Asllan Dibrani – Luani: Alarm kombëtar nga Maqedonia e Veriut - hoxhallarët braktisin varrimin për flamurin shqiptar

Alarm kombëtar nga Maqedonia e Veriut: hoxhallarët braktisin varrimin për flamurin shqiptar – rasti Sheholli na detyron të pyesim kush po ushqen shkombëtarizimin fetar

Shkruan: Asllan Dibrani – Luani

Rasti i Llacës në Maqedoninë e Veriut është një skandal që duhet t’i bëjë shqiptarët të reflektojnë seriozisht. Sipas pamjeve dhe raportimeve të bëra publike nga TV Arbëria, predikues fetarë janë larguar nga një varrim për shkak të pranisë së flamurit shqiptar.

Nëse kjo ka ndodhur pikërisht për këtë arsye, pyetja është e rëndë:

Që kur flamuri shqiptar u bë pengesë për ta përcjellë një shqiptar në banesën e fundit?

Flamuri kuqezi nuk është kundër Zotit. Nuk është kundër besimit. Është simbol i një populli, i historisë, gjuhës dhe sakrificës së tij.

Prandaj përgjigjja e familjeve shqiptare duhet të jetë e qartë:

Mos e hiqni flamurin për t’i bërë qejfin askujt. Nëse një predikues nuk e respekton vullnetin dhe dinjitetin e familjes, gjeni një tjetër ose vazhdoni ceremoninë pa të.

Varrimi nuk është pronë e hoxhës

Kur vdes një shqiptar, familja duhet të jetë në qendër të ceremonisë.

Shkruajani biografinë.

Tregoni ku lindi, çfarë pune bëri, çfarë sakrifikoi, çfarë la pas.

Le të flasin fëmijët, miqtë dhe bashkëqytetarët.

Le të dëgjohet gjuha shqipe.

Le të kujtohet jeta e njeriut.

Nëse familja dëshiron lutje fetare, le t’i ketë. Nëse i ndjeri ka lënë një amanet fetar, le të respektohet. Por askush nuk duhet ta përdorë fenë për t’i imponuar familjes heqjen e flamurit, gjuhës apo simbolikës së saj.

Shqiptari duhet të përcillet si njeri, me emrin, veprën, familjen dhe historinë e vet.

Llaca nuk duhet parë e shkëputur nga një problem më i madh

Shqiptarët në Maqedoninë e Veriut kanë kaluar dekada presionesh politike dhe identitare.

Pikërisht për këtë arsye çdo përpjekje që shqiptaria të vihet në konflikt me besimin duhet marrë seriozisht.

Problemi nuk është qytetari shqiptar i besimit islam.

Problemi është islamizmi politik, kur feja përdoret për të prodhuar një identitet që e shtyn kombin, flamurin, historinë dhe kulturën shqiptare në plan të dytë.

Alarmi duhet të ndizet kur flamuri përçmohet.

Kur gjuha shqipe zëvendësohet pa nevojë nga një gjuhë që njerëzit nuk e kuptojnë.

Kur Skënderbeu, kultura shqiptare, muzika, arti apo traditat tona paraqiten si të dyshimta.

Kur shqiptari katolik dhe shqiptari i besimit islam vihen kundër njëri-tjetrit.

Kur një predikues fillon t’i tregojë një populli se duhet të jetë më pak shqiptar për të qenë më shumë besimtar.

Aty feja ka filluar të shndërrohet në instrument politik.

Rasti Sheholli na detyron t’i marrim seriozisht pyetjet për ndikimin e huaj

Këtu nuk mund të anashkalohet ajo që po del në Kosovë.

Më 25 gusht 2026, Prokuroria Speciale e Kosovës ngriti aktakuzë ndaj Fatmir Shehollit për “spiunazh” dhe “shantazh”. Sipas aktakuzës, ai akuzohet se ka vepruar si person i rekrutuar nga BIA serbe dhe ka përcjellë informacione e dokumente për interes të shërbimit serb. Këto janë akuza të prokurorisë dhe faji përfundimtar përcaktohet nga gjykata.

Por një element tjetër i aktakuzës është veçanërisht shqetësues për debatin tonë. Sipas materialeve të aktakuzës të raportuara nga KOHA, në telefonin e Shehollit është gjetur një dokument që përshkruante zgjerimin e radikalizimit islamik në Kosovë dhe rajon, përfshirë ndërtimin e xhamive në vende të dukshme dhe shtimin e tyre në fshatra.

Ky fakt nuk provon se një hoxhë i caktuar në Llacë është agjent i Serbisë.

Por na jep një arsye shumë serioze për të pyetur:

Kush i financon rrjetet fetare?

Nga vijnë paratë?

Çfarë ideologjie importohet?

A ekzistojnë projekte politike që përdorin fenë për ta dobësuar identitetin shqiptar?

Këto pyetje tashmë nuk mund të përqeshen si “teori”.

Pas rastit Sheholli, institucionet duhet të kontrollojnë dokumentet, financimet dhe lidhjet konkrete.

Shqiptarë, largohuni nga predikuesit që ju përçajnë

Kjo është pika kryesore e kësaj thirrjeje.

Mos u largoni nga njëri-tjetri. Largohuni nga ata që ju përçajnë.

Mos e sulmoni besimtarin.

Mos e fyeni fenë.

Por mos i jepni autoritet një predikuesi që poshtëron simbolin tuaj kombëtar.

Mos e financoni.

Mos ia dorëzoni ndërgjegjen tuaj.

Mos lejoni të vendosë kushte mbi familjen tuaj.

Nëse një hoxhë respekton kombin, gjuhën, flamurin dhe bashkëjetesën, respektojeni edhe ju.

Nëse predikon përçarje dhe shkombëtarizim, braktiseni si predikues.

Kjo është përgjigjja më qytetare dhe më e fuqishme.

As Beogradi, as Ankaraja, as ndonjë qendër tjetër nuk na cakton identitetin

Shqiptarët mund të kenë miqësi me Serbinë, Turqinë, vendet arabe apo me cilindo shtet tjetër kur marrëdhëniet ndërtohen mbi respekt reciprok.

Por identiteti ynë nuk është mall tregu.

Askush nga jashtë nuk ka të drejtë të na tregojë se çfarë duhet të mendojmë për flamurin tonë.

As të na zëvendësojë gjuhën.

As të na shkruajë historinë.

As të na ndajë sipas fesë.

Shqiptaria nuk jepet me qira.

Një mënyrë tjetër për t’i përcjellë njerëzit tanë

Le ta ndryshojmë edhe kulturën e varrimit.

Kur të humbasim një familjar, le të mos mbetet ceremonia vetëm një seri formulash.

Le të lexohet biografia e tij.

Le të kujtohet puna.

Le të kujtohen sakrificat.

Le të flasë familja.

Le të flasë qyteti.

Le ta shoqërojnë miqtë.

Le të dëgjohet shqip.

Nëse familja dëshiron lutje, le të ketë lutje.

Nëse dëshiron flamurin, flamuri të qëndrojë.

Sepse ai që po varroset nuk është një numër.

Është një jetë shqiptare.

Llaca duhet të na zgjojë

Mos e ktheni Llacën në urrejtje fetare.

Kthejeni në vetëdije kombëtare.

Mos u përkulni para fanatizmit.

Mos pranoni që flamuri t’ju paraqitet si mëkat.

Mos pranoni që kultura shqiptare t’ju paraqitet si diçka prej së cilës duhet të turpëroheni.

Dhe kërkoni transparencë:

Ndiqni paratë.

Kontrolloni rrjetet.

Hetoni ndikimet e huaja.

Nëse ka prova për veprimtari kundër interesit publik, le të veprojë drejtësia.

Nëse nuk ka, askush nuk duhet shpallur fajtor vetëm nga dyshimi.

Por heshtja nuk është më zgjidhje.

Gjuha shqipe qëndron.

Kujtesa shqiptare qëndron.

Predikuesi që përçan mund të largohet.

Piktor, skulptor, gazetar, publicist, ish-i burgosur politik dhe veprimtar i çështjes kombëtare.