Përparim Hysi: "Xixa" qershori
(cikël
me poezi)
Nga Përparim
Hysi
1. Ç'është
ky fustan?
Ç'është
ky fustan kaq i hapur,
Ku
gjiri duket "lisho"?
Sado
plak,mbeta gojëhapur,
Se
nuk mundem që të mbajë"iso" !!!
Ti
gojën e shpie vesh më vesh
Mu
në sy ma ngul vështrimin
Dhe
më duket sikur më"përqesh"
Pse
e mundon,Përparimin?
Pusullën
gati e humbas
SE
gjiri sikur ma bën me sy
Fustanhapur
gati sa nuk po plas
Kam
një neps që vet e di.
Kush
ka"faj",hajde dhe ma gjej
Malli
nuk njeh fare arsye
Fustanhapurën
e mbërthej,
E
ku pyes unë për"ligje"?!!!
2 E fus veten
në"gajlera"
E
fus veten në "gajlera" dhe tani, në
pleqëri
Ja
ku erdhi symëshqerra,edhe mua ma bën me
sy.
Mua
tak ma bën me sy (ajo,haptas kërkon
"sherr")
Të
më plasin që të dy, le të vete në"esfel".
Se
m'i ngul sytë si shtizë dhe aspak nuk m'i
shqitë
Në
kërthizë të pleqërisë, gati më luajtën
"burgjitë".
E
ç'më polii groshi mua, desha, s' desha
hyj në"valle"
Symëshqerra
"qesh" me mua, sikur s'di ta
kërcej atë"valle".
3.Sytë e mi
Sytë
e mi rrëshqasin në të çarën e fustanit
Aty
ku"fshihen" dy gjinj të rrumbulltë
Gati
t'ia jap shpirtin shejtanit
Aq
jam i"trumbullt".
Pastaj
pashë buzët të kuqe si vishnje të pjekura
Dhe
trupin e drejtë,bërë si me porosi.
Të
gjitha,ç'shoh, më çuan në"kohë të vjetra"
EH!
Ende shtiien çikë,këta sytë e mi.
4. Lirikë baritore
Në
çaire, shumë kohë tutje, tek sodisja barin e njomë
Kur
ende isha me"huqe" ( s'i kam lënë në moshë të vonë)
Erdh
një vashë,mirëse erdhi,por më duket do "kullotë"
Ende
qeshë pushtuar nga nepsi( për "kësi punësh" unë jam zot!)
"Aventurën"
s'e kërkova,po më erdhi pa pandyer
Vashën
unë e përqafova,se më qe mjaltë e sheqer.
Dhe
aty,tek çahiri, mu mbi barin e njomë
Pesë
para vajti sehiri,jo tani, në moshë të vonë.
5. Ti je e bukur
Ti
je aq e bukur,( si lumturia e një tjetri) ?!!!
Këto
që them,nuk i ke ndierë kund.
Pse,
a nuk mësojmë nga të vjetrit?
Si
ti nuk ka një të bukur,askund.
Ke
një trup të drejtë,si kavak
NJë
vetull të hollë si fiskajë
Kur
qesh,je si zambak
Që
ka çelur i plotë,në maj,
Sytë
i ke të mëdhenj si filxhan
Qepallat
të gjata me bisht
Mëdysh
ndahet imi xhan
Që
t'i puth ata dashurisht,
E
brishtë si një shelg vajtues,
Por
mbushur plot limfë e jetë
Ndaj
nuk i them vetes dot"sus",
Të dua dhe tani në"moshë të tretë".
Tiranë,8 qershor 2026
Të Tjera
