Poezi nga Xheni Krypi

Xheni Krypi

Një zemër që ndjen

Kur bie nata mbi dritaren time,

më zgjon kujtimi me zërin e tij.

Më flet një heshtje, më flet një dhimbje,

më flet një ëndërr që s'di të flejë.

Kam dhënë dashuri pa kërkuar kthim,

kam falur buzëqeshje në ditë pa diell.

Kam mbajtur brenda shumë mall e kujtim,

por prapë në shpirt kam ruajtur një qiell.

Unë jam ajo që jap e nuk pyes,

ajo që fal edhe kur zemra dhemb.

Me një këngë lotin e fsheh,

me një buzëqeshje plagët i mbaj.

Nëse një ditë zëri im shuhet,

le të mbetet kjo këngë në erë.

Le të tregojë se një zemër e pastër

ka dashur shumë në këtë jetë.

Kam ecur vetëm në rrugë të gjata,

me shpresën ndezur si një qiri.

Edhe kur nata më solli plagë,

unë zgjodha dritën, zgjodha mirësi.

Mos më ndrysho, kështu më krijoi jeta,

me lot në sy dhe dashuri në gji.

Sepse një shpirt që ndien kaq shumë,

lë pas vetes një këngë përjetësi.

Drita që lë pas

Kam ardhur në këtë jetë jo vetëm për të kaluar,

por për të lënë një gjurmë të zemrës sime.

Me një fjalë të mirë, me një varg të ndjerë,

me një dritë të vogël në shpirtin e dikujt.

Sepse jeta nuk matet vetëm me ditët që jetojmë,

por me dashurinë që falim rrugës.

Nuk mbetet pasuria që mbledhim,

por mirësia që mbjellim në zemrat e njerëzve.

Pena ime le të flasë kur hesht zëri im,

kënga ime le të përqafojë ata që kanë nevojë për shpresë.

Çdo emocion që mbaj brenda vetes

dua ta kthej në dritë për botën.

Nëse një lot i imi kthehet në një varg,

nëse një varg sjell një buzëqeshje,

nëse një këngë prek një zemër,

atëherë rruga ime ka pasur kuptim.

Do të vazhdoj të ec me dashuri,

me besim dhe me shpirt të hapur.

Sepse gjurma më e bukur e një njeriu

nuk është emri i shkruar diku,

por drita që lë pas vetes.

Dhe unë dua të lë dritë...

aty ku ka nevojë për shpresë.

Do të vazhdoj të jap

Unë jap mirësi pa kushte,

sepse kështu më flet zemra ime.

Nuk e mas dashurinë me kthime,

as me fjalë që vijnë pas saj.

Ndonjëherë jap më shumë nga sa marr,

por nuk dua ta humbas dritën time.

Sepse ajo që mbjell në botë

është pasqyra e shpirtit tim.

Do të vazhdoj të jem e mirë,

por do të ruaj edhe zemrën time.

Do të jap dashuri e ngrohtësi,

duke mos harruar se edhe unë meritoj dritë.

Sepse mirësia nuk është dobësi,

është forca e një shpirti të pastër.

Dhe gjurma më e bukur në jetë

është ajo që lë me dashuri.