Engjëllushe Sheme Koltraka: Dashuria ojna, ojna!

Dashuria ojna, ojna!

Nga Engjellushe Sheme Koltraka

Në çdo mal të shqipes etnike

Hareshëm shpërthen lule zonja.

Çupat harlisur si rreze drite

Me dashurinë ojna, ojna!

Djemtë Ilirianë sypetrita

U hedhin romuze çupave tona...

Rreth burimit rrotull i sillka

Dashuria ojna,ojna...

Që Kur Zoti krijoi njerinë

Ai krijoi dhe dashuriné

Gruan e krijoi nga brinja e burrit

Dhe i fali hiret e nurit...

Syri është kamera njerëzore

Dallon brinjen dashurore

Burrë e grua lidhen përjetë

Me një dashuri të vërtetë.

Baballarët këshillojne me ëmbëlsi

Fjalë të ëmbëla nuk të thotë njeri...

Si mishi me kockën janë burrë e grua

E dashuria e pastër si ujë në krua.

Ka plot thënie të tjera

Këshilla është si pranvera

Që vjen me lule shumë

Me ëmbëlsinë e saj të vë në gjumë.

Baballarët na thonë me qetesi

Jo gjithmonë e qetë është koha

Ka verë, ka dhe stuhi

Ndaj mos u gridni për gjëra të vogla.

Mos lejo hidhërimin të vras ditën

Se koha ikën, nuk kthehet pas.

Dhimbja shkon e vjen si stinët

Mos u mbyt kurrë në vaj e maras...

Mbahu ti siç mbahet qeparisi

Mos u lëkund si purtekë e thatë

Rri trimëreshë si bijë fisi

Gjithmonë do të keshé timen uratë.

Hidhi sytë rreth e rrotull...

I njejti Komb, i njejti popull

Shqiptari gurin e bren me dhëmbë

Nuk pranon ta shkelin me këmbë.

Kjo është toka e heronjve

Toka e të gjitha kohërave

Homeri ketu gjeti Akilin

Këtu ngjan babai me të birin.

Ojna,ojna dashuria e Helenes së Trojes

Me Paridin qenë bukuria e kohës

Kalaja u bë grumbull i rrënojës

Nga magjia që erdhi prej ojnës...

Odiseja ishte mjeshtër i ojnës

Ojna u bë legjende si Kali i Trojës

Në fillim grekët nuk e morën Kalanë e Lisusit

Odiseja përgatiti një kalë me dru të lisit.

Barkun e kalit e mbushi me luftëtarë

Trojanet nga bukuria e kalit në gjumë ranë.

Duke e lënë pa mbrojtje Kalanë.

Në mes të natës nga greket u vranë.

Nga këto troje është Akeksandri  i Madh

Ndaj grekët fjalës mos t'i vënë gardh...

Kétu turqit gjetën Skënderbeun

Heroi ynë që tronditi dheun.

Këto janë njerëz të një race

Që e dallojnë armikun në terr nate

Këta janë njerëz të një gjaku

Nuk durojnë hasmin te pragu.

Kështu tha dhe Lafonteni

Krenarinë stoli e keni

Bukur i përshkroi shkrimtari francez

Shqiptari me një shkëndi zjarrin e ndez.

Dashuron dheun te votra

Aty ku i ka rënë koka

Dashuron babë e nënë

Që të rrisin një pëllëmbë    .

Dashuron vëlla e motër

Siç dashuron mal e kodër

Siç dashuron përroin e lumin

Ojniku i detit të heq gjumin.

Goca qëndis shaminë me ojna

E zbukuron të bardhat oda

Me ojna qëndis këmishën e djalit...

Që e do si sytë e ballit.

Ojna janë dhe këto

Çupa bën sikur nuk do

Djali t'i lutet sa më shumë

Fjalët e ëmbëla t'i rrjedhin lumë.

Nganjëherë ojnat janë naze

Kur e do gjellën taze

Naze bën kur nuk do punën

Kur të shtruar kërkon gunën.

Për t'u pëlqyer sa më shumë

Me romuze seç u zunë

Hiqet njeri plot ojna e teka

Sa t'i realizohet e veta ...

Sa e bukur lule zonja

E bëri për vete me ojna

Djalin Ilirian syshkruar

E shtrëngoi fort në krahëruar.

Ojna bëjnë dhe krushqia

Kur marrin nusen, lidhet miqësia

Për disa krushq, cilësi të jep mençuria

Për disa të tjerë, cilësi të jep trimeria.

Kur shkon te miku, të vënë në krye oxhaku

Do ndeshesh me filozofë te konaku

Duhet të përgjigjesh kur dikush të pyet

Përgjigju saktë, mos të të ulin kryet.

Trimat duhen kur kaçakët të zene udhën

Përballen me ta e kurrë nuk tuten...

Plumbin allties ia mbajnë në gojë

Kaçakut i përgjigjen si ta dojë!

Dasmorëve u prinë

Flamuri i Kastriotit

Për këtë flamur që ndrinë

Kanë dhënë besën e Zotit.

Të ngrijë krushqit nuk ka kallkan

Nusja ballin lart e mban

Se në dasmën e shqiptarisë

Kjo është nusja e lirisë.

Dasma në truallin e Pellazgjisë

Fort shkëlqen prej stolisë

Me pajë dhëndri merr një nuse

Mbushur plot disa sënduqe.

Bien defe, gjëmojné tupana

Gëzojnë halla edhe nëna

Po vjen nusja me krisma pushke

Në mjalt ngjyen një misërnike.

Nusja puth qemerin e derës

E mbahet te krahu i vjehrrës...

Plot romuze gjëmon kënga

Kulla tundet nga vallet e rënda.

Kur vjen nusja, vjen mbarësia

Plot fëmijë mbushet shtëpia

Ndaj nuk shuhet ILIRIA

Këtë traditë ka Pellazgjia.

Dhe kur shtypen prej dushmanit

Ruajnë traditat e vatanit

Ruajnë rite e zakone

Mijëra vjet, kohë pas kohe.

Dashuria ojna, ojna

Lulëzon në trojet tona

Ojna, ojna është dhe jeta

Në ojën të jetës unë mbeta.

Ojna ime është e hidhur...

Pa Preshevë e pa Çamëri

Zemra ime është e ndrydhur

Pa mal Sharri e pa Guci.

Ojna ime do marr kuptim

Me dashuri e me bashkim

Të bëhen një trojet e Pellazit

E plot ojna dashuria e shqiptarit.

Ojna kurrë nuk tretet

Bashkë me Trojen aty mbetet

Siç nuk shuhet në qiell yjësia

Kurrë nuk shuhen trojet e mia.

Tiranë, më 22/04/2026