gjori, rendnin prej qoshes së rrugës, ku fati  e vendosi  të lypte, e deri tek  lëmosha  e  adhuruar. Kur një gjest bujarie mund  ti ndriçonte jetën, “njeriut stacion”, qoftë dhe për pak, një  kënaqësi, jo vetëm atij që e merrte...

Meti Rexhepi: Njeriu që ligjëronte qetësinë

Shkuarja e shpirtit të profesorit tim Nuhi Rexhepi në botën e pakthyeshme të amshimit, nuk më lë indiferent! Tash pas këtij kumti për vdekjen e Profesor Nuhiut, nuk qetësohem dot pa i hedh pak radhë, që i kam shqiptuar diku gojarisht në kujtime ndejash, por nuk i kam shkruar...

Hamza Halabaku: I pathyeshmi Profesor Rexhep Hoxha

Një kushërirë imja, në vitet tetëdhjetë të she¬kullit XX, studionte Gjuhën dhe letërsinë shqipe në Shkollën e Lartë Pedagogjike të Prishtinës dhe bano¬nte në banesën e familjes sonë në Ulpianë. Kushërira ishte punëtore e disiplinuar dhe studente e zellshme. Kishte bërë provimin me shkrim në lëndën që e ligjë¬ronte profesor Rexhep Hoxha...

Përparim Hysi: Kam "tharë" detin me filxhan!

Kam një shqetësim të rëndë familjar  (shqetësim  shëndetësor), sa tërë natën gjumin e bëj me copa. Vendosa që t'u vë kryq shkrimeve modeste të mia dhe gati bëj vetgjyqësi. Bëj takime imagjinare me njerëz të njohur, po se po,  por dhe me të panjohur. Shumica e atyre që vijnë për"vizitë" janë poetë,  miq të mi që, mjersisht...

Në Fokus